Tomas Tranströmer'in Ateş Karalamaları adlı kitabı, şiir konusunda dikkat çekici bir bakış sunar. Orijinal adı Hemligheter på Vägen, Den Halvfärdiga Himlen olarak bilinir. Şiir severlerin Ateş Karalamaları'dan seçtiği en unutulmaz cümleler burada.
Ateş Karalamaları'dan En Beğenilen Alıntılar
Aslı var mıydı bunların,
Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
yoksa bir düş müydü
gördüklerim?"
ev ödevi hayattan
Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
daha ağır.
Ölüm üstüme doğru eğilmiş.
📖 Sayfa 107 · Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
Satrançta bir sorunum ben.
Çözümü o biliyor.
"Sızıyoruz uyuyan eve.
📖 Sayfa 32 · Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
Yavaşça açıyoruz kapıları.
Eğilip yaslanıyoruz özgürlüğe."
Böyle diyor beyaz yelkenler.
Hayatın ortasında bakıyorsun ölüm gelip ölçülerini alıyor. Unutuluyor bu ziyaret ve hayat devam ediyor. Ama sessizce dikiliyor elbisen.
📖 Sayfa 66 · Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
"Ölüm, doğuştan var olan o leke,
📖 Sayfa 56 · Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
giderek büyüyordu hepimizin üstünde
kiminde hızlı, kiminde daha yavaş.
Dağların doruğunda mavi deniz buluştu gökle."
O kadar çok şey gördük ki,
Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
gerçeklik öylesine yıprattı ki bizi,
ama işte yaz geldi sonunda
İçimizdeki savaş alanları
Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
biz Ölülerin Kemiklerinin
dirilmek için savaştığı
"Biz dağıldık.
Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
Kılavuzu yok hiçbirimizin."
Böyle diyor beyaz yelkenler.
Bazı yüzler gördükleri her şeyden daha açık seçik olurlar ölümden sonra.
📖 Sayfa 40 · Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
"işte karanlık bir resim.
📖 Sayfa 112 · Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
yoksulluk kat kat boyanmış,
zindan üniformalı çiçekler."
bazıları huzur içinde uyuyabilirler, ötekilerin
📖 Sayfa 35 · Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
yüzleri gergin, sonsuzluğa hazırlanıyorlar gibi.
Derin uykuda olsalar bile, kendilerini koyveremiyorlar.
Bir ara bütün isteklerin yola çıktığını gördüm.
📖 Sayfa 32 · Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
Aynı rotayı izliyorlardı hepsi - tek bir filo.
"Biz dağıldık. Kılavuzu yok hiçbirimizin." Böyle diyor beyaz yelkenler.
kalkmak için çok erken
Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
yeniden uyumak içinse geç bir saat.
Karanlıkta taşınarak
📖 Sayfa 106 · Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
Koca bir gölgeye rastladım
Bir çift gözde.
Bazen salıyla çarşamba arasında bir uçurum açılır, yirmi altı yıl da bir anda geçebilir. Düz bir çizgi değildir zaman, daha çok bir labirenttir...
📖 Sayfa 63 · Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
Düşümde okula başlayacakmışım, ama geç kalmışım
Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
Bir yamaçta duran camdan bir ev müzik;
📖 Sayfa 34 · Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
Kayalar uçuyor, kayalar yuvarlanıyor.
Kayalar yuvarlanıp geçiyor evin içinden Ama hiçbir cam kırılmıyor.
…
📖 Sayfa 35 · Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
Uyumak için yatıyorum. Garip resimlerin, işaretlerin karalandığını görüyorum gözkapaklanmın arkalarında karanlığın duvarında. Uykuyla uyanıklık arasındaki yarıktan büyük bir harf kendini sokuşturmaya
çalışıyor boşuna.
Gölgeler boğuşuyor rıhtımda.
Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
En ciddi suçların failleri bulunamayacak birçok polisin çabalarına karşın. Tıpkı bunun gibi hayatlarımızın bir döneminde çözümsüz büyük bir aşk var.
📖 Sayfa 84 · Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
Sanki büyük bir çabayla
📖 Sayfa 55 · Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
Bozmaya çalışıyoruz
O koca kantarın korkunç dengesini: Mutluluk ve acı eşit ağırlıkta...
Dünyanın tabanı üzerinde bir çengele tutunmuş sürükleniyorum.
📖 Sayfa 68 · Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
Benim için gereksiz her şey ona takılıyor.
Bezgin öfke, ışıyan boyun eğme.
Cellatlar taş topluyorlar. Tanrı kum üzerine yazıyor.
Sessiz odalar.
Eşya yerinden fırlamaya hazır gibi ay ışığında.
Yavaşça kendi içime yürüyorum
boş bir zırh ormanı içinden.
Her şeyi bağışlayan ama hicbir seyi unutmayan bir orman burası.
📖 Sayfa 71 · Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
Takvim dolu, gelecek belirsiz.
Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
Mevsimlerden bahar ve hava tertemiz. Unutuluş üniversitesini bitirdim ve elim çamaşır ipindeki gömlek kadar boş.
📖 Sayfa 84 · Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
İstatistiklere bakmadan biliyorum ki, Schubert çalınıyor bir odada ve birileri için sesler her şeyden daha gerçek şu anda.
📖 Sayfa 53 · Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
Duvarın ötesine geçmek insanı incitiyor Ama gerekli bu.
📖 Sayfa 83 · Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
Dünya bir bütün. Ama duvarlar...
Duvar sizin bir parçanız-
Bunu bilseniz de bilmeseniz de
Herkes için geçerli bu,
Çocuklar dışında herkes için.
Onlar için duvar yok.
Son durak - ben devam ettim
📖 Sayfa 30 · Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
Duraktan da öteye.
Metro istasyonunda
Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
Levhalar arasında bir kalabalık
Yüzlerine vuran ölü bir ışık altında.
Tren gelip toparladı
Yüzlerle çantaları.
Sonra karanlık. Oturduk
Heykeller gibi dehlizlerde
kayıp giden vagonlarda.
Kımıldamadan. Düşlerle.
Deniz düzeyi altındaki istasyonlarda
karanlığın haberleri satılırdı.
İnsanlar hareket halinde, üzgün,
saat kadranlarının altında sessiz.
Tren toparlayıp götürdü
üstlerindeki giysileri ve ruhları.
Gömleğinin içine doluyor
📖 Sayfa 48 · Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
Yumuşak, serin bir rüzgar,
Kalbini arıyor.
Ama duvarlar ...
Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
Duvar sizin bir parçanız-
Bunu bilseniz de bilmeseniz de herkes için geçerli bu, çocuklar dışında herkes için.
Onlar için duvar yok.
Başkaları vardır her iki yanda yükselen
📖 Sayfa 70 · Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
Karanlık binalarda
Bazen içlerinden biri pencereye yaklaşıp aşağıya bakar, bize.
Bazen salıyla çarşamba arasında bir uçurum açılır, yirmi altı yıl da bir anda geçebilir. Düz bir çizgi değildir zaman, daha çok bir labirenttir ve kulağınızı doğru yere yapıştırırsanız duvarda, hızlanan adımları ve sesleri duyabilirsiniz; kendinizi de duvarın öbür yanına geçmiş yürürken duyabilirsiniz.
Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
Aptallar kitaplığının rafında
📖 Sayfa 110 · Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
öyle duruyor
vaazlar.
Toprağın derinliklerinde
Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
bir komet gibi
kayıyor ruhum
Bana öyle geliyor ki, sokak beni görebiliyor.
Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
İçimizdeki savaş alanları
📖 Sayfa 44 · Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
biz ölüler kemiklerinin
dirilmek için savaştığı
.
Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
Sessizlik akışını yükseltmek ne kadar zor.
Bu anın sonsuza kadar akıp giden lekesi,
Bu anın sonsuza kadar kanayan yarası...
.
"unutuluş üniversitesini bitirdim ve
📖 Sayfa 84 · Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
elim çamaşır ipindeki gömlek kadar boş."
Her sorun kendi diliyle haykırır.
Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
"Sızıyoruz uyuyan eve.
Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
Yavaşça açıyoruz kapıları.
Eğilip yaslanıyoruz özgürlüğe."
Böyle diyor beyaz yelkenler.
Düşünceleri daha hızlıydı zamanın akışından...
📖 Sayfa 75 · Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
Her sorun kendi diliyle haykırır.
📖 Sayfa 41 · Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
Bir tazı gibi koşar gerçeğin iz bıraktığı yere.
Bir uzun mesafe koşucusu
📖 Sayfa 93 · Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
beyaz güneş
ölümün mavi dağlarıyla yarışan.
Gücü azalıyor, boşuna ilerlemeye
📖 Sayfa 80 · Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
çalışıyor zincirli geleceğe
Geldi
📖 Sayfa 43 · Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
Geldi
Geldi odamıza bir bahar gecesi
yürek atışlarına bürünüp
Sanki çocukluğumuzdan kalma oyuncaklar, devleşmiş, hiçbir zaman olmamız gereken
Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
insanlar olmadığımız için bizi suçluyorlar.
Hayatın ortasında bakıyorsun ölüm gelip
📖 Sayfa 66 · Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
ölçülerini alıyor. Unutuluyor bu ziyaret
ve hayat devam ediyor. Ama sessizce
dlikiliyor elbisen.
Öyle çok şeye güvenmemiz gerekiyor ki günlük hayatımızı yaşayabilmek için toprağın altına batmadan.
📖 Sayfa 54 · Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
Deniz bir duvar.
Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
Martıların çığlıklarını duyuyorum
bize el sallıyorlar.
Ve insan alıp satan
📖 Sayfa 55 · Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
Ve herkesin satın alınabileceğine inanan niceleri,
Onlar da bulamıyorlar kendilerini burada,
Onların müziği değil bu!
TREN YOLU
Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
Sabahın ikisi, ay ışığı.
Tren durmuş kırların ortasında.
Uzakta yanıp sönen ışıkları bir kasabanın,
donuk donuk göz kırpıyorlar ufukta.
Tıpkı insanın düşünde derinlere dalıp dalıp da
odasına döndüğü zaman nereye gittiğini
hiç hatırlamayacağı gibi.
Ya da insan hasta yatarken nasıl yanıp sönen
kıvılcımlara, bir kaynaşmaya dönerse günleri
belli belirsiz ve donuk ufukta.
Tren hiç kıpırdamadan duruyor.
Saat iki: ay pırıl pırıl, birkaç yıldız.
Ve her zaman -düşlerdeki gibi- güneş yok
📖 Sayfa 51 · Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
Bazen salıyla çarşamba arasında bir uçurum açılır, yirmi altı yıl da bir anda geçebilir. Düz bir çizgi değildir zaman, daha çok bir labirenttir ve kulağınızı doğru yere yapıştırırsanız duvarda, hızlanan adımları ve sesleri duyabilirsiniz; kendinizi de duvarın öbür yanına geçmiş yürürken duyabilirsiniz.
📖 Sayfa 63 · Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
Açık gökyüzü eğik bir açıdan yaslanmış duvara.
Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
Boşluğa bir yakarış gibi.
Boşluk da bize çeviriyor yüzünü
ve fısıldıyor,
"Ben boş değilim, açığım."
Basite indirge!
📖 Sayfa 43 · Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
Burada başlıyor müzik.
Hayatın ortasında bakıyorsun ölüm gelip
Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
ölçülerini alıyor. Unutuluyor bu ziyaret
ve hayat devam ediyor. Ama sessizce
dikiliyor elbisen.
Her şeyi bağışlayan, ama hiçbir şeyi unutmayan bir orman burası.
📖 Sayfa 71 · Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
Şubatta hayat donup kaldı.
📖 Sayfa 28 · Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer
İsteksizce uçtu kuşlar ve ruh
Sıkça Sorulan Sorular
Ateş Karalamaları kimin eseridir?
Ateş Karalamaları, Tomas Tranströmer tarafından yazılmıştır ve ilk kez 1994'te yayımlanmıştır. Türkçeye Cevat Çapan çevirmiştir.
Ateş Karalamaları kaç sayfadır?
Ateş Karalamaları, 120 sayfadır (Can Yayınları baskısı).
Ateş Karalamaları'nın en ünlü sözü nedir?
“Aslı var mıydı bunların, yoksa bir düş müydü gördüklerim?"”