Karanfil Elden Ele, şiir dünyasına Edip Cansever'in kazandırdığı özel bir eserdir. Türkçe baskısı Adam Yayıncılık tarafından yayımlanmıştır. Şiir severlerin Karanfil Elden Ele'den seçtiği en unutulmaz cümleler burada.
Karanfil Elden Ele'den En Beğenilen Alıntılar
Giderek siz oluyorsa bütün bir kalabalık
📖 Sayfa 39 · Karanfil Elden Ele, Edip Cansever
Yüzünüz yüzlerine benziyorsa, giysileriniz giysilerine
Ansızın bir hastanın kendini iyi sanması gibi
Gücünüz yetse de azıcık bağırsanız
Bir yankı: durmadan yalnızsınız
Durmadan yalnızsınız.
¶¶
📖 Sayfa 35 · Karanfil Elden Ele, Edip Cansever
Biz değil yaşayan acılardır.
Zamanla değil, bir yerde
📖 Sayfa 50 · Karanfil Elden Ele, Edip Cansever
Benim olmayan bir şeyle yaşlanıyorum
Geçiyorum ilk şeklimi tüketerekten
Hiçbir şey anlamıyor yaşamaktan.
📖 Sayfa 26 · Karanfil Elden Ele, Edip Cansever
Belki de bir tanrısı var acının, hüznün, ayrılığın
📖 Sayfa 34 · Karanfil Elden Ele, Edip Cansever
Ki durup dururken öyle ansızın yürüdükleri...
¶¶
📖 Sayfa 29 · Karanfil Elden Ele, Edip Cansever
Aşk,
En bitirim acılarda en dayanıklı büyüyen.
¶¶
📖 Sayfa 18 · Karanfil Elden Ele, Edip Cansever
Biliyor musun az az yaşıyorsun içimde
¶¶
'
📖 Sayfa 50 · Karanfil Elden Ele, Edip Cansever
Kalbim, serseriliğim benim..
'
📖 Sayfa 60 · Karanfil Elden Ele, Edip Cansever
Oysa ben yaşamaktan da yoğun
Bir sıra yalnızlıktan bir alkolik çocuğum.
'
📖 Sayfa 36 · Karanfil Elden Ele, Edip Cansever
Bir buluşma yeridir şimdi hüzünlerimiz
'
📖 Sayfa 35 · Karanfil Elden Ele, Edip Cansever
Gitsem de her yerde biraz vardır
Hatırda zamansız bir plak
Biter elimizde ki her şey.
Karanfil Elden Ele, Edip Cansever
Biter her şey.
Yıkansam, yıkansam, hep o güneşlerle yıkansam.
Karanfil Elden Ele, Edip Cansever
Dişleri tenime geçse yaz rüzgârlarının.
Ben kendime bir karanfil mezarı satın aldım,
Karanfil Elden Ele, Edip Cansever
Beni oraya gömecekler,
Ruhi bey cenazeme gelecek.
Ama hangi ruhi bey,
Doğrusu biraz şaşırdım.
Çocuklar ekmek yiyorlar gibidir sesin.
Karanfil Elden Ele, Edip Cansever
Geçen gün gördüm,
Karanfil Elden Ele, Edip Cansever
Acımayı unuttum.
Sevinmeyi unuttum.
Ben her şeyi artık unutuyorum.
Bir hüzün gibi değil, doğrusu değil.
Karanfil Elden Ele, Edip Cansever
Hüzünden daha fazla.
İnsan kendi kokusunu bilir mi,
Karanfil Elden Ele, Edip Cansever
Bilmem,bilemez.
Kimse hüzünlü olmasın
📖 Sayfa 92 · Karanfil Elden Ele, Edip Cansever
Sırası değil hüznün daha
Bir gün bir şehrin alanında
Bir mermer yığınının gözlerine
Omuzlarına düşerse bir çınar yaprağı
Hüzünlensin yaşayanlar o zaman
Sırası değil hüznün daha.
Sonra biz dağ başlarında apansız kurşunlanan,
Karanfil Elden Ele, Edip Cansever
Süresiz baş dönmesiyiz çok garip adamların.
Akıt kanımı biraz, kimse hiçbir şey söylemesin.
Karanfil Elden Ele, Edip Cansever
Kimse artık hiçbir şey söylemesin.
Bana yalnızlık et, birleştir yalnızları.
Ya sonra - Bırakın şu sonrayı.
Karanfil Elden Ele, Edip Cansever
Bilmem ki nedir o sonra.
Beni seviyorsanız dikkat!
Karanfil Elden Ele, Edip Cansever
Köşe başında ki camcıya sorun.
O ne derse doğrudur, dalga geçmeyin adamla.
Sevilince kendimi tadıyorum bir de,
Karanfil Elden Ele, Edip Cansever
Kendime dönüşüyorum.
Ey gün batımı benden duymuş olma bu yakınmayı;
Karanfil Elden Ele, Edip Cansever
Bir gül bana kendini kopardı verdi,
Daha dün akşam, daha dün akşam.
Kopunca kendimizden.
Karanfil Elden Ele, Edip Cansever
Ve her şeyden biraz kopunca,
Kan.
Bakınca herkes orama burama,
Karanfil Elden Ele, Edip Cansever
Derler mi bir ağızdan - Bu ölen de kim !
Hey tanrım - Bu ölen de kim !
Hey gidi duyumuna yandığımın dünyası.
Karanfil Elden Ele, Edip Cansever
Alıp vereceğin olacak ille,
Aşk maşk buz gibi yaşayacaksın.
İnsan iki kişi olmalı, değil mi?
Karanfil Elden Ele, Edip Cansever
En azından iki kişi.
Sen yalnızsın,
Yalnızlığın her zamanki ikindisi.
Belki yarın gidecek bir anı gelecek bir başka anının yerine.
Karanfil Elden Ele, Edip Cansever
İnsan bazen ağlamaz mı bakıp bakıp kendine.
Bütünüyle bir semte benziyor ruhi bey.
Karanfil Elden Ele, Edip Cansever
Binlerce, on binlerce kedinin hep birden kımıldadığı.
Üstelik karaciğerim, kalp çarpıntıları, vesaire.
Karanfil Elden Ele, Edip Cansever
Her neyse, şuydu buydu.
Ben unuttum hangi kış unutulduydu.
Gülemiyorsun ya, gülmek
Karanfil Elden Ele, Edip Cansever
Bir halk gülüyorsa gülmektir.
Ne kadar benziyoruz Türkiye’ye Ahmet Abi.
Gün bitti. Saat kaç. Bitecek mi bir gün savaşımız
📖 Sayfa 43 · Karanfil Elden Ele, Edip Cansever
Hak edilmiş hüzünlerimiz olacak mı bizim de
Bir dünya kalıntısı üstünde
Hak edilmiş hüzünlerimiz olacak mı bizim de.
Anlıyor musun
📖 Sayfa 90 · Karanfil Elden Ele, Edip Cansever
Anlıyorsun elbette
Ne yaparsan yap yürürlüktedir yetinmezlik.
Gömlekten söz açınca aklıma geldi,
Karanfil Elden Ele, Edip Cansever
Ben omuzlarımi hiç sevmem,
O geldi birden aklıma.
Hiç böyle ısınmamıştım;
Karanfil Elden Ele, Edip Cansever
Daldaki vişneye,
Vitrindeki aydınlığa,
Salça kokusuna mutfağımın,
Akan dereye, uçan buluta,
Hiç böyle ısınmamıştım yaşamaya.
Kim bilir neydi biraz bir yüzü dünyadan çıkardıkları,
Karanfil Elden Ele, Edip Cansever
Bir şeyi hiç sevmedikleri, sevince tekrarladıkları.
Çiçekleri sulasan,
Karanfil Elden Ele, Edip Cansever
Kurumuş yaprakları kessen,
Söz gelimi tırnaklarını yemesen,
Akşamları erken yatsan iyi olur.
Ve insan
Karanfil Elden Ele, Edip Cansever
Bir gün yeniden tanıyabilir kendini
Sen karanfile eğilimlisin, alıp sana veriyorum işte
Karanfil Elden Ele, Edip Cansever
Sen de bir başkasına veriyorsun daha güzel
O başkası yok mu bir yanındakine veriyor
Derken karanfil elden ele.
Gelmiyor içimden hüzünlenmek bile
Karanfil Elden Ele, Edip Cansever
Gelse de
Öyle sürekli değil
Bir caz müziği gibi gelip geçiyor hüzün
O kadar çabuk
O kadar kısa
İşte o kadar.
Ahmet Abi, güzelim, bir mendil niye kanar
Diş değil, tırnak değil, bir mendil niye kanar
Mendilimde kan sesleri.
Sıkça Sorulan Sorular
Karanfil Elden Ele kimin eseridir?
Karanfil Elden Ele, Edip Cansever tarafından yazılmıştır ve ilk kez 2002'de yayımlanmıştır.
Karanfil Elden Ele kaç sayfadır?
Karanfil Elden Ele, 131 sayfadır (Adam Yayıncılık baskısı).
Karanfil Elden Ele'nin en ünlü sözü nedir?
“Giderek siz oluyorsa bütün bir kalabalık Yüzünüz yüzlerine benziyorsa, giysileriniz giysilerine Ansızın bir hastanın kendini iyi sanması gibi Gücünüz yetse de azıcık bağırsanız Bir yankı: durmadan yalnızsınız Durmadan yalnızsınız.”