Çocukluk, Tove Ditlevsen'in 96 sayfalık eseridir. Orijinal adı Barndom, (The Copenhagen Trilogy #1) olan kitap ilk kez 1967'de basılmıştır. Çocukluk için okurların en çok beğendiği sözler bu sayfada bir araya getirildi.
Çocukluk'tan En Beğenilen Alıntılar
Kitaptan en etkileyici sözleri sizin için derledik; ama yine de en etkili söz, sizin beğendiğinizdir.
Bu ülkede ne hak ne kanun diye bir şey kalmış.
📖 Sayfa 23 · Çocukluk, Tove Ditlevsen
Umut vardı sabahları. Annemin, dokunmaya asla cüret edemediğim düz, siyah saçlarında geçici bir ışıltı gibiydi.
📖 Sayfa 5 · Çocukluk, Tove Ditlevsen
Ve o, dünyadan ikimiz beraberce korktuğumuzda bana ihanet ediyor.
Çocukluk, Tove Ditlevsen
Yatmak içimden gelmiyor, uykum da yok. Derin bir hüzün içindeyim.
📖 Sayfa 95 · Çocukluk, Tove Ditlevsen
Yıpranmış çocukluğum etrafımda dalgalanıyor, ne zaman bir deliği yamalamayı başarsam bir yenisi açılıyor. Bu beni kırılgan ve sinirli kılıyor.
📖 Sayfa 76 · Çocukluk, Tove Ditlevsen
Çoğu yetişkinler, mutlu bir çocukluk geçirdiklerini söylerler ve buna belki kendileri de inansalar da ben inanmıyorum. Bana kalırsa, sadece onu unutmayı başarmışlar.
📖 Sayfa 29 · Çocukluk, Tove Ditlevsen
Ama böyle kestirme bir yol bilmiyorsan, çocukluğuna katlanıp, saatten saate, sayısız yıllar boyunca onu tüketip durmalısın. Ancak ölüm seni ondan kurtarabilir. O yüzden ölümü sık sık düşünürsün, onu beyazlara bürünmüş, müşfik bir melek olarak görür, bir gece, gözlerini bir daha açılmayacak şekilde öpeceğini hayal edersin.
📖 Sayfa 27 · Çocukluk, Tove Ditlevsen
Bir gün, içimden geçen bütün kelimeleri kağıda dökeceğim. Bir gün, başkaları onları bir kitapta okuyacak ve bir kızın, her şeye rağmen şair olabileceğine şaşacaklar.
📖 Sayfa 22 · Çocukluk, Tove Ditlevsen
… çünkü kimseye bu tür konulardan bahsedemiyorum ve hep, beni dinleyip anlayacak gizemli bir kişiyle karşılaşmanın hayalini kuruyorum.
📖 Sayfa 31 · Çocukluk, Tove Ditlevsen
Çocukluk karanlık ve bodrum katına kapatılıp, unutulmuş küçük bir hayvan gibi devamlı inliyor.
📖 Sayfa 28 · Çocukluk, Tove Ditlevsen
Ve yüreğim daha uzun bir süre "Anne" diye fısıldayacak, bunu esrarengiz bir şekilde onun algıladığını bilecekti.
📖 Sayfa 7 · Çocukluk, Tove Ditlevsen
"Büyüyünce ne olmak istiyorsun?" diye soruyor sıkıla sıkıla.
Çocukluk, Tove Ditlevsen
... çocukluğum usulca, hayatımın sonuna kadar benim için bir bilgi ve tecrübe kaynağı olacak, şu insan ruhunun kütüphanesi olan belleğimin dibine çöküyor.
📖 Sayfa 95 · Çocukluk, Tove Ditlevsen
“Acaba erkekler iki kadını aynı anda sevebilir mi?”
Çocukluk, Tove Ditlevsen
Nasıl ki her çocuğun kendi çocukluğu varsa her insanın da kendi gerçeği olduğunu biliyorum.
📖 Sayfa 17 · Çocukluk, Tove Ditlevsen
Ben farkına varmadan, çocukluğum usulca, hayatımın sonuna kadar benim için bir bilgi ve tecrübe kaynağı olacak, 𝐬̧𝐮 𝐢𝐧𝐬𝐚𝐧 𝐫𝐮𝐡𝐮𝐧𝐮𝐧 𝐤𝐮̈𝐭𝐮̈𝐩𝐡𝐚𝐧𝐞𝐬𝐢 𝐨𝐥𝐚𝐧 𝐛𝐞𝐥𝐥𝐞𝐠̆𝐢𝐦𝐢𝐧 𝐝𝐢𝐛𝐢𝐧𝐞 𝐜̧𝐨̈𝐤𝐮̈𝐲𝐨𝐫.
📖 Sayfa 95 · Çocukluk, Tove Ditlevsen
Çocukluk tabut gibi uzun ve dar, kendi kendine içinden çıkmak mümkün değil.
📖 Sayfa 26 · Çocukluk, Tove Ditlevsen
Bir zamanlar hayatımda en önemli şey, annemin beni sevmesiydi ama bu sevgiyi delicesine özleyen, durmadan onu ispatlayacak bir işaret gözleyen çocuk artık burada yok.
📖 Sayfa 92 · Çocukluk, Tove Ditlevsen
Ne tarafa dönersen dön, çocukluğun sert ve sivri kenarlarıa çarpıp, canını acıtıyorsun ve çocukluk seni tamamen parçalamadan evvel bitmek bilmiyor.
📖 Sayfa 29 · Çocukluk, Tove Ditlevsen
Bir zamanlar hayatımda en önemli şey, annemin beni sevmesiydi ama bu sevgiyi delicesine özleyen, durmadan onu ispatlayacak bir işaret gözleyen çocuk artık burada yok. Şimdi annemin beni sevdiğine inansam da bu beni mutlu etmiyor.
📖 Sayfa 92 · Çocukluk, Tove Ditlevsen
Babam Tanrı'ya inanmamı istemiyor çünkü kapitalistler onu hep fakirlere karşı kullanmışlar.
📖 Sayfa 18 · Çocukluk, Tove Ditlevsen
Çocukluk karanlık ve bodrum katına kapatılıp, unutulmuş küçük bir hayvan gibi devamlı inliyor. Soğuk havada buharlaşan nefesin gibi ağzından tütüyor, bazen çok küçük, bazen çok büyük geliyor. Asla tamamen uymuyor. Onu ancak üstünden eski bir deri gibi sıyrıldığı gün sakince gözden geçirebilir, ondan, atlatmış olduğun bir hastalıkmış gibi bahsedebilirsin.
📖 Sayfa 29 · Çocukluk, Tove Ditlevsen
Şiirlerimin, kabukları henüz düşmemiş, çocukluk yaralanmın altındaki narin ve yeni ten gibi olduğunu düşünürdüm.
📖 Sayfa 63 · Çocukluk, Tove Ditlevsen
Bu dünyada bir yabancı gibiyim...
📖 Sayfa 82 · Çocukluk, Tove Ditlevsen
Ne tarafa dönersen dön, çocukluğun sert ve sivri kenarlarına çarpıp, canını acıtıyorsun.
📖 Sayfa 29 · Çocukluk, Tove Ditlevsen
Ne tarafa dönersen dön, çocukluğun sert ve sivri kenarlarına çarpıp, canını acıtıyorsun, çocukluk seni tamamen parçalamadan evvel bitmek bilmiyor.
📖 Sayfa 29 · Çocukluk, Tove Ditlevsen
Ölümü çok düşünmeye başlamıştım ve onu bir arkadaş olarak görüyordum.
📖 Sayfa 62 · Çocukluk, Tove Ditlevsen
~
📖 Sayfa 18 · Çocukluk, Tove Ditlevsen
Babam Tanrı'ya inanmamı istemiyor çünkü kapitalistler onu hep fakirlere karşı kullanımışlar.
~
Hakikatler asla ışıldamaz ve ilk okuduğum kitaplardan biri olan İnsan Evladı Ditte, gibi kalbi yumuşatmazlar.
📖 Sayfa 17 · Çocukluk, Tove Ditlevsen
Ne tarafa dönersen dön, çocukluğun sert ve sivri kenarlarına çarpıp, canını acıtıyorsun, çocukluk seni tamamen parçalamadan bitmek bilmiyor.
📖 Sayfa 29 · Çocukluk, Tove Ditlevsen
Bir gün, içimden geçen bütün kelimeleri kağıda dökeceğim. Bir gün, başkaları onları bir kitapta okuyacak.
Çocukluk, Tove Ditlevsen
“Kopan ince yaylar
Çocukluk, Tove Ditlevsen
Bağlanmaz yeniden,
Sesini kaybetmeden
Tonu değişmeden.”
Edvin tuhaf olduğum için okulda çok dayak yiyeceğimi söylüyor. Tuhafım çünkü babam gibi kitap okuyorum ve ayrıca oyun oynamasını beceremiyorum.
Çocukluk, Tove Ditlevsen
“Garip ve son derece hassas mutluluğumuz, sadece yalnız olduğumuzda yeşerirdi ve Annem artık yaşamadığı ve onun hikâyesini gerçekten olduğu gibi anlatabilecek kimse kalmadığından benim için büyük bir değer arz eden o mutluluk, bazı ender, tesadüfi, anlar dışında bir daha asla tamamıyla geri dönmedi.”
Çocukluk, Tove Ditlevsen
Bir yerde okuduğuma göre, gerçek aşk engeller karşısında büyürmüş
Çocukluk, Tove Ditlevsen
Ama kimse şiirlerimi sevmese de kalbimdeki hüzün ve özlemi köreltmek için onları yazmaya mecburum.
Çocukluk, Tove Ditlevsen
Güneş yanığı gibi, çocukluğumun son parçacıkları şimdi üstümden pul pul dökülüyor ve altından ters, imkânsız bir yetişkin beliriyor. Gece, pencerenin önünden geçedursun, şiir defterimi okuyorum ve ben farkına varmadan, çocukluğum usulca, hayatımın sonuna kadar benim için bir bilgi ve tecrübe kaynağı olacak, şu insan ruhunun kütüphanesi olan belleğimin dibine çöküyor.
Çocukluk, Tove Ditlevsen
Büyüklerin en kötü huyu bence bu: Hayatlarında bir kere bile hata ettiklerini veya sorumsuzca davrandıklarını itiraf etmezler. Başkalarını hemen yargılamaktan çekinmezler ama kendileri hakkında, asla aynı şekilde hüküm vermezler.
📖 Sayfa 44 · Çocukluk, Tove Ditlevsen
“..ve ben farkına varmadan, çocukluğum usulca, hayatımın sonuna kadar benim için bir bilgi ve tecrübe kaynağı olacak, şu insan ruhunun kütüphanesi olan belleğimin dibine çöküyor.”
📖 Sayfa 95 · Çocukluk, Tove Ditlevsen
Yukarıya, bulutsuz, ipeksi gökyüzüne bakıyorum ve ona daha yakın olmak için camı açıyorum. Sanki o anda, Tanrı yumuşak çehresini yavaşça yeryüzüne doğru eğiyor ve büyük kalbi benimkinin hemen yanında usul usul atıyor.
Çocukluk, Tove Ditlevsen
Tatlı ve kaygılı bir bahar taşıyorum, kabarmış göğsümde.'
Çocukluk, Tove Ditlevsen
... Annemin büyüdüğüm zaman beni seveceğine inanıyorum hep,
📖 Sayfa 27 · Çocukluk, Tove Ditlevsen
Kalbimin altında bir çocuk taşıyorum
Çocukluk, Tove Ditlevsen
Yine de birtakım hakikatler var. Bu hakikatler sokak lambaları gibi dik ve sabit ama en azından lamba yakıcısı akşamları direklerin üstüne sihirli değneğiyle dokunduğunda lambalar değişiveriyorlar. O zaman lambalar, insanların yeşil denizin dibinde yürüyorlarmış gibi sessiz ve yavaşça hareket ettikleri gece ve gündüz arasındaki dar sınır âleminde büyük yumuşak başlı ayçiçekleri gibi ışıldıyorlar. Hakikatler asla ışıldamaz ve ilk okuduğum kitaplardan biri olan İnsan Evladı Ditte, gibi kalbi yumuşatmazlar.
📖 Sayfa 17 · Çocukluk, Tove Ditlevsen
... Hakikat hoşuma gitmiyor.
📖 Sayfa 91 · Çocukluk, Tove Ditlevsen
Gelecek, yakında üstüme devrilip beni ezecek kocaman, görkemli bir dev.
📖 Sayfa 76 · Çocukluk, Tove Ditlevsen
Gelecek, yakında üstüme devrilip beni ezecek kocaman, görkemli bir dev. Yıpranmış çocukluğum etrafında dalgalanıyor, ne zaman bir deliği yamalamayı başarsam bir yenisi açılıyor.
📖 Sayfa 76 · Çocukluk, Tove Ditlevsen
Ne tarafa dönersen dön, çocukluğun sert ve sivri kenarlarına çarpıp, canını acıtıyorsun ve çocukluk seni tamamen parçalamadan evvel bitmek bilmiyor. Öyle görünüyor ki herkesin çocukluğu kendine has ve birbirinden çok farklı.
📖 Sayfa 29 · Çocukluk, Tove Ditlevsen
“Umut vardı sabahları. Annemin, dokunmaya asla cüret edemediğim düz, siyah saçlarında geçici bir ışıltı gibiydi. Yavaşça yediğim ılık yulaf ezmesinin şekeriyle beraber damağımdaydı.”
Çocukluk, Tove Ditlevsen
Güneş yanığı gibi, çocukluğumun son parçacıkları şimdi üstümden pul pul dökülüyor, altından ters, imkânsız bir yetişkin beliriyor. Gece, pencerenin önünden geçedursun, şiir defterimi okuyorum, ben farkına varmadan, çocukluğum usulca, hayatımın sonuna kadar benim için bir bilgi ve tecrübe kaynağı olacak, şu insan ruhunun kütüphanesi olan belleğimin dibine çöküyor.
📖 Sayfa 95 · Çocukluk, Tove Ditlevsen
"...ve hep, beni dinleyip anlayacak gizemli bir kişiyle karşılaşmanın hayalini kuruyorum. Böyle insanların bulunduğunu kitaplardan biliyorum ama onlara çocukluğun sokağında asla rastlanılmıyor."
Çocukluk, Tove Ditlevsen
....önümde ise yabancılar arasında bilinmeyen, ürkütücü hayat.
📖 Sayfa 92 · Çocukluk, Tove Ditlevsen
Kitap okuduğu zaman "Kitap okuyan bir acayip olur. Kitaplarda yazdıkları her şey yalan," der.
📖 Sayfa 9 · Çocukluk, Tove Ditlevsen
Ona baktığımda, aynı anda birden fazla şey seziyorum: O başka yetişkin kadınlardan daha kısa boylu, diğer annelerden daha genç ve sokağın ardındaki dünya onu korkutuyor. Ve o dünyadan ikimiz beraberce korktuğumuzda bana ihanet ediyor.
📖 Sayfa 16 · Çocukluk, Tove Ditlevsen
Sıkça Sorulan Sorular
Çocukluk kimin eseridir?
Çocukluk, Tove Ditlevsen tarafından yazılmıştır ve ilk kez 1967'de yayımlanmıştır. Türkçeye Leyla Tamer çevirmiştir.
Çocukluk kaç sayfadır?
Çocukluk, 96 sayfadır (Monokl Yayınları baskısı).
Çocukluk'un en ünlü sözü nedir?
“Bu ülkede ne hak ne kanun diye bir şey kalmış.”