Yavuz Bülent Bâkiler'in imzasını taşıyan Seninle, Edebiyat alanının dikkat çeken yapıtlarındandır. Türkçede Polat Ofset etiketiyle yayımlanmıştır. Aşağıdaki sözler, okurların en çok beğendiğinden başlayarak sıralanmıştır.
Seninle'den En Beğenilen Alıntılar
Kitaptan en etkileyici sözleri sizin için derledik; ama yine de en etkili söz, sizin beğendiğinizdir.
Sultanımsın susunca, konuşunca kölemsin,
Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
Eksilmeyen çilemsin,
Orada ufuk çizgim, burda yanım yöremsin,
Beni ruh gibi saran sonsuzluk dairemsin,
Çaresizim, çaremsin.
Şaşırdım kaldım işte, bilmem ki n'emsin?
Hiç kimse bilmese şair gönlümün sende karar kıldığını,
Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
Ve içimde şerha şerha yarıldığını,
Sen bilsen yeter.
Dağbaşı yalnızlığı ölümden beter.
Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
Hiç kimse aramasa, sormasa beni
Sen gelsen yeter.
İçerim zemheri, dışarım bahar.
📖 Sayfa 45 · Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
Çaresizim çaremsin.
📖 Sayfa 7 · Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
Şaşırdım kaldım işte bilmem ki n'emsin?
Anamın duaları üzerimde olmasa
📖 Sayfa 19 · Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
Yıkılır sırtımı verdiğim duvar.
Demedim mi bu hasret bitirir seni
📖 Sayfa 42 · Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
Ay dolanır gider, yalnız kalırsın.
Her gün yeni baştan dağılır, ufalırsın
Demedim mi yüreğim sevme!
Sevgiyle büyüyor bütün çocuklar
📖 Sayfa 24 · Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
Ben çocuklarla büyüyorum..
Duymasa da hiç kimse şair gönlümün
📖 Sayfa 11 · Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
Sende karar kıldığını
Ve içimin şerha şerha yarıldığını
Sen bilsen yeter.
Bende çaresizlik sonsuz kördüğüm
📖 Sayfa 11 · Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
Bende sabır, sende naz...
Gündüzden vazgeçtim, düşümde biraz
Bir yüzgörümlüğü sen olsan yeter.
Duymasa hiç kimse şair gönlümün
Sende karar kıldığını.
Ve içimin şerha şerha yarıldığını
Sen bilsen yeter.
Ellerin yine öyle eskisi kadar güzel
📖 Sayfa 8 · Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
Çiçek açmış dokunduğun bütün kapılar.
Yayla dumanı gibi gözlerime her akşam
📖 Sayfa 11 · Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
Sen dolsan yeter.
...
Gündüzden vazgeçtim, düşümde biraz
Bir yüzgörümlüğü sen olsan yeter.
Adını yazıyorsun bulduğun fırsatlarla
📖 Sayfa 6 · Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
Yüreğimin başına noktalarla, hatlarla
Yüreğim, seninle yaylalar kadar serin
📖 Sayfa 11 · Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
Ne bir çizgi hasret, ne bir nokta gam...
Yayla dumanı gibi gözlerime her akşam
Sen dolsan yeter.
Bende çaresizlik, sonsuz kördüğüm
Bende sabır, sende naz...
Gündüzünden vazgeçtim, düşümde biraz
Bir yüz görümlüğü sen olsan yeter.
Duymasa da hiç kimse şâir gönlümün
Sende karar kıldığını.
Ve içimin şerha şerha yarıldığını
Sen bilsen yeter.
Bir gün duysan bittiğimi, tükendiğimi
Çıkıp gelsen uzaklardan, korkulu, ürkek...
Bir incecik dal gibi üzerime titreyerek
Eğilsen yeter.
Yolcusu yine benim bitmeyen yokuşların
📖 Sayfa 46 · Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
Acısını ben duyarım aşklardan kopuşların
Çığlık çığlık uçup giden yorgun kuşların
Kanadı yine benim.
Hesabı benden sorulur karanlık zamanların Dehşetini ben duyarım akıtılan kanların
Bir kuş vurulur gibi vurulan insanların
Meçhul adı yine benim.
Hasretin içimde sonsuzluk kadar.
📖 Sayfa 9 · Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
martılar konuyor omuzlarıma
📖 Sayfa 16 · Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
gözlerin İstanbul oluyor birden.
Bir gün baksam ki gelmişsin
📖 Sayfa 8 · Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
Bir güvercin gibi yorgun uzaklardan yâr
Gözlerinde bir bitmez, bir tükenmez güzellik
Saçlarında ilkbahar.
Bir gün baksam ki gelmişsin
Gülüşünde taze, serin bir rüzgâr...
Ellerin yine öyle eskisi kadar güzel
Çiçek açmış dokunduğun bütün kapılar.
Bir gün baksam ki gelmişsin
Hasretin içimde sonsuzluk kadar.
Şaşırmış kalmışım birdenbire çaresiz
Dökülmüş yüreğime gökyüzünden yıldızlar.
Bir gün baksam ki gelmişsin
Ne yüzünde bir gölge, ne dilinde sitem var.
Tozlu pabuçlarını gözlerime sürmüşüm
Benim olmuş dünyalar...
“Yüreğim seninle yaylalar kadar serin
Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
Ne bir çizgi hasret, ne bir nokta gam...
Yayla dumanı gibi gözlerime her akşam
Sen dolsan yeter.”
“Bütün odalar sessiz, dualarda adım yok.
Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
Sabrım bir dirhemden az, çilem kırk batmandan çok”
"Sözde, senden kaçıyorum dolu dizgin atlarla..."
Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
Seninle bir yağmur başlıyor iplik iplik
📖 Sayfa 16 · Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
Bir güzellik doluyor yüreğime şiirden.
Martılar konuyor omuzlarıma
Gözlerin İstanbul oluyor birden.
Akşamlardan, gecelerden, senden uzağım
Şiirlerim rüzgârdır uzak dağlarda esen...
Durgun sular gibi azalacağım
Bir gün, birdenbire çıkıp gelmesen.
Seninle avundum yıllar yılı çaresiz
📖 Sayfa 15 · Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
Seninle uyandım uyudum.
Masallarda, türkülerde, cönklerde
Seni buldum, seni duydum, seni okudum.
Gizli sevdalar gibi Sevr'i içinde tutan
📖 Sayfa 58 · Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
Senin ne işin var Anıt Kabir'de?
Yelyepelek koşup gelmişsin bir de
Utan utan utan!
Sen mi ilerici Atatürkçüsün?
Ey kocaman sütunlara bağdaş kurup oturan
Kaleminden her gün köpürüp duran:
Kan kan kan!
Bir gün baksam ki gelmişsin
📖 Sayfa 9 · Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
Hasretin içimde sonsuzluk kadar.
Şaşırmış kalmışım birdenbire çaresiz
Dökülmüş yüreğime gökyüzünden yıldızlar.
Senin hangi çiçeğini sakladı bahar?
📖 Sayfa 42 · Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
Ne güzel seni bulmak bütün yüzlerde
📖 Sayfa 17 · Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
Sonra seni kaybetmek hemen her yerde
Ne güzel, bineceğim vapurları kaçırmak
Yapayalnız kalmak iskelelerde.
Ha küreğe mahkûm olmak, prangaya vurulmak
📖 Sayfa 13 · Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
Ha görmemek gözlerini, ikisi de bir.
Bütün kördüğümleri çözecek gözlerindir
Sakın bakma!
Bilmiyorum şimdi kim duyar beni.
📖 Sayfa 5 · Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
Bir çıkmaz yoldayım gel uyar beni.
En yakın dostlarım kırdılar beni
Bas bağrına sar beni.
“Bir yay gibi gerdim göğe adını
Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
Gönül kubbem artık alemsiz değil.”
Duymasa da hiç kimse şâir gönlümün,
Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
Sende karar kıldığını
Ve içimin şerha şerha yarıldığını,
Sen bilsen yeter...
Unuttum gözyaşı döken kadını
📖 Sayfa 44 · Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
Ördüm gerçek aşkın ruh mihrabını
Bir yay gibi gerdim göğe adını
Gönül kubbem artık alemsiz değil.
Bir kınalı türküdür dilim Türk'ü söyleyen
📖 Sayfa 21 · Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
Bu Sivas türküsü, bu Kars, bu Eğin...
Ölürsem bana bir Yasin okuyun
Sonra baş ucumda türkü söyleyin.
seni yaşadıktan sonra anladım
Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
bana sensin mahşer nuru, kol-kanat
içimde şahlanıp duran huysuz at
dizginsiz gemsiz değil!
unuttum gözyaşı döken kadını
ördüm gerçek aşkın ruh mihrabını
bir yay gibi gerdim göğe adını
gönül kubbem artık alemsiz değil!
Dipsiz karanlıklara bağırıp duruyorum...
Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
Sakın işitme!
Demedim mi yüreğim sevme!
📖 Sayfa 42 · Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
“Tozlu pabuçlarını gözlerime sürmüşüm
Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
Benim olmuş dünyalar...”
“Bin yıllık bir yürekle sessiz sedasız
Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
Yurdum gibi sevdim seni hep Turnam.”
Pençelemiş beynimizi amansız bir cehalet
📖 Sayfa 39 · Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
Tutmuş nur ufkumuzu boylu boyunca zulmet
Bir kan gölü ortasında adeta bütün memleket
Memleket zindansız günlere hasret
Anladım çare yok bu büyük derde
📖 Sayfa 49 · Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
Yüreğim sımsıcak Azeri türkülerde
Gözlerimin dalıp dalıp kaldığı yerde
Bakarım Azerbaycan.
Simli bindallılarda, yün papaklarda
Bir çınardan koparak savrulan yapraklarda
Ve sonra boynu bükük üç renkli bayraklarda
Bakarım Azerbaycan.
Anamın göz yaşında, kuşların kanadında
Bir iftar sofrasında, içtiğim suyun tadında
Kızımın türkü gibi güzel Aybala adında
Bakarım Azerbaycan.
Türkiyem! Hasretim! Kınalı Türküm!
📖 Sayfa 63 · Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
İç içe güzellik, uc uca kahır
Yüreğimi bin parçaya bölseler
Her parçası yine seni çağrışır.
Ellerim çaresiz, kalemsiz değil.
📖 Sayfa 45 · Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
“Çarpsan kara sevdayı en azından yüz binle
Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
Nasıl bağlandığımı anlarsın kemendinle”
Çocuklar, bir yağmur gibi mübarek
📖 Sayfa 25 · Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
Hadislerdeki güzellik, ayetelerdeki huzur…
Yeniden cemre gibi düşmek toprağa
📖 Sayfa 27 · Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
Yeniden haram etmek gece gündüz uykuyu
Yunus Emre gibi atsız-pusatsız
Yeniden fethetmek Anadolu’yu.
Dağ başı yalnızlığı ölümden beter.
Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
Hiç kimse aramasa sormasa beni
Sen gelsen yeter.
Yorgunum, yalnızım, başımdan gidin.
📖 Sayfa 25 · Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
“Türkiyem!.. Hasretim!.. Kınalı türküm!..
Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
İç içe güzellik, uç uca kahır
Yüreğimi bin parçaya bölseler
Her parçası yine seni çağrışır.”
Birdenbire uyanır bir ana uykusundan
📖 Sayfa 23 · Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
Sapsarı bir korkuyla bakakalır nefessiz
Orda, sabaha karşı bir çocuk ölür sessiz
Burda ben.
“Ha küreğe mahkûm olmak, prangaya vurulmak
Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
Ha görmemek gözlerini, ikisi de bir.”
Bende çaresizlik sonsuz kördüğüm
Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
Bende sabır, sende naz...
Gündüzden vazgeçtim, düşümde biraz
Bir yüzgörümlüğü sen olsan yeter.
O tezek topladığım kırlar, yaylalar…
📖 Sayfa 62 · Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
Başına oturduğum, ekmek yediğim tandır.
Türkiyem, anayurdum, sebebim, çarem…
Taşına toprağına vurgunluğum bundandır…
Adına el-pençe divan durduğum
📖 Sayfa 48 · Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
Bin yıllık karasevdamız, ilahimiz, ülkümüz
Türküler söyleyerek içimde gece-gündüz
Bir çalar saat gibi kurduğum:
Azerbaycan.
Bir incecik dalını, bir kuru yaprağını
Gören var mı diyerek soyumun toprağını
Hep içim titreyerek sorduğum:
Azerbaycan.
En verimli topraklara ümitlerimi
Çinar tohumları gibi durmadan savurduğum
Sevdasını gönüllere bismillahlarla vurduğum
Dağa, taşa, kurda kuşa, kendimi bildim bileli
Duyurduğum:
Azerbaycan.
Şaşırdım kaldım işte bilmem ki n’emsin?
Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
Bazan kızkardeşimsin, bazan öpöz annemsin
Kaç defa çıkıp gittim buralardan yeminle
📖 Sayfa 7 · Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
Ama her defasında geri döndüm seninle
Baş başa kalıyorum sonunda heyhatlarla
📖 Sayfa 6 · Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler
Sıkça Sorulan Sorular
Seninle kimin eseridir?
Seninle, Yavuz Bülent Bâkiler tarafından yazılmıştır ve ilk kez 1989'da yayımlanmıştır.
Seninle kaç sayfadır?
Seninle, 64 sayfadır (Polat Ofset baskısı).
Seninle'nin en ünlü sözü nedir?
“Sultanımsın susunca, konuşunca kölemsin, Eksilmeyen çilemsin, Orada ufuk çizgim, burda yanım yöremsin, Beni ruh gibi saran sonsuzluk dairemsin, Çaresizim, çaremsin. Şaşırdım kaldım işte, bilmem ki n'emsin?”