Mitoloji Dünyasından İokaste’nin Çocukları: Natalie Haynes'in Kalıcı Sözler

İokaste’nin Çocukları, Natalie Haynes'in 280 sayfalık eseridir. Okurların yıllar içinde biriktirdiği en sevilen sözler burada bir arada.

Yazar:Natalie Haynes

Çevirmen:Gamze Bulut

Yayınevi:İthaki Yayınları

Sayfa Sayısı:280

Orijinal Adı:The Children of Jocasta

Dil:Türkçe

ISBN:9786258401684

Okuma Süresi:7 sa. 56 dk.

Türler:Roman, Edebiyat, Mitolojiler

İokaste’nin Çocukları'dan En Beğenilen Alıntılar

İnsanların kokuları ve sesleri değişmiyor, büyüdüklerinde ya da yaşlandıklarında bile.

İokaste’nin Çocukları, Natalie Haynes

oracıkta kalbi kırılıvermiş ve yaşamaktan vazgeçip kendisi de ölüvermiş

📖 Sayfa 90 · İokaste’nin Çocukları, Natalie Haynes

Olduğumu sandığım kişiden fersah fersah uzaktım.

İokaste’nin Çocukları, Natalie Haynes

Hayatının başka insanların -hiç tanımadığın, varlığından hiç haberdar olmadığın insanların- her gün yapmakta olduğu seçimler tarafından sayısız şekilde nasıl etkilenebileceğini aklın alıyor mu?

📖 Sayfa 63 · İokaste’nin Çocukları, Natalie Haynes

Annesi yüzüne hiç bakmadan onunla konuşmakta ustalaşmış, İokaste de aynı şekilde karşılık vermeyi öğrenmişti.

İokaste’nin Çocukları, Natalie Haynes

Kötülük bazen bir kehanetin kelimelerinde değil, o kehanetten kaçmaya çalışan insanların ellerinde büyür.

İokaste’nin Çocukları, Natalie Haynes

Ardından gelenler istemedikçe kimse ölümsüz olamaz.

📖 Sayfa 53 · İokaste’nin Çocukları, Natalie Haynes

İnsan toplulukları ilginç şeyler; bireylerden oluşsalar da kendilerine has karakterleri var.

İokaste’nin Çocukları, Natalie Haynes

“Hayatının başka insanların -hiç tanışmadığın, varlığından hiç haberdar olmadığın insanların- her gün yapmakta olduğu seçimler tarafından sayısız şekilde nasıl etkilenebileceğini aklın alıyor mu?”

📖 Sayfa 64 · İokaste’nin Çocukları, Natalie Haynes

"Uzun süre kapalı kalan bir kapının duvardan farkı kalmaz."

📖 Sayfa 143 · İokaste’nin Çocukları, Natalie Haynes

Herkes bana bir başkasıymışım gibi davranmayı kesene dek kendim gibi hissetmek zordu.

İokaste’nin Çocukları, Natalie Haynes

insanlar bunu bana o kadar çok söylemişti ki artık pek acıtmıyordu

📖 Sayfa 203 · İokaste’nin Çocukları, Natalie Haynes

Çocukluğumu annemin bizi yaşayacak kadar sevmediğine inanarak geçirdim. Gerçekse tam tersiydi. Bizi o kadar çok seviyordu ki bizi korumak için ölmüştü.

İokaste’nin Çocukları, Natalie Haynes

Gözleri yeşilin imkansız bir tonundaydı…

📖 Sayfa 38 · İokaste’nin Çocukları, Natalie Haynes

"...göz açıp kapayıncaya kadar geçen süre içinde prensesten külfete dönüştüm. Felsefecilerin bir nehrin her zaman aktığını, asla aynı kalmadığını söylemelerine şaşmamalı. O yüzden insan aynı nehre iki kere giremiyor."

📖 Sayfa 93 · İokaste’nin Çocukları, Natalie Haynes

Neden ölen ebeveynlerin çocukları için bir kelime varken ölen bir çocuğun annesi için yoktu? Bu soru yıllarca yakasını bırakmadı; onun için başına gelen şey için bir kelime olmalıydı.
Ama yoktu.

İokaste’nin Çocukları, Natalie Haynes

Dünyada en çok sevdiğim insandan geriye kalanlara baka baka kendimi bırakıp biraz daha acımda boğuldum. Öyle ağladım ki bütün düşünceleri, bütün sözcükleri tükettim. Dökecek her gözyaşını döktükten sonra artık ne yapmam gerektiğini biliyordum.

📖 Sayfa 200 · İokaste’nin Çocukları, Natalie Haynes

Ani ve keskin bir uyanıştı bu.

İokaste’nin Çocukları, Natalie Haynes

Anne babam olmadan büyümek bende sanki nadide bir şişe parfüm misali narin ve yeri doldurulamaz bir şeye karşı özensiz davranmışım gibi huzursuz bir his bıraktı.

📖 Sayfa 159 · İokaste’nin Çocukları, Natalie Haynes

"Sebepsiz yere sır tutan insanlar var bu hayatta.."

📖 Sayfa 241 · İokaste’nin Çocukları, Natalie Haynes

"Hayatın başka insanların ,hiç tanışmadığın ,varlığından bile haberdar olmadığın insanların ,her gün yapmakta olduğu seçimler tarafından sayısız şekilde etkilenebiliyor .."

İokaste’nin Çocukları, Natalie Haynes

Neden ölen ebeveynlerin çocukları için bir kelime varken ölen bir çocuğun annesi için yoktu?

İokaste’nin Çocukları, Natalie Haynes

Uzanıp ona sarıldım ama kollar beni bomboş sardı.

📖 Sayfa 159 · İokaste’nin Çocukları, Natalie Haynes

Herkes hastalandı, kimse güvende değildi. Nihayetinde insanlar ya iyileşti ya öldü. İyileşenler bir daha hastalanmadı.

İokaste’nin Çocukları, Natalie Haynes

"Sana bu kadar açık gelen şey bana neden bu kadar muğlak geliyor?"

📖 Sayfa 53 · İokaste’nin Çocukları, Natalie Haynes

Eteo yokken bir parçam eksik gibi geliyordu; karşımda bir yara izi ya da eksik bir kulak ya da göz bulmayı bekliyordum. O kadar çok acıtan bir şey gözle görünür olmalı.

📖 Sayfa 213 · İokaste’nin Çocukları, Natalie Haynes

Sohbetlerimiz genellikle böyledir. Sonlarında, başlarında bildiğimden daha çok şey bilirim. Yine de nedense bir şeylerden daha az emin olurum.

İokaste’nin Çocukları, Natalie Haynes

Çocukluğumu annemin bizi yaşayacak
kadar sevmediğine inanarak geçirdim.

📖 Sayfa 274 · İokaste’nin Çocukları, Natalie Haynes

“Kral yaşlı bir adam.Ellisinin üzerindedir.”
“Ölü sayılır öyleyse.”

📖 Sayfa 16 · İokaste’nin Çocukları, Natalie Haynes

"...felsefecilerin bir nehrin her zaman aktığını, asla aynı kalmadığını söylemelerine şaşmamalı. O yüzden insan aynı nehre iki kere giremiyor."

📖 Sayfa 93 · İokaste’nin Çocukları, Natalie Haynes

her şey yüreğimin birkaç kalp atışında yitip gitmişti

📖 Sayfa 167 · İokaste’nin Çocukları, Natalie Haynes

Ablam ve ben Polyn'in prothesis törenini gerçekleştirmiştik: Tabutunun başında ağıt yakıp saçlarımızı yolduk, kıyafetlerimizi yırtıp göğüslerimize vura vura acımızı haykırdık. Ritüel ölülere -her neredelerse- yaşayanlar tarafından özlendiklerini bildiriyordu. Ne var ki saatler geçtikçe ritüelin bizim için olduğunu, biz yaşayanların acımızın her zerresini ifade etmemiz için olduğunu düşünmeye başladım.

📖 Sayfa 213 · İokaste’nin Çocukları, Natalie Haynes

"Kimse tanrıların başımıza gelenlerle hiçbir ilgisi
olmadığına inanmaz Isi , ama basit bir koltuğun ya da hatta bir köpeğin varlığına müdahale edeceklerine de inanamayız elbette."

İokaste’nin Çocukları, Natalie Haynes

İokaste tepeden tırnağa kanlar içinde, öyle bitkin haldeydi ki ağlayamadı bile.

İokaste’nin Çocukları, Natalie Haynes

" Hayatının başka insanların - hiç tanışmadığın , varlığından hiç haberdar olmadığın insanların- her gün yapmakta olduğu seçimler tarafından sayısız şekilde nasıl etkileneceğini aklın alıyor mu?"

📖 Sayfa 63 · İokaste’nin Çocukları, Natalie Haynes

Bize benzeyen tanrılar yaratıyoruz çünkü başka bir şey bilmiyoruz. Bu yüzden tanrılar bizim gibi değiller de bizim yarattığımız şeyler.

📖 Sayfa 214 · İokaste’nin Çocukları, Natalie Haynes

Olduğum sandığım kişiden fersah fersah uzaktım..

📖 Sayfa 183 · İokaste’nin Çocukları, Natalie Haynes

İnsanlar korktuklarında mantıklı davranmaz..

📖 Sayfa 173 · İokaste’nin Çocukları, Natalie Haynes

Tanrılarımız bize benziyorlar, derdi ama neden benzesinler ki? Bu soruya verdiğim hiç bir cevap onu tatmin etmedi, ta ki pes edip onları biz uydurduğumuz içindir diyene kadar. Bize benzeyen tanrılar yaratıyoruz çünkü başka bir şey bilmiyoruz. Bu nedenle tanrılar bizim gibi değiller de bizim yarattığımız şeyler. Sophon eğer atlar birbirleriyle konuşabilseydi atlara benzeyen tanrılar yaratırlardı diye düşünüyordu..

📖 Sayfa 214 · İokaste’nin Çocukları, Natalie Haynes

" Her şey yüreğimin birkaç atışında yitip gitmişti."

📖 Sayfa 167 · İokaste’nin Çocukları, Natalie Haynes

Ayrıca kim verdiği büyük kayıplar için yas tutabilirdi, hiçbirinin bir anlamı yoksa?

📖 Sayfa 73 · İokaste’nin Çocukları, Natalie Haynes

Bunca yıldır sesimi duymamış olsa da adını söyler söylemez tanıyacak beni.

İokaste’nin Çocukları, Natalie Haynes

Aynadan bana bakan kızı neredeyse tanıyamadım. Eteo yokken bir parçam eksik gibi geliyordu; karşımda bir yara izi ya da eksik bir kulak ya da göz bulmayı bekliyordum. O kadar çok acıtan bir şey gözle görünür olmalı. Ayna gerçeği gösteremiyorsa hiçbir şey göstermese de olur diye düşünmeden edemedim.

📖 Sayfa 213 · İokaste’nin Çocukları, Natalie Haynes

"Yeterince endişem var, değiştirilemeyecek ve beni etkilemeyen şeyler eksik olsun."

📖 Sayfa 95 · İokaste’nin Çocukları, Natalie Haynes

Ona göre on beş yıl önce, ailesi onu krala verdiğinde yetim kalmıştı. Ve ardından, bebeği öldüğünde, bir kez daha yetim kalmıştı. Neden ölen ebeveynlerin çocukları için bir kelime varken ölen bir çocuğun annesi için yoktu? Bu soru yıllarca yakasını bırakmadı; onun için, başına gelen şey için bir kelime olmalıydı. Ama yoktu..

📖 Sayfa 85 · İokaste’nin Çocukları, Natalie Haynes

Belli ki korkunç bir şeyin gerçek olabileceğini bilmek ile kesinlikle gerçek olduğunu bilmek arasında fark vardı..

📖 Sayfa 145 · İokaste’nin Çocukları, Natalie Haynes

Avucundan kayıp giden günlere tutunmaya çalışırken , bazen geçmişin o korkunç günlerini, uyuyup da ertesi gün aynı çileyi sil baştan çekmeden önce aşmaya mecbur olduğu susuz bir çöl gibi önünde uzanan o günleri arıyordu.

İokaste’nin Çocukları, Natalie Haynes

"İnsanlar korktuklarında mantıklı davranmazlar."

📖 Sayfa 173 · İokaste’nin Çocukları, Natalie Haynes

İnsanlar çok fazla kayıp verince pes ediyor..

📖 Sayfa 176 · İokaste’nin Çocukları, Natalie Haynes

Sıkça Sorulan Sorular

İokaste’nin Çocukları kimin eseridir?

İokaste’nin Çocukları, Natalie Haynes tarafından yazılmıştır. Türkçeye Gamze Bulut çevirmiştir.

İokaste’nin Çocukları kaç sayfadır?

İokaste’nin Çocukları, 280 sayfadır (İthaki Yayınları baskısı).

İokaste’nin Çocukları'nın en ünlü sözü nedir?

“İnsanların kokuları ve sesleri değişmiyor, büyüdüklerinde ya da yaşlandıklarında bile.”

Bu sayfadaki alıntılar okur paylaşımlarından derlenmiştir. Kaynak eser: İokaste’nin Çocukları — Natalie Haynes. Eserin tamamı için kitabı edinmenizi öneririz.

🏷️ Kitap Alıntıları Mitolojiler Natalie Haynes