Muzaffer İzgü'nün Zıkkımın Kökü adlı kitabı, anı konusunda dikkat çekici bir bakış sunar. İlk kez 2020'de yayımlanmıştır. Okurların yıllar içinde biriktirdiği en sevilen sözler burada bir arada.
Zıkkımın Kökü'den En Beğenilen Alıntılar
Anlattım ona. İnsan birine anlatınca rahatlıyor...
📖 Sayfa 200 · Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
...neden dersen talih insanın yüzüne bi kez güler.
📖 Sayfa 258 · Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
Öğle sıcağı demiyor, kaynayan gün demiyor, boyuna arşınlıyordum sokakları, sanki yitirdiğim bir şeyi arıyormuşum gibi.
📖 Sayfa 135 · Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
"Ağlarsa anam ağlar, gerisi yalan ağlar."
📖 Sayfa 232 · Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
...bizim bi de düşümüz olmasa n'ederiz be!
📖 Sayfa 279 · Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
Bizim mutluluğumuz çok basitti. Tencerede yemeğimiz olsun, çıkında ekmeğimiz, lambada gazımız, ocakta çaydanlığımız, yeter de artardı bile…
Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
Düşünü kuruyordum. Arka seleye bağlı küçük bir sandık, sandığın içinde peynir ekmek ve bir şişe su. Sonra, Jules Verne'in kitapları.
📖 Sayfa 114 · Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
Pedallara bassam bassam, Mersin'e dek gitsem ve denizi görsem...
Lastiğim patlasa, yolda onarsam, yaya yürüsem, yollar bitmese bitmese...
Ne hoştur bir bezelyenin içini çıkarmak, iki bezelyenin içini çıkarmak, amma önünde yarım çuval bezelye olursa, basarsın küfrü, yiyene de, yetiştirene de, sulayana da...
Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
...niye gönül verin Allah'ın ayısına.
📖 Sayfa 202 · Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
:)
Ah düş kurmak, o düşün içinde yaşamak!..
📖 Sayfa 118 · Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
Ah bir düş kurmak, o düşün içinde yaşamak!
Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
Ah o günlerim!...
📖 Sayfa 166 · Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
Kaygısız günlerim!... Günün gün edildiği günlerim!..
Ula, avrat yokdir, akil yokdir, para yokdir,
📖 Sayfa 172 · Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
ben düşünmeyeyim de kim düşünsün.
Ne gelirse soğuktan gelir...
📖 Sayfa 12 · Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
Yarısı nalın, yarısı ayakkabı, sessiz sınıfı seslendiren, neşelendiren kunduralarım...
📖 Sayfa 30 · Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
Bir gün yanlışlıkla öğretmenimin elindeki sınıf defterini ben kapıp götürdüm müdür odasına. Her zaman bu mutluluğa, kırmızı ayakkabılı sarı saçlı Nimetler, Ayseller, Jaleler erişecek değillerdi ya, biz de çocuktuk, biz de…
İnsan ağır yükün altına girdi miydi, ağır ağır gideceğine daha hızlı gidiyor. Belki de bu işkence bir an önce bitsin diye...
📖 Sayfa 65 · Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
Kokuların en güzeli ana kokusu…
Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
-Gız güzel mi?
📖 Sayfa 243 · Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
-Çok güzel, sarışın.
-Sarışınların hepsi güzel olurlar, artis gibi olurlar.
-O da artis gibi.
Dini bayramlar ayrı bir mutluluk katardı bizim çocuksu dünyamıza.
📖 Sayfa 56 · Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
Yağmur yağıyordu yine Adana Ovası'na, ekşi ekşi, insan teri gibi...
📖 Sayfa 295 · Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
"İnsan birine anlatınca rahatlıyor."
📖 Sayfa 187 · Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
Havalar tez ısınır bizim kentte. Hemen bir gün içinde ısınıverir. Bugün giydiğin ceketi yarın sabah çıkarır atarsın, sekiz ay bir daha sırtına giymemecesine. Acaba bundan mıdır bu kente yığın yığın yoksul akar? Dört ay kış, sekiz ay yaz... Gözünü sevdiğimin yazı, odun istemez kömür istemez...
📖 Sayfa 258 · Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
Çocuk dediğin güle benzer, bugün solar yarın açar. Ama babam bilmiyordu ki bugün solan başka bir güldür, yarın açan başka bir gül...
Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
Ne zordur anasız eve girmesi…
Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
Benim için bir şeyden korkma artık. Koptuğu yerden kırılsın.
Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
Batıya bakan penceremizin yanına geçiyor, oturuyordum mindere, dalıp gidiyordum kitaplara.
📖 Sayfa 139 · Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
Çok şükür Allaha, düş kurmaya para almıyorlar.
Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
Gözünü sevdiğimin yaz ayları, düşünmezsin ki yemek derdi. Al ordan yarım kilo domates, al ordan yarım ekmek, iste birazcık bakkaldan tuz, bas domatesi tuza, ısır ekmeği, ısır domatesi...
📖 Sayfa 203 · Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
Baloncuyu da, çok balonu olduğu için dünyanın en mutlu insanı sanırdım.
📖 Sayfa 33 · Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
Ah, ne severdim baloncuları, balonları... Pazar günleri sokak sokak dolaşır, bir baloncu bulur, ardına takılırdım. Öyle çok severdim ki balonları... Onları, kırmızı, mavi, sarı, beyaz renkleriyle dev akide şekerlerine benzetirdim. Baloncuyu da, çok balonu olduğu için dünyanın en mutlu insanı sanırdım.
📖 Sayfa 34 · Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
Bilmem, belki de uyku kurtuluş oluyordu acılardan...
📖 Sayfa 155 · Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
Varsın kömürümüz olmasın, ama bizim evimiz. Biz evimizi soluğumuzla ısıtırız..
Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
...kuzguna yavrusu zümrüdüanka görünürmüş...
📖 Sayfa 14 · Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
belki de uyku kurtuluş oluyordu acılardan...
📖 Sayfa 167 · Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
Fakat, Tanrı'nın yürü ya kulum demesine karşın,
📖 Sayfa 29 · Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
bir türlü yürümedi bizim yaşam kavgamız... Ne soframızın bereketi arttı, ne de giyimimiz, kuşamımız.
"Ya sen de onun ardından çeker gidersen, ben kimlere kardaşım derim?"
📖 Sayfa 242 · Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
Oh oh, derdi babam, aynı sizi kömür çualından
📖 Sayfa 9 · Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
çıkardığımız günkü gibi oldunuz! Nedense, bizim mahallenin yoksul çocuklarının hepsi kömür çuvalından çıkmıştı da, Yaşar'ı, Nedim'i, Rıfat'ı leylek getirmişti. Belki de, biz kışın dünyaya geldiğimizden leylekler burada değildi.
Harçlık denen şeyle, palto denen şeyi biz pek bilmeyiz zaten... Yağmur yağarsa yağsın, şeker misin eriyecek? Soğuk dondurursa dondursun, bir girdin mi yatağa, ısınıverirsin...
📖 Sayfa 197 · Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
Yaz mevsimini çok severdik. Anam çok kez;
📖 Sayfa 77 · Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
"Yazın anası babası olsa, arkasından ağlarmış" derdi.
Yüreğimin üzerinde sancıyan bir şey var.
Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
Oy dingala dingala
📖 Sayfa 61 · Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
Ateş de koydum mangala
Ayşe de Fatma da dostum var
Çalkala boncuk çalkala
Eh, ana bu, kuzguna yavrusu Zümrüdüanka görünürmüş... Kimbilir, biz de anamızın gözünde ne eşi bulunmaz, ne nazar değecek çocuklardık... Bin maşallah!..
📖 Sayfa 15 · Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
Bilmem, belki de hakkı vardı babamın. Yoksul evinde bir kişinin soğuk alıp hastalanması demek, tüm ailenin yiyeceğinden içeceğinden kesilip doktora ilaca verilmesi demekti.
📖 Sayfa 14 · Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
Sabahleyin babam epeyce sövdü saydı, kalemi yitene, okula, şuna buna... Eh, yoksulun sövmekten gayri ne gelir ki elinden...
📖 Sayfa 51 · Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
Anamın sözü geldi aklıma:
📖 Sayfa 51 · Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
"İnsan anca okursa büyük adam olur!"
Bir odada iki hasta olunca, biraz daha kolay geliyor hastalık insana...
Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
(…) kız çocuğunun masrafı nereye varırdı ki? Para mı dayanır, güç mü dayanırdı? Hele kız biraz güzelse, işe de gönderemezdin elin kıranından, itinden, uğursuzundan. İşin yoksa, yedir dur, içir dur.(…) Onun için burada analar babalar aldırış etmezlerdi kızlarının kaçmasına.
📖 Sayfa 177 · Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
-Ye gız ye. Ben zayıf avrat istemem, bir budun gövden gadar olmalı, diyordu.
📖 Sayfa 93 · Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
Sonra da övünüyordu,
-Benim anam yüz yirmi kiloydu, diye.(…) Kadıncağıza zorla, bir tabak yemek daha yedirdi.
-Anayın evinde gurumuş galmışın, diyordu.
Yıl 1933, aylardan ekim, günlerden 29; yani "Onuncu Yıl"… "On yılda on milyon genç yarattık her yaştan" diye marşların söylendiği Cumhuriyet’in onuncu yıl dönümü...
📖 Sayfa 5 · Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
Nedense mutluluğum uçup gidince, mutlu geçen günlerimin ayırdına vardım.
Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
Belki de istese şöyle bir el itişiyle yere devirebilirdi kocasını, ama ah şu saygı denen şey... Kocaya saygı, hiçbir zaman bu kadının elini kullanmasına izin vermezdi, O el ki, kocaya kalkan el, öteki
📖 Sayfa 175 · Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
dünyada firil firil yanan bir odun olacaktı. Sert odundan yapılmış adamlara, öteki dünyada bir şey
yok muydu acaba?
...hak yemeyin ha, hak yiyen bok yer.
Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
“Ye gız ye. Ben zayıf avrad isdemem, bir budun gövden gadar olmalı.”
Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
Kurşun dökmenin bir yararı olmayınca, tüm duaları
📖 Sayfa 14 · Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
okuyup okuyup üzerime üfledi anacığım. İki gün de bu duaların etkisini bekledik durduk... Umut, ne iyi şeydi. Doktor parası, ilaç parası vermeden bir çocuğun iyileşmesi, yoksul evi için umutların en iyisiydi.
A oğul, sen yannış gelmişin, yolu eyrisinden dutmuşun... Sapıtmışın yolu, sapıtmış...
📖 Sayfa 185 · Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
...Eh, yoksulun sövmekten gayri ne gelir ki elinden...
📖 Sayfa 51 · Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
Pazar günleri sokak sokak dolaşır, bir baloncu bulur, ardına takılırdım. Öyle çok severdim ki balonları... Onları, kırmızı, mavi, sarı, beyaz renkleriyle dev akide şekerlerine benzetirdim. Baloncuyu da, çok balonu olduğu için dünyanın en mutlu insanı sanırdım.
📖 Sayfa 33 · Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
"Yazın anası babası olsa, arkasından ağlarmış"
📖 Sayfa 77 · Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
Ah, ne severdim baloncuları, balonları...
📖 Sayfa 33 · Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
(…) yokluklara bir kadınla daha kolay katlanıyordu bu insanlar, hiç olmazsa, dertlerini, üzüntülerini onunla paylaşıyorlardı. Ama böyle boğaz
📖 Sayfa 172 · Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü
tokluğuna yanında duran dert ortağın da yok olup gitti miydi, yoksulluk daha bir başka tür çöker insanın omuzlarına, yokluk daha bir başka tür koyar insana...
Sıkça Sorulan Sorular
Zıkkımın Kökü kimin eseridir?
Zıkkımın Kökü, Muzaffer İzgü tarafından yazılmıştır ve ilk kez 2020'de yayımlanmıştır.
Zıkkımın Kökü kaç sayfadır?
Zıkkımın Kökü, 304 sayfadır (Bilgi Yayınları baskısı).
Zıkkımın Kökü'nün en ünlü sözü nedir?
“Anlattım ona. İnsan birine anlatınca rahatlıyor...”