Abdülhak Hamit Tarhan'ın kaleminden çıkan eserler, okurların gönlünde özel bir yer tutar. Bu sayfada Abdülhak Hamit Tarhan kitaplarından derlenen 100 söz, kaynaklarıyla birlikte bir arada.
En Beğenilen Abdülhak Hamit Tarhan Sözleri
İnsana, derim, fenâ muhakkak;
📖 Sayfa 102 · Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Ruhum heyecanla der ki: Te'bid!..
İnsana, derim, yokluk muhakkak;
Ruhum heyecanla der ki: ebedileştirme!..
Bu hissin lisânı anlaşılmaktan berîdir. .
📖 Sayfa 13 · Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Yârimdi o yoktu rakîbi
Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Olmuş idi rûhumun tabibi
Şimdiyse elimde yok ilacım
Lakin onadır hep ihtiyacım
Sığsın mı hayâle bu hakikat?..
Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Gönlüm dolu âh-u zâr kaldı.
Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Kaderin insana istediğini vermemesi, isteyenin ya istediği şeye lâyık olmamasından veyahut istediğinden daha iyisine lâyık bulunmasındandır.
📖 Sayfa 99 · Tarık, Abdülhak Hamit Tarhan
Bir ayrılık anını düşünmezken,
Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Ettim süreklisine tahammül
Ben bari toprak olaydım evvel
Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Madem toprak imiş nasibi
Her yer karanlık, pûr nûr o mevkî!..
📖 Sayfa 69 · Tarık, Abdülhak Hamit Tarhan
Mağrib mi yoksa makber mi Yâ Rab?
~ Abdülhak Hamit Tarhan
Ölümlü olan insanın ölümsüzlük arayışı değil midir sanat?
Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
...Eyvah! Ne yer, ne yar kaldı,
Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Gönlüm dolu âh-u zâr kaldı..
Ya rab ne hayat!
Bütün Şiirleri 1 / Sahra- Divaneliklerim- Bunlar O'dur, Abdülhak Hamit Tarhan
Cepler delik az çok
Lakin ne zarar var ki delikten düşecek yok.
Sen öyle bir kadınsın ki içinde erkek olduğunu bildiğin mezarlara bile aşık olursun.
Finten, Abdülhak Hamit Tarhan
.
Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
.
.“İnsan bazı kere hatırına gelen bir hayali tanıyamaz,o kadar güzeldir .Zihninden uçan bir fikre yetişemez ,o kadar yüksektir .Kalbinde doğan bir hissi bulamaz , o kadar derindir .”
.
.
.
Lâkin Makber, edebiyat nokta-i nazarına karşı çirkin bir çocuktur. Masum, fakat güzel değil; hakîr bir feylesoftur; hikmet, fakat şüpheli; kusurlu bir hüsündür; feryat, fakat musanna; mamur bir mezardır; hazin değil, fakat mezar; bir magrib, fakat parlak; bir güzel, fakat sevimsiz; bir şiir, fakat kafiyeli.
Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
.
Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
.
.
Kaç şekle girer o yar içimde.
.
.
.
Eyvah! Ne yer, ne yâr kaldı,
Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Gönlüm dolu âh u zâr kaldı.
Sen öldün, ölüm güzel demektir
Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Makber'le Ölü sükût ile feryattır.
Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Diyebilirim ki Makber'le Ölü benim eserim değil, yâdigar-ı rûzgârdır. Yahut benim eserimdir, hiçliktir, fakat pâydârdır.
Âlem mi harâb, ben mi vîrân,
Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Bilmem?.. Sanırım yıkıldı devrân.
Eyvâh! .. Ne yer ne yâr kaldı,
Abdülhak Hamid Tarhan Bütün Şiirleri, Abdülhak Hamit Tarhan
Gönlüm dolu âh ü zâr kaldı.
Şimdi buradaydı gitti elden,
Gitti ebede gelip ezelden.
.
Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
.
Sığsın mı hayale bu hakikat?
.
.
Ben gam yiyorum, beni yiyor gam,
📖 Sayfa 90 · Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Yarab, ne garîb mâidem var...
Bildir bana, nerde nerde ya Rab?
Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Kim attı beni bu derde ya Rab?
Sığsın mı hayale bu hakikat
Görsün mü gözüm bu macerayı
Süratle nasıl da değişti hâlim
Almaz bunu havsalam hayalim.
Eyvah! Ne yer ne yar kaldı,
Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Gönlüm dolu ahüzar kaldı.
Şimdi buradaydı gitti elden,
Gitti ebede gelip ezelden.
Sürgündüm çok uzaklardaydım,
Bütün Şiirleri 1 / Sahra- Divaneliklerim- Bunlar O'dur, Abdülhak Hamit Tarhan
Ve gözlerindi sürgün sebebim.
Eyvah!. Ne yer, ne yâr kaldı,
Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Gönlüm dolu âh-u zâr kaldı.
Şimdi buradaydı gitti elden,
Gitti ebede gelip ezelden.
Şu taş cebinime benzer ki aynı makberdir.
Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Dışı sükun ile zahir, derunu mahşerdir.
Eyvâh!.. Ne yer, ne yâr kaldı,
Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Gönlüm dolu âh-û zâr kaldı.
Validem ümmiyeydi, ümmiyenin
Abdülhak Hamid Tarhan Bütün Şiirleri, Abdülhak Hamit Tarhan
Var idi ezberinde birçok ilim. (...)
Son zamanlar alil olan gözünün
Gördüğü bir hayal idi ancak
Ameliyyatı istemez, sevmez,
Der idi daima; "Ne görmek için? "
"Bizi görmek için" deyince güler,
"Sizi duymaktayım, bu kafidir.
Sağ olun, siz görün bu dünyayı,
Ben de görmüş gibi olur, gülerim."
"Gülerim" der de, etseniz dikkat,
Görünürdü için için giryan.
Yaşamaktan da bezmiş olmalı ki,
Sinnini sorsalar, cevaben o:
"Belki üç yüz yaşındayım" derdi.
Ölçek: Feilatün mefailün feilün (fa'lün)
Adülhak Hamit Tarhan (ilk kafiyesiz şiir...)
Nerde arayım o dilrübayı?...
Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Kimden sorayım o bî-nevâyı?...
Bildir bana nerde, nere Yarab?...
Kim attı beni bu derde Yarab?...
Derler ki: ''Unut o âşnâyı,
Gitti tutarakk rah-i bekayı...''
Sığsın mı hayale bu hakikat?...
Görsün mü gözüm bu mâcerâyı?...
Nerde arayayım o gönül alanı?...
Kimden sorayım o nasipsizi?...
Bildir bana nerde, nerede Yarabbi?...
Kim atı beni bu derde Yarabbi?...
Derler ki: ''Unut o tanıdığı,
Gitti tutarak ölümsüzlük yolunu...''
Sığsın mı hayale bu gerçek?...
Görsün mü gözüm bu macerayı?...
Mevtin pençesinde pîr ü cüvan zebûndur. Kabristan türab haline gelmiş esrâr-ı İlâhiye ile meşhûndur.
Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Ölümün pençesinde yaşlı ve genç güçsüz, acizdir. Mezarlık toprak hâline gelmiş Cenab-ı Allah'a ait sırlarla dopdoludur.
Süratle nasıl değişti hâlim?..
📖 Sayfa 20 · Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Almaz bunu, havsalam, hayâlim.
Bir şey görürüm, mezâra benzer,
Baktıkça alır, o yâra benzer.
Kartallara baktım düşüyorlar yere bi-ta’b;
Bütün Şiirleri 1 / Sahra- Divaneliklerim- Bunlar O'dur, Abdülhak Hamit Tarhan
Oldum sanıyordum Melekü’l Mevt ile hem-hâb.
Eyvah! Ne yer, ne yâr kaldı
Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Gönlüm dolu âh u zar kaldı
Biz görünüşte yokluğa meyledeniz, ama gerçekte biz, yokluğun manasını bilmeyeniz.
📖 Sayfa 107 · Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Ya Rab bana ıstırab lazım
Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Her şeyde bir inkılab lazım.
Bir milletin kadınları ilerleme derecesinin ölçüsüdür. Gerilemeğe başlayan bir kadın topluluğu mensup olduğu kavmin terbiye konusunda bilgisiz olduğunu gösterir.
📖 Sayfa 58 · Tarık, Abdülhak Hamit Tarhan
Ey âşk, latifdir 'azâbın.
📖 Sayfa 120 · Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Eyvah!. Ne yer, ne yar kaldı,
Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Gönlüm dolu âh-u zâr kaldı.
Şimdi buradaydı gitti elden,
Gitti ebede gelip ezelden.
Ben gittim, o hâksar kaldı,
Bir gûşede târmâr kaldı;
Bâki o enis-i dilden, eyvâh!.
Mevt yokluksa, aşk varlıktır.
📖 Sayfa 169 · Bütün Şiirleri - 3, Abdülhak Hamit Tarhan
Güzel bir çehreye hüzün de yakışıyor.
📖 Sayfa 85 · Tarık, Abdülhak Hamit Tarhan
Bu sıfr nedir hisab içinde?
Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Erkam ona ınkılab içinde.
" Hesap içinde sıfır nedir,neden rakamlar hep ona döner?"
Bir şi'r idi mübhem ü müessir,
📖 Sayfa 66 · Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Temyiz kılan olurdu şair.
Âlem mi harap, ben mi viran,
📖 Sayfa 119 · Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Bilmem?.. Sanırım yıkıldı devran.
- Ben âmir değilim, âmirimiz şeriattır!
📖 Sayfa 67 · Tarık, Abdülhak Hamit Tarhan
Bazı insanlar kendi ayıplarını başkalarının günahsız elleriyle örtmek istiyorlar.
📖 Sayfa 90 · Finten, Abdülhak Hamit Tarhan
Sessizlik vadisine düşenlerin cesetlerinden zamanla bir avuç toprak kaldığı gibi, gönülde olan en aziz bir hatıradan da zamanla bir belirsiz hayal kalır.
📖 Sayfa 29 · Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Ben o hayale kanaat eden değilim.
Her şeb ben o yârı secdelerle
📖 Sayfa 57 · Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Etmez mi idim sana emânet?..
Makber’i sevdiğim şunun içindir ki, bu kitap O’dur Fatma Hanım’dır. Onun hali, onun resmi, onun hayali, onun heykeli, onun mezarıdır; onun hiç bir beğenilecek yeri kalmayan hayatıdır.
Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
O bir cisim idi ben ona can idim.
Sahra, Abdülhak Hamit Tarhan
Ki kalbinde heyecanın alışığı idim.
...
📖 Sayfa 132 · Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Çâreler içimde mahvolmada, yaralar içimde can bulmadadır.
...
En ince yerim kırıldı Yârab...
📖 Sayfa 27 · Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
"Ben, ben" diyenlerden ne beklenir? Onlar insanoğullarına kardeşlik bağı tavsiye buyuran dinimizi bilmeyenlerdir.
📖 Sayfa 102 · Tarık, Abdülhak Hamit Tarhan
Çareler içimde mahvolmada, yaralar içimde can bulmadadır.
Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Fikrine girmemişse hüsni vatan
Abdülhak Hamid Tarhan Bütün Şiirleri, Abdülhak Hamit Tarhan
Onu sen kale alma, bari utan
Kız! Köpekler bile vatan perver,
Vatanı sevmeyen acep ne sever!
Neye bildim?.. Neye sevdim seni ben?..
📖 Sayfa 273 · Abdülhak Hamid Tarhan Bütün Şiirleri, Abdülhak Hamit Tarhan
Ne kadar rahat idim sevmez iken!..
Kaç şekle girer o yâr içimde.
📖 Sayfa 59 · Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
,
📖 Sayfa 50 · Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Ölsem yaraşır gamınla her gün.
Dünyaya ağlayarak geldiğini bilen insan ölümden çekinir mi? Veya öleceği için kederlenir mi?
📖 Sayfa 60 · Tarık, Abdülhak Hamit Tarhan
"Hâlâ yaşarım, nedir lüzumum?.."
📖 Sayfa 33 · Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Eyvah!.. Ne yer, ne yâr kaldı,
Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Gönlüm dolu âh ü zar kaldı.
Sessizlik vadisine düşenlerin cesetlerinden zamanla bir avuç toprak kaldığı gibi, gönülde olan en aziz bir hatıradan da zamanla belirsiz bir hayal kalır.
📖 Sayfa 25 · Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
...
📖 Sayfa 102 · Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Aklımda şükûk, dilde ümmîd,
Fevkımde lika-yı sermediyyet,
Zîkrimde fenâ-yı âdemiyyet,
...
"Aklımda şüpheler, gönülde ümit,
Üstümde sonsuzluğun yüzü,
Altımda insanlığın yok olması"
Eyvâh! .. Ne yer, ne yâr kaldı,
Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Gönlüm dolu âh ü zâr kaldı.
Bildir: Nereye uçar gülüşler?..
📖 Sayfa 94 · Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Feryadlara olur mu bir yer?..
Zâhir neye böyle ye'sdir hep?..
Bâtın, neden öyle hande-ber-leb?..
...
Tenha bırakış revâ mı yârı?..
📖 Sayfa 55 · Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
bir gönülün âh u zâr ile dolmasının ne demek olduğunu gönlü rahat olanlar anlayamazdı.
Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Ona insaniyetin sevgilisi denilse revadır. İnsaniyetin sevgilisi olan da Allah'ın sevgilisi sayılabilir.
📖 Sayfa 80 · Tarık, Abdülhak Hamit Tarhan
Biri endişeden aman bulmaz;
Sahra, Abdülhak Hamit Tarhan
Biri endişeye zaman bulmaz.
Şimdi bildim ki insanın aradığı daima değişirmiş. İnsan bulduğundan daima usanırmış.
📖 Sayfa 174 · Abdülhak Hamid Tarhan Tiyatroları 1, Abdülhak Hamit Tarhan
Tecessüs: 2
Sahra, Abdülhak Hamit Tarhan
Acaba kim şu sîmîn-ber,
Kime âşık kime muğber?
Tavrı pür-mânâ, hey’eti sâde,
Ser-âzâde;
Kim şu hasnâ-yı bî-hemtâ:
Acep kimdir?
Âftab âzim-i mâğrip;
O niçin olmamış gârib?
Sebep kimdir?
Ne oturmuş tek ü tenhâ,
Ne sevdada,
Kimi bekler kenâr-ı deryâda?
Her çağ, o çağı yaşayan kavme, her kavim yaşadığı çağa benzer.
📖 Sayfa 131 · Tarık, Abdülhak Hamit Tarhan
Ah! Henüz kâinat bir beşik, insanlık bir çocuktur.
📖 Sayfa 58 · Tarık, Abdülhak Hamit Tarhan
Gözlerimden yaş gelmiyor fakat düşüncem ağlıyordu.
Abdülhak Hamid Tarhan Bütün Şiirleri, Abdülhak Hamit Tarhan
Benim varsa dünyada bir katilim,
📖 Sayfa 44 · Abdülhak Hamid Tarhan Tiyatroları 4, Abdülhak Hamit Tarhan
Yine kendimim, bil!..
İnsan, bazı kerre, hatırına gelen bir hayali tanıyamaz, o kadar güzeldir.
📖 Sayfa 13 · Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Zihninden uçan bir fikre yetişemez, o kadar yüksektir.
Eyvah!.. Ne yer, ne yâr kaldı,
📖 Sayfa 20 · Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Gönlüm dolu âh u zâr kaldı.
Şimdi buradaydı, gitti elden,
Gitti ebede gelip ezelden.
Ben gittim, o hâksâr kaldı,
Bir gûşede târmâr kaldı;
Bâkî o enîs-i dilden, eyvah!..
Beyrut'ta bir mezâr kaldı.
"Yağsın nesi varsa kâinatın,
Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Ancak bu derin sükût dinsin!.. "
Dışı sükûn ile zahir, derunu mahşer.
Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Eyvah! ne yer, ne yâr kaldı,
Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Gönlüm dolu âh ü zâr kaldı.
Şimdi buradaydı, gitti elden
Gitti ebede gelip ezelden...
Eyvâh! .. Ne yer, ne yâr kaldı,
Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Gönlüm dolu âh ü zâr kaldı.
Şimdi buradaydı gitti elden,
Gitti ebede gelip ezelden.
Ben gittim o hâksâr kaldı,
Bir kûşede târumâr kaldı.
Bâkî o, enîs–i dilden eyvâh!
Beyrût’ta bir mezâr kaldı.
Altı aylık bir tatile ihtiyacım var. Hem de yılda iki defa...
Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Bu taş cebînime benzer ki ayn-ı makberdir;
Abdülhak Hamid Tarhan Bütün Şiirleri, Abdülhak Hamit Tarhan
Dışı sükûn ile zâhir, derûnu mahşerdir. 
Derler ki unut o aşnayı,
Abdülhak Hamid Tarhan Bütün Şiirleri, Abdülhak Hamit Tarhan
Gitti tutarak reh-i bekayı,
Sığsın mı hayale bu hakikat?
Görsün mü gözüm bu macerayı ?
Sen etmez iken bugün tecellî,
📖 Sayfa 206 · Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Ben bîkese kim verir teselli?..
Dünyayı seninle göz görüp tâm,
Bir sende ederdi fikr ârâm.
Ya mahvolmasın rahmetin, ailem;
📖 Sayfa 18 · Abdülhak Hamid Tarhan Tiyatroları 4, Abdülhak Hamit Tarhan
Ya öldür beni, mahvola gailem!..
Niçin güzel bir varlık ölmüştür?
Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Eğer onu öldürmek nihai hedef ise Tanrı onu niye yaratmıştır?
Yârimdi o, yoktu bir rakîbi,
📖 Sayfa 23 · Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Olmuş idi rûhumun tabîbi.
Şimdiyse elinde yok 'ilacım,
Lâkin onadır hep ihtiyacım.
Güller gibi meyl-i ibtisâm et,
📖 Sayfa 21 · Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Dâğ-ı dile çâre bul, merâm et:
,
.
MAKBER
Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Eyvah!. Ne yer, ne yar kaldı,
Gönlüm dolu âh-u zâr kaldı.
Şimdi buradaydı gitti elden,
Gitti ebede gelip ezelden.
Ben gittim, o hâksar kaldı,
Bir gûşede târmâr kaldı;
Bâki o enis-i dilden, eyvâh!.
Beyrut'ta bir mezar kaldı.
Nerde arayım o dilrübâyı?..
Kimden sorayım o bi-nevâyı?..
Bildir bana nerde, nerde Yarab?...
Kim attı beni bu derde Yarab?..
Derler ki: "Unut o âşinâyı,
Gitti tutarak rehli bekayı... "
Sığsın mı hayale bu hakikat? ..
Görsün mü gözüm bu mâcerâyı? ..
Süratle nasıl değişti hâlim?.
Almaz bunu, havsalam, hayalim.
Bir şey görürüm, mezâra benzer,
Yıldızsız bir geceydi
Abdülhak Hamid Tarhan Bütün Şiirleri, Abdülhak Hamit Tarhan
Bir dağ çiçeği gibi şimdiden hasretteydim
sürgündüm çok uzaklardaydım,
Ve gözlerindi sürgün sebebim..
Çok çabuk çekildin hayatımdan
Kaderle el eleydin,
Bense kederle sarhoş...
Yarım kalmıştı hikayemiz
Göçmen kuşları gibi gelip geçtin bu şehirden
Belkide hayatımdan
Duymadın haykırışımı, acılarımı,
Benimsin sanmıştım uçtun avuçlarımdan
Tutamadım, gitmede diyemedim
Olamadın bir yıldızın kayışı kadar hayatımda
Zaman çok kısaydı bizim için
Yetmedi gözlerimizden yaşı silecek kadar
Nede elveda diyebilecek kadar...
Yıldızsız bir geceydi
Abdülhak Hamid Tarhan Bütün Şiirleri, Abdülhak Hamit Tarhan
Bir dağ çiçeği gibi şimdiden hasretteydim
sürgündüm çok uzaklardaydım,
Ve gözlerindi sürgün sebebim..
Lâzım mı idi kanat verilmek,
📖 Sayfa 39 · Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
'Aklım uçacak değilse baştan?..
Gönlüm dolu âh ü zâr kaldı ..
Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
İnsan kendinin ne olduğunu bilmek bir marifettir ki ölünceye kadar tahsil olunsa yine .
📖 Sayfa 116 · Tarık, Abdülhak Hamit Tarhan
Çevresindekilerin hakaretle gönlünü kıran hükümdar, düşmanın kuşatmasından çok tehlike halindedir. Onun nedimleri de, yakınları da, vezirleri de kendisinin aleyhinde, birbirinin aleyhinde, fakat hepsi de düşmanlarının lehinde bulunur.
📖 Sayfa 18 · Tarık, Abdülhak Hamit Tarhan
Hep inanmamanın korkusuyla inanmıştı.
Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Nerde arayım o dil-rübâyı?..
📖 Sayfa 20 · Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Kimden sorayım o bî-nevâyı?..
Bildir bana nerde, nerde Yârab?..
Kim attı beni bu derde Yârab?..
Derler ki: "Unut o âşnâyı,
Gitti tutarak reh-i bekāyı..."
Sığsın mı hayâle bu hakikat?..
Görsün mü gözüm bu mâcerâyı?..
...
📖 Sayfa 249 · Makber, Abdülhak Hamit Tarhan
Yağsın nesi varsa kâinatın
Lâkin bu derîn sükût dinsin!