Cihan Çetinkaya, okurların kitaplığında hep bir yeri olan yazarlardandır. Bu sayfada 5 eserinden derlenen 100 söz yer alıyor.
En Beğenilen Cihan Çetinkaya Sözleri
Aynı demlikten içilen çaylar gibi aynı düşünceler, hisler veya hikâyeler insanları birbirine doğru çekerler.
📖 Sayfa 26 · Arafta Yedi Gece, Cihan Çetinkaya
"Hiç olmadık zamanda kaygı birden gelir, keder birden. Çünkü insanın içinde henüz halledemediği meseleler var.."
Suskunlar Meclisi, Cihan Çetinkaya
"Nefes alıyordu ama ömrü boyunca yaşamamıştı."
📖 Sayfa 8 · Arafta Yedi Gece, Cihan Çetinkaya
“Yazık, bazı duyguların merhameti olmuyor. İnsan bir kokuyu hayal edince elinde hatıralardan başka hiçbir şey kalmıyor.”
Harp Baladı, Cihan Çetinkaya
Hayat ne tuhaf; bir ömür peşinden koşuyorsun ve fakat emellerin tükendiğinde, hemen bırakıyor elini. Nihayeti olanın vefası olmuyor. Bir neden arıyorum ve her nedense, kavuşamıyorum. Bazen düşünürken kendi kendime, nedenin neden olduğu üzerine, vefadan bir iz bulamıyorum. Lakin sitemkâr değilim; çünkü bir vefa beklemekse mesele, onu, ebedi olandan beklerim.
Harp Baladı, Cihan Çetinkaya
"Susmanın ne çok kelimeleri vardı öyle.
El Kadim, Cihan Çetinkaya
Susmak ilmin yarısıdır derlerdi de,
sancının tümüdür demezlerdi."
Kabullenmek zor. Fakat hayatta her hikâye kabullenmekle sona erer. İmtihandan imtihana savrulur insan, boyun eğmenin manasını kavrasın diye. Bahtıyla kavga ederse defalarca kaybeder. Hem de yorgun olarak kaybeder. Fakat düşünürse ne kaybetmek vardır hayatta ne de kazanmak. Olanı ve olmakta olanı, olacak olanı kabullenmek var. Ve bu deveran arasında, her hikâye bir zaman sonra sona erer. Yeni hikâye, yine yeni bir kabullenmekle başlar.
📖 Sayfa 160 · Suskunlar Meclisi, Cihan Çetinkaya
"Bazı soruların cevabı olmaz, diyordu kendi kendine. Ömrü boyunca arar durur insan, lakin yoktur bir cevabı. Neden olmadı, gelmedi, dinlemedi, duymadı neden? Konuşmadı ama neden? Gitti ve neden yıkıldı şehirler? Zaman neden zulmeder insana, yol neden zahmetli? Kötüler neden kötü? Bazı soruların cevabı olmaz, diyordu kendi kendine, bazı soruların cevabı olmayacak."
📖 Sayfa 140 · Arafta Yedi Gece, Cihan Çetinkaya
Neyi beklediğini bilir ve razı gelirsen eğer kaderine, beklenenle yüzleştiğinde hayal kırıklığıyla da karşılamaşmazsın. Çünkü dünya nerede olursan ol daima gurbette olduğun yerdir.
Her Şey Başladığı Yere Döner, Cihan Çetinkaya
Eve dön, diyordu şair. Ev neredeydi? Bir menzili var mıydı, bir yolu veya bir sanı, adımların ulaşacağı? Yukarıda, gri gökyüzünden boşanan kar taneleri, biliyorlar mıydı mesela, evlerinin yolunu? Şimdi sokakta, asfalta değen yorgun ayaklar biliyorlar mıydı? Şehrin insanları biliyorlar mıydı ev nedir, nerededir biliyorlar mıydı?
Arafta Yedi Gece, Cihan Çetinkaya
Aşkın özünde kavuşmamak var; kim ki kavuştu sevdasına, kıymet yitirildi.
📖 Sayfa 40 · Her Şey Başladığı Yere Döner, Cihan Çetinkaya
Kendini bilen Rabbini ve Rabbini bilen de kendini bilir.
📖 Sayfa 57 · Her Şey Başladığı Yere Döner, Cihan Çetinkaya
", "Kelimeler, kapıları açan türlü anahtarlar gibidir; bazen kuyu, bazen de köprüler gibidir. Nabzı atar harflerin, nefes alır ve verir cümleler. Sanma tasvirdir, kalpten terennüm eder bu haleler. Düşünürsen, bulursun simyanın izini. Ah'ın içinde bile kâinat gizli! Her kitap, aslında bir hayat demektir. Okuyanı da buna dahil elbet, beri değildir," dedi.
Arafta Yedi Gece, Cihan Çetinkaya
Sade okumakla, kelimeleri telaffuz etmekle bu kanıya varmamışlardı. Bizzat yaşayarak, her kitabın içinde başka bir hayatla tanışarak anlamışlardı, anlaşılması gerekeni..."
Büyümekti hani küçükken tek emelin, büyüdün ama neden memnun değilsin?
📖 Sayfa 5 · Her Şey Başladığı Yere Döner, Cihan Çetinkaya
Belki de hayattaki bütün imtihanlar bir keskinin eseridir. Ve belki de olmak istediğine değil olması gerekene dönüşüyor insan.
📖 Sayfa 7 · Her Şey Başladığı Yere Döner, Cihan Çetinkaya
Bazı hususlarda sabretmek zordur elbet. Lakin insan nasibinde ne varsa -hangi hâl içinde olursa olsun- ona kavuşacaktır. İsyan etse de kavuşacaktır, sabretse de. Öyleyse sabrederek rahmete nail olmak varken neden isyan ederek rahmetinden mahrum kalsın nasibinin?
Her Şey Başladığı Yere Döner, Cihan Çetinkaya
"Yalnızlık bir mahkûmiyet midir, yoksa hürriyet mi?"
📖 Sayfa 140 · Arafta Yedi Gece, Cihan Çetinkaya
Aramak zorunda insan;çünkü hayatın yarısı beklemek, öbür yarısı aramaktır.
📖 Sayfa 117 · Arafta Yedi Gece, Cihan Çetinkaya
"Nihayet herkes bir yerde yenilecek. Herkes bir ya da birkaç çıkmaz sokakta kalakalacak ve herkes bazı güvendikleri tarafından yüzüstü bırakılacak. Çünkü insanın acziyetini anlaması için yenilmesi gerek!"
Her Şey Başladığı Yere Döner, Cihan Çetinkaya
“Kimse görmeyecekti onu kimse fark etmeyecekti ebedi gidişini. Kal demeyecekti kimse, biliyordu. Onun da kalmaya artık mecali yoktu.”
Arafta Yedi Gece, Cihan Çetinkaya
Neden iyiler hep kaybeder? Ve neden hassas kalpler kırılmak zorunda?
📖 Sayfa 62 · Her Şey Başladığı Yere Döner, Cihan Çetinkaya
"Kimi heybesinde korkularını, kimi saadeti ya da hüznü taşır. Kimi, yükünü çok uzaklara taşır kimi de pek yakına. İnsan en çok kaçtığına mahkûm kalır, en çok arzuladığınaysa daima uzaktır. İşte bu ikisi arasındaki deveran, onun bütün bir hayat hikâyesidir."
Harp Baladı, Cihan Çetinkaya
Kandırılmadı insan, kandırılmak istedi! Yalanlar avutsun onu istedi belki de. Fakat hakikat ile yüzleşince, kendini değil de başkalarını suçladı.
Arafta Yedi Gece, Cihan Çetinkaya
Böylesi daha kolaydı çünkü, daha makul. İnsan kendine itiraf edemese bile kandırıldığının çoğunlukla farkındadır.
Peki aynı acımasız düşünceleri, bir hançer gibi kendi göğsüne de saplayabilir mi?
"Hiçbir sevgi, öfke ya da hüzün kalmaz geriye; insan ölür ve her şey tükenir. Bir ceket ya da bir kaç kitap da kalmaz mesela. Yine kalacaksa Hakikat veya gerçeğe yaslanan düşünceler kalır; çünkü varlığa dair en yakın delil düşünmektir."
📖 Sayfa 120 · Harp Baladı, Cihan Çetinkaya
"Başına taş yemeden Taif'i geçtiysen, bu Taiflilerin uslandığına değil, senin eksik olduğuna delalettir. "
El Kadim, Cihan Çetinkaya
"İnsan, yüreğinde bir boşluk ile dünyaya geliyor. Hiçbir şey kâfi gelmiyor; dünyaya dair ve dünyaya ait olan ne varsa doldurmuyor içini. Sonra sevdalar ile teselli buluyor ve fakat o da yetmiyor değil mi? Çünkü o boşluk, dünyaya ait değil."
Arafta Yedi Gece, Cihan Çetinkaya
"Ve düşünüyordu; geçip giden yıllara sövmek ile zamanın bahtı değişmez, biliyordu."
📖 Sayfa 20 · Arafta Yedi Gece, Cihan Çetinkaya
Yazık olur, diyordu. Samimiyetten ya da merhametten yoksun kalarak gidersem bu dünyadan, seyredemezsem gökyüzünü doyasıya, kuşları ve nehirleri mesela, yazık olur. Rabbi kâfi mesabede tanıyamazsam, bir şiiri, filmi veya türküyü keşfedemeden gidersem, yazık olur. Sadece hüzün ve kavgadan başka bir şey görmezsen şu hayatta, yaşadığıma yazık olur, diyordu. Hani bir hayat daha lazım insana. Bir hayat daha lazım ölümden sonra.
📖 Sayfa 162 · Arafta Yedi Gece, Cihan Çetinkaya
Gitmek zorunda olduğu bu hayata kalarak yük olduğunu anlıyordu. Fakat hangisi daha zor bilemiyordu gitmek mi zor kalmak mı? Belki de en zoru bunca zaman ikisi arasında olmaktı; birinden bir diğerine çarparak perişan olmaktı.
Arafta Yedi Gece, Cihan Çetinkaya
Dünya nerede olursan ol daima gurbette olduğun yerdir.
📖 Sayfa 27 · Her Şey Başladığı Yere Döner, Cihan Çetinkaya
İnsan daima, ikinci ihtimalin daha güzel olabileceğine inanmak istiyor.
📖 Sayfa 165 · Arafta Yedi Gece, Cihan Çetinkaya
Vicdan insanı terk etmez, insan vicdanı terk eder.
📖 Sayfa 72 · Harp Baladı, Cihan Çetinkaya
Neyi aradığını bilmese bile insan, aramaktan vazgeçmez. Çünkü ruhlar birer birer özlerini ararlar.
📖 Sayfa 42 · Her Şey Başladığı Yere Döner, Cihan Çetinkaya
Ve fakat bir Şubat günü yıkıldı dağlar; kurudu dağ yamaçlarında açan rengarenk çiçekler.Kırıldı umutlar ve tükendi uzun yıldızlı geceler. Tükendi dünler, kağıdın yanıp tutuşması gibi yok oldu bütün güzel günler.
📖 Sayfa 20 · Arafta Yedi Gece, Cihan Çetinkaya
Sen mi buldun beni, yoksa ben mi seni?
📖 Sayfa 157 · Arafta Yedi Gece, Cihan Çetinkaya
Bir yalana inanmak için doğruyu inkâr etmen gerekir.
📖 Sayfa 51 · Arafta Yedi Gece, Cihan Çetinkaya
Çirkin bir suretin altında güzellik, güzel bir suretin altındaysa çirkinlik olabilir hâlbuki.
📖 Sayfa 19 · Her Şey Başladığı Yere Döner, Cihan Çetinkaya
hasret karanlık, dipsiz bir kuyudur.
📖 Sayfa 27 · Arafta Yedi Gece, Cihan Çetinkaya
İnan yaşamanın manasını çocuklukta anlıyor. Geri kalan ne varsa hatıra.
📖 Sayfa 4 · Her Şey Başladığı Yere Döner, Cihan Çetinkaya
Yaşamı yaşam kılan, bazen düşmek ve bazen de yeniden başlamaktır.
📖 Sayfa 8 · Her Şey Başladığı Yere Döner, Cihan Çetinkaya
Gönlü olmayan ne bilir, zarafet nedir, anlamak nedir?
📖 Sayfa 159 · Arafta Yedi Gece, Cihan Çetinkaya
Korku, insanın kendine tutsak olmasıdır.
📖 Sayfa 6 · Arafta Yedi Gece, Cihan Çetinkaya
Az bazen çoktur, çok da bazen az.
📖 Sayfa 13 · Her Şey Başladığı Yere Döner, Cihan Çetinkaya
Suçluyu aramaksa maksat, elbet herkesin biraz suçu var.
📖 Sayfa 61 · Arafta Yedi Gece, Cihan Çetinkaya
Hayat, keşke ile belki arasında deveran ederek tükeniyordu.
📖 Sayfa 77 · Arafta Yedi Gece, Cihan Çetinkaya
Büyük imtihanlar, kendimden en emin olduğun zamanlarda vuku bulur. İnsan daima iddiasından vurulur.
📖 Sayfa 75 · Her Şey Başladığı Yere Döner, Cihan Çetinkaya
Kıymetini kaybetmeden anladığımız şeyler ne kadar az.
📖 Sayfa 22 · Her Şey Başladığı Yere Döner, Cihan Çetinkaya
Geçmişe duyulan özlem, geleceği köreltir. İnsan, bir ölünün hasretine saplanırsa aslında ölen kendisidir.
📖 Sayfa 74 · Harp Baladı, Cihan Çetinkaya
Nezaket kar gibidir; örttüğü her şeyi güzelleştirir.
📖 Sayfa 163 · Arafta Yedi Gece, Cihan Çetinkaya
Elveda demeden, veda etmek mümkün mü?
📖 Sayfa 117 · Harp Baladı, Cihan Çetinkaya
Kaçmakla akıbetten kaçılmaz.
📖 Sayfa 127 · Arafta Yedi Gece, Cihan Çetinkaya
Seven kendindeki eksik yanı nasıl ki sevilenle tamamlamak isterse arayan da kendinde bulunan eksik yanı arananla tamamlamak ister.
📖 Sayfa 39 · Her Şey Başladığı Yere Döner, Cihan Çetinkaya
Yalanla hakikat örtünmüyor…
📖 Sayfa 99 · Harp Baladı, Cihan Çetinkaya
İnsan, ait olduğu yeri bulana dek gurbettedir.
📖 Sayfa 129 · Harp Baladı, Cihan Çetinkaya
Güzel bir müzik, bazı mısralar ve yalnızlık, kaderden sayılır.
📖 Sayfa 117 · Arafta Yedi Gece, Cihan Çetinkaya
Savaş, ancak mücadeleden vazgeçince kaybedilir.
📖 Sayfa 77 · Harp Baladı, Cihan Çetinkaya
İnsan hayata bir defa doğuyor, fakat bir defa değil defalarca ölüyor..
📖 Sayfa 107 · Arafta Yedi Gece, Cihan Çetinkaya
Sözün ağır yük olduğunu söyleyen azizler, bize susmanın yükünü anlatmadılar...
El Kadim, Cihan Çetinkaya
Unutabilseydim hatırlamazdım.
📖 Sayfa 104 · Harp Baladı, Cihan Çetinkaya
Fakat şu hayatta hiç mi gülünecek bir şey kalmadı ? Her şey mi gam, her şey mi bu kadar hazin?
📖 Sayfa 99 · Harp Baladı, Cihan Çetinkaya
Hiçbir yere ait olamamak nedir bilir misin?
📖 Sayfa 64 · Arafta Yedi Gece, Cihan Çetinkaya
Zira dünya bir yol, insan da yolcu; heybesi ne kadar hafifse, yolu da o kadar zahmetsiz ve duru.
📖 Sayfa 129 · Arafta Yedi Gece, Cihan Çetinkaya
İnsan zayıflıklarını gizlemek ister; çünkü bilir ki, zayıf olan eziler.
📖 Sayfa 162 · Arafta Yedi Gece, Cihan Çetinkaya
Neyi aradığını bilmeyenler için bile, bir vuslat var mıydı?
📖 Sayfa 168 · Arafta Yedi Gece, Cihan Çetinkaya
Herkes ikinci bir hayatı hak eder.
📖 Sayfa 24 · Arafta Yedi Gece, Cihan Çetinkaya
“ Öyle sözler vardır ki keskin bir hançer gibidir; yarayı kapatmak şöyle dursun, onu deştikçe deşerler.”
Harp Baladı, Cihan Çetinkaya
Bir suçlu varsa şayet ki vardı, bunu yazgıya yüklemek ne kadar doğruydu?
📖 Sayfa 95 · Harp Baladı, Cihan Çetinkaya
İnsan hangi yöne yürürse, yine ilk adımların izine rastlıyordu.
📖 Sayfa 96 · Harp Baladı, Cihan Çetinkaya
Zira bir şeyi dilerken ona kavuşmak var ama kavuşurken elindekilerden olmak da var.
📖 Sayfa 79 · Her Şey Başladığı Yere Döner, Cihan Çetinkaya
Her şeyin telafisi zamanla mümkün ama zamanın telafisi yok!
📖 Sayfa 24 · Arafta Yedi Gece, Cihan Çetinkaya
Ölümsüzlüğün yolu ölmekten geçiyordu.
📖 Sayfa 73 · Harp Baladı, Cihan Çetinkaya
İnsana dair her ne varsa birer tohum gibi kalp tarlasına eklidir. İnsan neyi sularsa o yeşerir.
📖 Sayfa 25 · Arafta Yedi Gece, Cihan Çetinkaya
Kâinatta her şey tekerrür eder. Lakin ancak bunu idrak edebilenler, tekamül eder.
📖 Sayfa 69 · Harp Baladı, Cihan Çetinkaya
.. bazen beklemek yolun kendisidir.
📖 Sayfa 33 · Her Şey Başladığı Yere Döner, Cihan Çetinkaya
Beklemekten daha kötü bir şey varsa, o da artık bekleyebileceğin hiçbir şeyin kalmamış olmasıdır.
📖 Sayfa 57 · Arafta Yedi Gece, Cihan Çetinkaya
Hiçbir yere ait değildi. Bu nedenle artık orada kalamazdı, gitmeliydi!
📖 Sayfa 167 · Arafta Yedi Gece, Cihan Çetinkaya
Yola çıkan kimselere, evvela yolun kendisi yol gösterir.
📖 Sayfa 12 · Arafta Yedi Gece, Cihan Çetinkaya
“Bazen insan ne söylese içinde yankılanır; bu bir yalnızlık tezahürüdür.”
📖 Sayfa 81 · Harp Baladı, Cihan Çetinkaya
Vuslat ile hasret arasında herkes birbirine benzer.
📖 Sayfa 21 · Arafta Yedi Gece, Cihan Çetinkaya
Unutmak ve de alışmak, insan yeniden başlayabilsin diye var.
📖 Sayfa 70 · Her Şey Başladığı Yere Döner, Cihan Çetinkaya
Zaman neden zulmeder insana, yol neden zahmetli?
📖 Sayfa 140 · Arafta Yedi Gece, Cihan Çetinkaya
Bu dünya beklemektir; beklemek, neyi beklediğini bilmeden.
📖 Sayfa 142 · Arafta Yedi Gece, Cihan Çetinkaya
İnsan, imtihanlar neticesinde tekâmül eder.
📖 Sayfa 12 · Her Şey Başladığı Yere Döner, Cihan Çetinkaya
her sılanın arzusu, kavuşmaktır.
📖 Sayfa 72 · Harp Baladı, Cihan Çetinkaya
Kaybedelim ve böylece, aslında neye sahip olduğumuzu idrak edelim.
📖 Sayfa 123 · Harp Baladı, Cihan Çetinkaya
Dinlemesini bilenler, rüzgârın eski bir nağmeyi icra ettiğini duyabilirdi.
📖 Sayfa 143 · Arafta Yedi Gece, Cihan Çetinkaya
Umudu tükenene kadar mühleti var insanın. Çünkü umudu tükenen ölür, yaşıyorsa bile yaşayan ölüdür.
📖 Sayfa 2 · Her Şey Başladığı Yere Döner, Cihan Çetinkaya
Bir yerde bir hikâye yarım, sevdalar mahzun kalacaktı.
📖 Sayfa 115 · Arafta Yedi Gece, Cihan Çetinkaya
Yarım kalmalı, yarım kalması gerekenler.
📖 Sayfa 170 · Arafta Yedi Gece, Cihan Çetinkaya
"Birçok giden, dönmedi menzilinden. Bir kaidedir sanki; doymadan daha birbirine, ayrılır yollar ve ayrılır çareler.
Arafta Yedi Gece, Cihan Çetinkaya
İnsan, vuslat ile hasret arasındaki o incecik çizgide, yaşamaya mahkûm bir mahlûk.
Kader mi bu? Belki de kader.
Seven, sevdiğine devadır..."
Biri, inancını kaybederse geriye ne kalır? Göğsünden inancı söküp alsan, insandan geriye ne kalır? Hiç!
📖 Sayfa 91 · Harp Baladı, Cihan Çetinkaya
Her şey bir gün tükense bile umut, en son tükenendir.
📖 Sayfa 124 · Harp Baladı, Cihan Çetinkaya
Niceleri aradı, lakin kimse bulamadı dünyadaki yerini. Bir hasretin sadrında ya uzak topraklarda bir başına aradı insan, çünkü neyi aradığını bilmese bile aramaya mecburdu. Dünyada saadetler yarımdır, vuslat bile tam değil yarımdır. Aramak zorunda insan, çünkü hayatın bir yarısı beklemek öbür yarısı aramaktır. Birbiri içinde kaynaşan iki deniz gibidirler. Fakat birbirine karışmayan biri tatlı ve biri de tuzlu iki su.
📖 Sayfa 38 · Her Şey Başladığı Yere Döner, Cihan Çetinkaya
Arzunun içinde hayır yoksa kavuşsan bile tahayyülünün uzağında bir kavuşmadır bu.
📖 Sayfa 78 · Her Şey Başladığı Yere Döner, Cihan Çetinkaya
Kaybetmeden kıymetini fark edemediğimiz nice nimetten belki de en kıymetlisi düşününce
📖 Sayfa 3 · Her Şey Başladığı Yere Döner, Cihan Çetinkaya
Zamanın eli kanlıdır çünkü;öldürür maziyi!
📖 Sayfa 150 · Arafta Yedi Gece, Cihan Çetinkaya
Unutma, her zaman umut vardır!
📖 Sayfa 143 · Harp Baladı, Cihan Çetinkaya
İnsan bir şeylerden kaçıyor olsa bile bir yerde ele veriyor kendini galiba.
📖 Sayfa 10 · Arafta Yedi Gece, Cihan Çetinkaya
İnsan, şu dünyada bir garip yolcudur; kalmasını bildiği gibi vakti geldiğinde gitmesini de bilmelidir.
📖 Sayfa 131 · Harp Baladı, Cihan Çetinkaya
Çiçekler en güzel renklerini boyandı, açtıkça açıyorlardı;yeryüzüne en latif kokularını salınıyorlardı.
📖 Sayfa 158 · Arafta Yedi Gece, Cihan Çetinkaya