John Banville'den okurlara ulaşan sözler, yıllar geçse de etkisini koruyor. Bu sayfada 100 tanesi bir araya getirildi.
En Beğenilen John Banville Sözleri
.. kendimin hem ben, hem de bir başkası oluşunu, ah, bir anlatabilsem.
📖 Sayfa 14 · Güneş Tutulması, John Banville
.
O mənə həyatın özünün rayihəsi kimi görünürdü. İndi əllərimdə onun qoxusu qalıb, nə qədər əlləşirəm, yuyuram, getmir.
📖 Sayfa 47 · Dəniz, John Banville
Ne garip, bildik şeylerin bir anda yabancılaşması.
📖 Sayfa 153 · Athena, John Banville
(senin gidişin nesnelerin tadını da alıp götürdü).
Bu odaların kendi gizli yaşamları var. Hep birşeyler oluyor gibi.
Beklenmedik bir anda odalardan birine girdiğimde -beni bekleyecek kim var?- ben çıkar çıkmaz sessizce yeniden başlayacak olan, sinsi ve sonu gelmez bir uğraşın orta yerinde kesildiği izlenimine kapılıyorum.
Kocaman, sessiz ve biraz arızalı bir saatin içinde yaşamak gibi bu.
Doğanın kanunu böyleydi. Oğul hep el üstünde tutulurdu. Geçmişte de böyleydi, bugün de.
📖 Sayfa 157 · Kar, John Banville
.
Ötən günlər içimdə ikinci ürək kimi döyünür.
📖 Sayfa 22 · Dəniz, John Banville
Ölülerin sorunu budur, sırlarını kendileriyle beraber mezara götürürler.
📖 Sayfa 170 · Sır, John Banville
.
Geçmişin güve yemiş kumaşları üzerine ısrarla dokunurken karşılaşılan bu boşluklar çok garip.
📖 Sayfa 102 · Ölmüş Yıldızların Işığında, John Banville
.
Gençlik yıllarındaki utançların yetişkinlikte de dinmeyen bir şiddetle can yakmaya devam etmesi bana hep alçaltıcı gelmiştir.
📖 Sayfa 91 · Güneş Tutulması, John Banville
Keçmiş bəzən o qədər güclü olur ki, adama elə gəlir, bu dəqiqə səni məhv edəcək.
📖 Sayfa 48 · Dəniz, John Banville
Uşaqlığımızda günlərimizin necə böyük hissəsi dinc, sakit keçirdi... Nə bilim, bəlkə də, indi mənə elə gəlir. Ayıq-sayıq bir gözləntidə nə qədər vaxt keçirərdik. Hələ təşəkkül tapmamış dünyamızda süst, sakit dayanıb gözləyirdik, müşahidə aparırdıq, gələcəyimizə baxırdıq.
📖 Sayfa 20 · Dəniz, John Banville
Bir anne veya babanın öldükten sonra aldığı öçtür giderek onlara benzemenin mirası.
📖 Sayfa 35 · Güneş Tutulması, John Banville
Geçmiş içimde ikinci bir kalp gibi atıyor.
📖 Sayfa 13 · Deniz, John Banville
Hangi ebedi âleme inanmalıyım, hangisini seçmeliyim? Hiçbirini, bütün ölülerim benim için canlı, geçmiş gözümde ışık saçan ve sonsuz bir şimdi; bu kelimelerin hassas öbür dünyası dışında, hayatta ama yitik.
📖 Sayfa 243 · Ölmüş Yıldızların Işığında, John Banville
Son
Mən heç özümü düz-əməlli tanıya bilməmişəm, başqalarını necə tanıyacaqdım?
📖 Sayfa 180 · Dəniz, John Banville
Gitmeye hazır olmak ,
Sonsuzluklar, John Banville
Gitmeye hevesli olmakla aynı şey değildir.
Ev, ne olursa olsun, ne yaparsan yap, gittiğinde seni bağrına basacak olan yeridir.
📖 Sayfa 168 · Kar, John Banville
.
Bazıları mutsuz olmayı kendilerine iş edinir. Çevrelerindeki herkesi de mutsuz ederler.
📖 Sayfa 216 · Kar, John Banville
Bu muhtemelen can sıkıntısından kurtulmak için bir çeşit oyun olarak başlar, derken oyun olmaktan çıkar, bir hayat tarzına dönüşür. Sonra onlar bile kendilerine ne ettiklerini görmemeye başlar.
.
“Mutluluk incelmiş bir acı değil de nedir?”
📖 Sayfa 84 · Güneş Tutulması, John Banville
.
Küçük adamlar hep tetikte ve kendilerine hakimdirler, oysa iriler, ola ki düzgün görünümlüyseler eğer, yalvarırcasına şaşkın, ne yapacağını bilmez, hatta acı çeken bir hava yayarlar. Onlar incitmekten çok incinirler. Kimse devlerden daha zarif yürüyemez, yine de gökten düşerek fasulyesinin sırığını ezenler veya gözleri kızgın demirle dağlananlar onlardır.
📖 Sayfa 15 · Güneş Tutulması, John Banville
Öyle nefes verişler vardır ki bazen kulağa insanın son nefesi gibi gelir.
📖 Sayfa 286 · Sır, John Banville
.
Oysa insanlar sahiden ölüyorlar, yok oluyorlar. Asıl esrar bu. En büyük esrar. Ben de ölebilirim, ah, evet, göz açıp kapayana kadar ölür ve hiç yaşamamış gibi olabilirim; meğerki uzun süren yaşama alışkanlığı, ..
📖 Sayfa 98 · Deniz, John Banville
beni ölümden soğutsun.
.
Gecədir, hər şey sükuta dalıb, sanki heç kəs yoxdur, heç mən özüm də yoxam. Hər gecə gah yaxından bezdirici səslə, gah uzaqdan kar küylərlə əsib-coşan, kükrəyən dəniz də susur bu gecə. Mən bu cür tənha qalmaq istəmirəm. Niyə gəlib pozmursan bu sükutu? Heç olmasa kabus kimi gəl. Məgər çox şey umuram səndən? Bunu da eləyə bilməzsən? Sükut içində keçən günlər, bitib-tükənmək bilməyən gecələr - nədir bu zillət? Duman kimidir sənin sükutun...
📖 Sayfa 204 · Dəniz, John Banville
...Şaşırtıcı olan şey hatırlıyor olmamız değil, unutuyor olmamız...
📖 Sayfa 38 · Sır, John Banville
Pek azımız, zannettiğinizden çok daha fazla ama yine de az insan..
📖 Sayfa 264 · Kar, John Banville
Bizler her şeyin yasak olduğu ama bazı ender ve sihirli anlarda her şeyin serbest olduğu gizli ve büyülü bir dünyada yaşarız.
.
Bir başlangıç olmadan önce mutlak bir sondur yumurta.
📖 Sayfa 111 · Deniz, John Banville
Kendine yeterliliğin ta kendisi..
.
Ben bir meçhuldüm, kendim için bile.
📖 Sayfa 43 · Güneş Tutulması, John Banville
Biz heç vaxt böyümürük. Hər halda mən böyüməmişəm.
📖 Sayfa 70 · Dəniz, John Banville
Doğal bir tür narkozla, sinirleri değilde duyguları uyuşturan bir endorfinle hepsi de susturulmuş ve evcilleştirilmiş kuruntularından, sahte arzulardan ve hayali yorumlardan oluşan bir çorba gibi hissediyorum. Tüm hayatım boyunca böyle yaşamış olabilir miyim? Acı hissetmeden ıstırap çekmek mümkün mü ?
📖 Sayfa 161 · Güneş Tutulması, John Banville
İçinde dolaştığım hava, yokluğun mırıltılarıyla dolu.
📖 Sayfa 287 · Sır, John Banville
Son
İnsanoğlu gerçeğe çok fazla dayanamaz.
📖 Sayfa 199 · Kar, John Banville
Ah, o hakikat yok mu!
Ne çetin bir kavramdır o, ..
.. Ben buyum, kendi boynuma asılı bir ağırlık.
📖 Sayfa 13 · Sır, John Banville
..
...Tuhaftır ki, belki de tuhaf değildir, böyle anların, sanırım onun en çaresiz olduğu anların hatırası şimdi üzerime ağır yük gibi biniyor...
📖 Sayfa 278 · Sır, John Banville
Mən axirətə-filana, ölümdən sonrakı həyata, yaxud onu təklif edə biləsi fövqəltəbii qüvvənin varlığına inanmıram.
📖 Sayfa 155 · Dəniz, John Banville
Kendini sıfırdan yaratan kişinin ayak basacak sağlam bir zemini yoktur.
📖 Sayfa 44 · Güneş Tutulması, John Banville
.
Bizler, herhangi birimiz, kendimiz için bile özelliklerimizin toplamından daha fazlası mıydık? Ben dürtüler, korkular ve rasgele düşlemlerin hareket eden bir bileşiğinden fazlası mıydım?
📖 Sayfa 26 · Sır, John Banville
.
En küçük şeyler her zaman en güvenilir uyarılardır, eğer ki dikkate alınırsa.
📖 Sayfa 22 · Sır, John Banville
.
Matem tutanlara ne kadar yumuşak sözler söyleseniz de, acısını paylaştığınızı gösteren ne kadar mahzun tebessümler etseniz de, aslında herkes o matemin yabancısıydı.
📖 Sayfa 158 · Kar, John Banville
Yaşayan yaşar, ölen ölür.
.
Mən tez üzümü yana çevirdim. Qorxurdum ki, birdən gözlərimdəki kədər məni ələ verər. Çünki insanın gözləri həmişə bir başqasının gözləri olur - onun içində gizlənən dəli, ümidsiz cırtdanın gözləri!
📖 Sayfa 27 · Dəniz, John Banville
../her şeyde yine aynı suya doymuş ve mücevhersi doku, denizde aynı masmavi parıltı vardı..
📖 Sayfa 102 · Deniz, John Banville
İzlendiğinden habersizken yalnızca çıplaktı; oysa üstüne dikilen gözlerden haberdar olsa bir nü’ye dönüşürdü.
📖 Sayfa 110 · Güneş Tutulması, John Banville
Ağlamayacağım, ağlamayacağım. Ağlamaya bir başlarsam susamam.
📖 Sayfa 147 · Tutanak Defteri, John Banville
.
Zaman geçiyor. Zamanı yiyorum. Kendimi, geleceği, dışarıdaki dünyanın gelecek dediği şeyi acele etmeden, düzenli olarak tüketen bir tırtıl gibi görüyorum.
📖 Sayfa 217 · Tutanak Defteri, John Banville
.
...tanrılar bizi tərk etdilər.
📖 Sayfa 14 · Dəniz, John Banville
Uşaqlıqda xoşbəxtlik başqa cür idi. O, sadəcə nəsə yığıb-qurmağa bənzəyirdi. Yeni təcrübələr qazanırdın, yeni hisslərlə tanış olurdun, onları yastı, hamar kirəmitlər kimi gələcəkdə kimliyinin binası olacaq tikilinin damına düzürdün.
📖 Sayfa 123 · Dəniz, John Banville
Gözlerin kimi gerçeklere en çok yumulduğu yerler küçük kasabalardır.
📖 Sayfa 239 · Kar, John Banville
.
Cehaletimizin başladığı yerde, daha ötesini göremediğimiz noktada sözcük oluştururuz, örneğin "ben" sözcüğü, "yapmak" sözcüğü ya da "acı çekmek" sözcüğü:
Sır, John Banville
- Bunlar belki bilgi dağarciğimizin ufku, ama birer "gerçek" değildirler...
Qovluğun açıq-çəhrayı karton üzünə baxanda yay tətilindən sonra məktəbə qayıtdığım günləri, soyuq səhərləri, təzə kitabları, yonulmuş karandaşları xatırladım, hətta mürəkkəb qoxusu gəldi burnuma. Adamın ağlına nələr gələrmiş hətta ən qayğılı vaxtlarında da.
📖 Sayfa 23 · Dəniz, John Banville
Axır vaxtlar məndə getdikcə güclənən bir hiss var: mənə elə gəlir ki, heç nə bilmirəm, sanki bildiklərimin hamısı sel kimi axıb gedib, dəhşət içində döyüküb qalmışam, hər şeyin qayıdacağına ümid edirəm, amma qətiyyən əmin deyiləm.
📖 Sayfa 177 · Dəniz, John Banville
Yatağımda Arkandan
📖 Sayfa 214 · Güneş Tutulması, John Banville
Ağlarken
Sırtüstü yatmaktan,
Gözyaşları doldu kulaklarıma.
.
...Oldum olası hep kendimden fazlasıydım ve şimdi hiç olmadığı kadar büsbütün ikiye bölünmüştüm...
📖 Sayfa 16 · Sır, John Banville
.
Bir başka yaratığı tanımanın tek yolu bu: Yüzeye bakmak, derinliğin bulunduğu yer olan yüzeye.
📖 Sayfa 76 · Tutanak Defteri, John Banville
.
Uzaklarda bir adada kıyıya vuranları toplamak isterdim mesala.
📖 Sayfa 117 · Kar, John Banville
Buradan Uzak olsun yeter.
..
Her yer buradan iyiidir.
Hiçbir şey bir daha eskisi gibi olmayacakmış gibi geliyor. Herhalde geçer. Öyle derler." Acı acı güldü. "Zaman her şeyin ilacı derler, değil mi?
📖 Sayfa 156 · Kar, John Banville
Herkes filozof olmuş."
Kötü şeyler her zaman başka yerlerde olurdu ve kötü insanlar da asla sizin tanıdıklarınız arasından çıkmazdı.
📖 Sayfa 18 · Tutanak Defteri, John Banville
.
Belki de ben küçüldüm. Buna hiç şaşmam. Gam, insanı çökertir kuşkusuz.
📖 Sayfa 13 · Güneş Tutulması, John Banville
.
Dünya bakmaya dayanamadığım bir yaraya dönüştü.
📖 Sayfa 199 · Güneş Tutulması, John Banville
.
Kâinatta hiçbir şeyin hiçbir zaman yok olmadığını, sadece parçalarına ayrılıp dağıldığını düşünecek olursak acaba aynı şey insan bilinci için de geçerli olamaz mı? Öldüğümüzde, dünyada olduğumuz şeyler nereye gidiyor? Sevip de kaybettiklerimi düşününce alacakaranlıkta bir bahçede gözsüz heykellerin arasında dolaşıyor gibi hissediyorum. Etrafımdaki hava yoklukları fısıldıyor.
📖 Sayfa 160 · Ölmüş Yıldızların Işığında, John Banville
Gündelik hayat ne kadar da kalpsiz..
📖 Sayfa 137 · Ölmüş Yıldızların Işığında, John Banville
.
"Çok garip değil mi?" dedi, “insanlar ne kadar da değişmez görünüyor. Hep oldukları yerde kalacaklar gibi, hep aynı kişiler aşağı yukarı yürüyecek sanki."
📖 Sayfa 114 · Ölmüş Yıldızların Işığında, John Banville
.
Nereden geliyor, anı olmayan ama yalnızca imgelem olmaktan çok daha öte bir şey olan bu gizemli, coşkulu parıltılar?
📖 Sayfa 59 · Athena, John Banville
Sarp bir uçurumun son tutunacak yeriymiş gibi şimdiki zamana bağlı kalıyorum.
.
...Bazı şeyler, bazı gerçek şeyler yeryüzünde oluyormuş gibi değil de gerçeklik ve zihnin kavrayışı arasındaki boşlukta oluyor gibi görünür; göz o olayı kaydeder ama anlayış miktar gecikir...
📖 Sayfa 251 · Sır, John Banville
Tragedya yazarları yanılıyorlar, kederin heybeti yok. Keder boz renkli; kokusu boz, tadı boz, parmaklara gelen dokusu boz.
📖 Sayfa 199 · Güneş Tutulması, John Banville
.. suçlu bir kalp her yerde kendine yönelmiş gözler ve manalı gülüşler görür.
📖 Sayfa 111 · Ölmüş Yıldızların Işığında, John Banville
.
Çoğu insan, kısmetine düşenden hayal kırıklığına uğramıyor, çaresizliğine prangalanmış olarak sessi sedasız çürümüyor mu?
📖 Sayfa 68 · Deniz, John Banville
.
Bahtsızlık bize birbirimize karşı saygılı olmayı öğretmesi gerekirken, aksine, bizleri gaddarlaştırır.
📖 Sayfa 260 · Kar, John Banville
.
Hergün evden çıkıyorum ve sokaktaki hava, evdeyken sergilediğim tekil benliğimi parça parça dilimleyen bıçaklardan yapılma sık bir ormana dönüyor.
📖 Sayfa 117 · Ölmüş Yıldızların Işığında, John Banville
...Ve insanlar basit, hem de fazlasıyla basit...
📖 Sayfa 246 · Sır, John Banville
...Her zaman böyle değil midir? Aşk denen şey, kendi parlak yansımamızı seyrettiğimiz perdahlanmış altından yapılma ayna değil midir? Ah, bakın suçumdan nasıl da sıyrılıp çıkmaya çalışıyorum...
📖 Sayfa 235 · Sır, John Banville
Ey tomurcuk, yolun açık olsun. Gonca çiçek açtı. İşler ters gidebilir. Marina'm, Miranda'm, ah, Perdita'm.
📖 Sayfa 223 · Güneş Tutulması, John Banville
Son
"bu masada, gözlerimden çıkan ışık seninkilere ulaşabilmek için kısa da olsa, ölçülemeyecek kadar küçük de olsa, bir zamana ihtiyaç duyuyor; o yüzden baktığımız her yerde, her yerde, geçmişe bakıyoruz."
📖 Sayfa 175 · Ölmüş Yıldızların Işığında, John Banville
Gerçek şu ki gençliğin verdiği bütün o cesarete ve itaatsizliğe rağmen, kötü bir şey olacağı hissi veren küçük, kara bir bulut kafamın tam üstünde asılı duruyordu. Ağırlıksız, şekli belli belirsiz, içindeki habis ışık kırıntısına rağmen yine de kara bir buluttu. Çoğunlukla ona aldırmamayı başarıyor ya da orada değilmiş gibi davranıyordum. Sonuçta aşkın göz kamaştıran güneşi yanında bir bulut nedir ki?
📖 Sayfa 177 · Ölmüş Yıldızların Işığında, John Banville
Gerçek anlamda düşmekten bahsediyorum; tökezleyip de yüzüstü yere kapaklanmışım ve diğer, rol yapmayan tarafımı tamamen unutmuşum gibi.
📖 Sayfa 152 · Ölmüş Yıldızların Işığında, John Banville
.
Yas, yas tutanlar arasında açıklaması zor, tuhaf bir mesafe, neredeyse bir mahcubiyet yaratıyor.
📖 Sayfa 25 · Ölmüş Yıldızların Işığında, John Banville
Acaba böyle şeyler konuşulursa büyüyüp daha da ağır bir yük haline gelir korkusu mu bu?
.
Zaman bu, diye düşündü, zaman kavistir ve gittikçe dikleşir.
📖 Sayfa 272 · Sır, John Banville
.. anılarımda o hep hüzünlü ve hayal kırıklığına uğramış gönülsüz bir gülümsemeyle arkasını döner.
📖 Sayfa 177 · Sır, John Banville
Annem ve babam.
.
.
📖 Sayfa 177 · Mavi Gitar, John Banville
Ne kadar az iz bırakıyor kaybettiklerimiz, yitip gitmeden önce havada bir an yankılanan bir ah sesi gibi.
.
Onunla olmak, uyuşturucu iğneyle uyutulmuş ama uyuşukluğu yavaş yavaş geçen vahşi bir hayvanla aynı kafeste olmak gibiydi.
📖 Sayfa 255 · Kar, John Banville
O yüzden, şunu hiç unut- mayın ki, ondan hep biraz korkmuşumdur. Ancak korku bazen işin tuzu biberidir, öyle değil mi?
.
Tam anlamıyla olgunlaşmamız uzun zaman alacak. Zaten büyüyüp olgunlaşmak da yavaş ve çoğu zaman acılı bir süreeçtir, aceleye getirilmemesi gerekir.
📖 Sayfa 199 · Kar, John Banville
.
Nasıl yas tutulacağını henüz öğrenemediğini görebiliyordum. Gerçi herhangi birisi bu zor dersi hakkıyla öğrenebilir mi?
📖 Sayfa 116 · Ölmüş Yıldızların Işığında, John Banville
.
.. ; etrafında dökülen ama onu ıslatmayan bir şelale gibiydim.
📖 Sayfa 85 · Sır, John Banville
.. Kadınların dünyasında ben hep geç kalan bir yolcu olmuşumdur.
.
Şimdi, zamanın ferini azalttığı gözlerle bu yüksek yerden duvarlardaki füme camın ötesinde, yanık gibi görünen şehre bakıyorum ve sanki bayılıp yeni uyanmışım ve kendimi, büyük bir yangının zarar verdiği geniş alanın üzerinde, hayatta kalıp buraya doluşmuş bir grup insanın arasında bulmuşum gibi hissediyordum.
📖 Sayfa 58 · Sır, John Banville
.
Kalp mi?" dedi Vander, .. "Kalp mi? Eğer düşünebilseydi, kalp atmaktan vazgeçerdi. .."
📖 Sayfa 218 · Sır, John Banville
.
Sabahın ortadında ya da öğleden sonra erken saatlerde sokaklarda kesin ama yerine getirilmemiş bir amaç havası vardır; önemli bir şey olmayı unutmuş gibi bir his.
📖 Sayfa 85 · Ölmüş Yıldızların Işığında, John Banville
İnsanın çocukluğunu geçirdiği evin kokusu kadar güçlü ve acıtıcı çağrışımlar doğuran başka bir şey var mıdır?
📖 Sayfa 47 · Tutanak Defteri, John Banville
.
---yaşlı ya da genç erkekleri kastediyorum- aşk konusunda umursamaz tavır takınsam da, kadın bedenine ruhumun dizleri üstüne çöküp yaklaşırım...
📖 Sayfa 232 · Sır, John Banville
.. gerçekliğim bana görünen hayaletlerden ibaret, hayali gölgeler arasında bir gölgeyim.
📖 Sayfa 57 · Güneş Tutulması, John Banville
.
.. hâlâ neye ağladığımı, Neyin yasını tuttuğumu bilmeden yineliyordum bunu. İçimde bir yerde bu pınarın kaynadığı gizli bir hüzün kuyusu olmalı.
📖 Sayfa 29 · Güneş Tutulması, John Banville
.
.. sanki içimde geçmişten kalan, açamamış bir tomurcuk açılmaya uğraşır.
📖 Sayfa 68 · Ölmüş Yıldızların Işığında, John Banville
.
Dünya nasıl da, o müphem ve ketum haliyle kendi kendine konuşuyor.
📖 Sayfa 32 · Ölmüş Yıldızların Işığında, John Banville
.
.. kaçtığım şey tam olarak neydi? Yalnızca var olmak, o katlanılmaz duygu, arzu, korku, tik ve seğirme karışımı mıydı? Başka birisi olmak, bir şeydir ve yalnızca tek bir şeydir.
📖 Sayfa 205 · Sır, John Banville
.
.. kaçmak için polis olduğunu söylemişti. Ancak bu kaçış çabasının sonunda ola ola bir yabancı, her şeye dışarıdan bakan bir seyirci olmuştu. Özgürlük bu muydu? ..adeta kendi hayaletini görmüştü. Yaşadığı yere de zamana da aykırı olan, kelimenin tam anlamıyla bağlarını koparmış, köksüz bir adam.
📖 Sayfa 182 · Kar, John Banville
.
...Her şey çok basitti, çok basit ve açıktı...
📖 Sayfa 140 · Sır, John Banville
Tüm gürültülü karmaşalar, yanlış başlangıçlar, birden bitişler, yaz yalnızlıkları ve kış hüzünleri,
📖 Sayfa 100 · Hayaletler, John Banville
nisan havasındaki anlaşılmaz coşkunluklar, yenilecek yemekler, uyunacak uykular, dolaşıp duran kan,
bir mevsim daha giyilecek palto, yeni ayakkabılar, eski ayakkabılar, öğleden sonralar, geceler, kuşlarla dolu şafaklar,
ölen yaşlılar ve doğan yenileri, olgunluk çağı, sonbahar gölgeleri,
derken yaşlılık ve sonra o uygun ölüm.
İnanç, güven, kuşku; bunlar, kandırılmış olduğunu bilmenin acı veren durumundan geriye baktığım zaman, ortaya çıkan canavarlar.
📖 Sayfa 71 · Athena, John Banville
Birinin peşine takıldım mı bunu hiçbir zaman bütünüyle bilinçli olarak yapmam. Daha ziyade, kendimi -deyim yerindeyse-dalgınlıkla iş üstünde bulurum, aklım yarı yarıya başka yerde olduğu halde, ama şeyi de... Kurbanımı diyeceğim neredeyse, kesinlikle gözden kaçırmaksızın.
Güneş Tutulması, John Banville
...kendimize yönelik bu eski ihanetler nasıl da insanın içine dert oluyor...
📖 Sayfa 155 · Sır, John Banville
...Hayat döngüsünü başka döngünün içinde yaşamak -tomurcuktan yapraksızlığa, diğeri, daha uzun olanı da fidandan içi boş kütüğe- kesinlikle kafa karıştırıcı olmalı...
📖 Sayfa 42 · Sır, John Banville
... Kendim denen şey nedir? ...
📖 Sayfa 35 · Sır, John Banville
Başta bir şekildi. Şekil bile değil. Bir ağırlık, fazladan bir yük; bir safra. Daha ilk gün, çayırlarda dolaşırken hissetmiştim. Sanki biri, bir başkası, bir yabancı, ama yine de tanıdık biri sessiz sedasız yanımda belirip bana ayak uydurmuş, hatta içime yerleşmişti. Değişik rolleri oynamaya alışkındım, fakat bu... bu farklıydı.
📖 Sayfa 9 · Güneş Tutulması, John Banville
Olan biten her şeyin onunla özgül ve kişisel bir ilgisi olduğuna inanıyor. Havada hiçbir değişiklik, sokakta rasgele söylenen hiçbir söz yok ki ona gizliden gizliye derin bir uyarı veya cesaret mesajı taşımasın.
📖 Sayfa 79 · Güneş Tutulması, John Banville
.