Oya Uysal'dan okurlara ulaşan sözler, yıllar geçse de etkisini koruyor. Bu sayfada 100 tanesi bir araya getirildi.
En Beğenilen Oya Uysal Sözleri
Aşktan hüküm giymişliği var çileye kapatılmış kalbimin.
📖 Sayfa 41 · Yolu Yalnızlığıma Düşmedi, Oya Uysal
Sevginin olmadığı yerde,
sevmenin mahcubiyeti kalbimde.
Huzur sanılan yalnızlıkta yetmiyor kimi gecelerde
📖 Sayfa 20 · Siyah Saten Bir Gecelik, Oya Uysal
içimde üşüyen çocuğun üstünü örtmeye.
bende emeği olan bir kederin içinden çıkıp hâlâ arada bir, yürüsem de,
📖 Sayfa 56 · Siyah Saten Bir Gecelik, Oya Uysal
batık bir gemi olan uykunun görünmediği gecelerde, sabaha kumsala vuran bedenim
yorgun kazazede.
Çok sonra öğrendim bir başka kalp kadar uzak olan yol yok.
📖 Sayfa 54 · Yolu Yalnızlığıma Düşmedi, Oya Uysal
Kalbinle aklın arasında gidip gelmekten yorulan
📖 Sayfa 59 · Kimselerin Akşamı, Oya Uysal
ruhun,
— Unut diyor, unut
— Bak, hayatın yazdığı şiiri okuyor ölüm
varoluşun anlamını ararken yokoluşa yaklaşan
ruhun.
Vakit geldiğinde, varsa eğer yüzüne tanrının
📖 Sayfa 10 · Siyah Saten Bir Gecelik, Oya Uysal
bir çift lafım olacak elbet
arkadan konuşmayı sevmem.
Ömrümü öne sürdüğüm oyunda
📖 Sayfa 47 · Siyah Saten Bir Gecelik, Oya Uysal
bir yürüyüş uzaklığındaki ölüm…
Kanayan dizlerim olsa iyi, acıyan düşlerimdi.
📖 Sayfa 25 · Yolu Yalnızlığıma Düşmedi, Oya Uysal
hayallerimden başka gönül borcum yok kimselere
📖 Sayfa 58 · Siyah Saten Bir Gecelik, Oya Uysal
beni küçük düşürtmedi hayatın gözlerinde.
Kendi rüzgârında savrulan bir hayat bu benimkisi öyle usul, sessiz, belli belirsiz.
📖 Sayfa 40 · Kimselerin Akşamı, Oya Uysal
Savrulduğum son rüzgârdır bu belkide..
📖 Sayfa 55 · Kimselerin Akşamı, Oya Uysal
kime hayrım dokunduysa bir düşman edinen ben,
Kimselerin Akşamı, Oya Uysal
bir imlâ hatası kadar masum ve suçluyum.
hayallerimi seyrettiğim aynadan
yüzüme vururken ışık
kahramanı olabildim diyorum hayatımın.
Kime hayrım dokunduysa bir düşman edinen ben,
📖 Sayfa 26 · Kimselerin Akşamı, Oya Uysal
bir imlâ hatası kadar masum ve suçluyum.
Hayatın kaleme aldığı bir başucu kitabıdır şimdi geçmiş
📖 Sayfa 41 · Yolu Yalnızlığıma Düşmedi, Oya Uysal
Sönmeye yüz tutmuş bir mumun son çırpınışlarında ömrüm
📖 Sayfa 16 · Siyah Saten Bir Gecelik, Oya Uysal
Herkes kendi yalnızlığında yaşıyor
Mevsimini Kaybetmiş Rüzgar, Oya Uysal
birlikte eskimiyor artık hiç kimse
Sebeplerim vardı, kalbime ağır gelen elemlerim
📖 Sayfa 45 · Yolu Yalnızlığıma Düşmedi, Oya Uysal
ve yol alırsam dedim, uzaklaşırsam buralardan
hafifler dedim
ben tamamlanmak istemeyen eksik,
Kimselerin Akşamı, Oya Uysal
kaybetmeyi kabullenmiş mağrur.
Ve sarılmıyor da sevgilim; -Üşüdün, diyor
📖 Sayfa 59 · Yürüdüm Yanında Yağmurun, Oya Uysal
- İstersen bir hırka al üstüne.
sen sevme beni yine sevgili,
📖 Sayfa 45 · Siyah Saten Bir Gecelik, Oya Uysal
bırak kalsın bende bu içimi acıtan sevgi.
Harflerle arası iyi, hayata kırgın biri vardı eskiden de içimde
ya çok geç, ya erkendi her şeye.
Herkes kendi hüznüyle dönüyor yine kendine. Akşam, kaybolurken gecenin gölgesinde.
📖 Sayfa 18 · Kimselerin Akşamı, Oya Uysal
Kime hayrım dokunduysa bir düşman edinen ben.
📖 Sayfa 26 · Kimselerin Akşamı, Oya Uysal
Temize çekilmez hiçbir aşk ve bir başka aşkta yaşanmaz aynısı.
📖 Sayfa 30 · Yolu Yalnızlığıma Düşmedi, Oya Uysal
Ey deli dolu ve hüzünlü değişken kalbimdeki değişmeyen aşk! Kabulümsün.
📖 Sayfa 33 · Siyah Saten Bir Gecelik, Oya Uysal
Unutulmayı biliyordum da nasıl bir şeydi unutmak.
📖 Sayfa 71 · Yolu Yalnızlığıma Düşmedi, Oya Uysal
Yazılmasa olmazdı, sevilmese yazılmaz. Sevdim ve yazdım.
📖 Sayfa 62 · Yolu Yalnızlığıma Düşmedi, Oya Uysal
Bitmesi istenmeyen bir hikâye nasıl da bitiyor acıtıp birdenbire
📖 Sayfa 61 · Siyah Saten Bir Gecelik, Oya Uysal
ve baştan başlanmıyor araya hayat girdi mi bir kere.
Hadi al gel de çocukluğunu gidelim uzaklara...
📖 Sayfa 14 · Kimselerin Akşamı, Oya Uysal
Zoruma gidecek ölmek içimdeki bu aşkla.
📖 Sayfa 21 · Siyah Saten Bir Gecelik, Oya Uysal
Hadi söndürüp bütün ışıklarımızı sevişelim sevgilim
📖 Sayfa 57 · Siyah Saten Bir Gecelik, Oya Uysal
bedenlerimiz aydınlatsın odayı.
Yeni ay doğuyor nehrin üzerine
ve ben sularda yıkanıp arınmış,
sokuluyorum gecenin davetkâr göğsüne.
Şimdi sen uykumun alacakaranlığında,
📖 Sayfa 39 · Kimselerin Akşamı, Oya Uysal
aydınlık bir rüya ol yeter.
beni kendine çek ve ruhumu kucakla,
Kimselerin Akşamı, Oya Uysal
bu sulara bırakılan bedende üşüyen ruhumu
ruhumda huzur bulan hüznü kucakla
yüzü avuçlarında üzgün çocukluğumu.
Omuzlarımı erken indiren hayatın teninde
📖 Sayfa 46 · Yürüdüm Yanında Yağmurun, Oya Uysal
izi var tırnaklarımın.
Annesi ben olmalıydım kayıp çocukluğumun.
📖 Sayfa 31 · Yürüdüm Yanında Yağmurun, Oya Uysal
Gitmekle kalmak arasında kararsız kaldığım yerdeyim.
📖 Sayfa 47 · Yürüdüm Yanında Yağmurun, Oya Uysal
Susup kendime sakladıklarımla bir satır daha eklerken hikayeme.
Kalbimin ayazında üşüyen
📖 Sayfa 23 · Kimselerin Akşamı, Oya Uysal
yıpranmış bir hatıra olsan da şimdi
bak bu yağmurdan bir sicime dizilen kolye, gözyaşlarımdan yapıldı.
Atıp ölü toprağını üstünden, sızıyor rüyalarıma geçmişe gömdüklerim.
📖 Sayfa 30 · Yürüdüm Yanında Yağmurun, Oya Uysal
Karanlıkta uzanıp seyrettiğim tavandaki hayallere vuruyor gecenin bu vakti uykusu kaçmış birinin
📖 Sayfa 66 · Yürüdüm Yanında Yağmurun, Oya Uysal
karşı evden yaktığı ışık.
Kimseye minnetim yok, yaşayıp gidiyoruz.
📖 Sayfa 21 · Yolu Yalnızlığıma Düşmedi, Oya Uysal
Yaşamak; kendi aleviyle kendini eritip gün günden yok olup biten bir mum.
Ve siz, bu tekrarı olmayan alemde
📖 Sayfa 13 · Yürüdüm Yanında Yağmurun, Oya Uysal
- Elàlem ne der diye
aşka uzak duran kadınlar
gerçek olmaktan korkan bir hayal kadar sessiz
Kimselerin Akşamı, Oya Uysal
ve uyumsuz olan ben,
yanlış sokağa taşınmış kabul görmeyen yaban.
mahsur kalmayan var mı yalnızlığında şimdi...
📖 Sayfa 59 · Günaydın Sevgili Gece, Oya Uysal
Düşmanın hakikatlisi olur,
📖 Sayfa 13 · Yolu Yalnızlığıma Düşmedi, Oya Uysal
dostun değil
öğrendin, sayfayı çevir.
Yolu yalnızlığıma düşmedi.
📖 Sayfa 39 · Yolu Yalnızlığıma Düşmedi, Oya Uysal
Kimsem olan, kim kaldı ?
📖 Sayfa 14 · Yürüdüm Yanında Yağmurun, Oya Uysal
Kim varsa affetmenin erdemiyle cezalandırıp, arındım.
📖 Sayfa 31 · Yürüdüm Yanında Yağmurun, Oya Uysal
Ah çocuk! Uzanabilsem de göğsüme çekip okşasam saçlarını.
📖 Sayfa 9 · Yolu Yalnızlığıma Düşmedi, Oya Uysal
Yeryüzü bir yetimhanedir
📖 Sayfa 13 · Yolu Yalnızlığıma Düşmedi, Oya Uysal
ve kimse kendi yetiminden söz açmaz, saklar.
sevmeyen bir kalp kadar uzak değildi hiç bir yer
📖 Sayfa 14 · Yürüdüm Yanında Yağmurun, Oya Uysal
- Ah, o birine sarılma isteği yok mu,
📖 Sayfa 61 · Yürüdüm Yanında Yağmurun, Oya Uysal
Diyordum ki
Kanatlanıp kondu kalbime saçaktaki kuş.
Herkes mi terk edip gitti beni,
📖 Sayfa 37 · Yürüdüm Yanında Yağmurun, Oya Uysal
Ben mi bırakamadım doğrularımı
Sevmeyen bir kalp kadar uzak değildi hiçbir yer
📖 Sayfa 14 · Yürüdüm Yanında Yağmurun, Oya Uysal
ve sahte cennetinde yaşarken birileri
Bendeki keşiş seçti cehennemi.
Ve bir sırra ihanet etmekti, iç dökmek bir başkasına.
📖 Sayfa 47 · Yürüdüm Yanında Yağmurun, Oya Uysal
Dalıp saydığım kilimdeki kuşlar da kanatlanıp uçmuş,
Yolu Yalnızlığıma Düşmedi, Oya Uysal
Biri çağırsa da kalkıp bir yerlere gitsem, öyle sessiz ki ev."
Kalbinle aklın arasında gidip gelmekten yorulan ruhun,
📖 Sayfa 57 · Kimselerin Akşamı, Oya Uysal
- Unut diyor, unut
Hayatın kapısını tekrar çalma şansım olsa,
📖 Sayfa 31 · Yürüdüm Yanında Yağmurun, Oya Uysal
yeniden dönebilsem başa
Tutup elinden yürürdüm
şimdi içinde olduğum zamana
Hadi sarılıp uyuyalım da, acıtan ne varsa unutalım.
📖 Sayfa 31 · Yürüdüm Yanında Yağmurun, Oya Uysal
hafifseyen gülüşün bile ulaşılmaz kılarken seni,
Kimselerin Akşamı, Oya Uysal
bir kendine yetmezlik şimdi, sığınma isteği.
Evet. Ben büyürken bakışmaktı aşk,
📖 Sayfa 32 · Yolu Yalnızlığıma Düşmedi, Oya Uysal
ve bizler kalpleriyle terbiye edilmiş nesil...
Gölgeli, mahzun, akşamüstleriydi kalbimiz..
Söz bitti. Annem öldü. Saklanacak karanlığım kalmadı.
Kimselerin Akşamı, Oya Uysal
Alın yalnızlığımı örtün üstüne,
artık üşümem akşamları.
Uğruna ölünecek bir sevdiği olmalı insanın
📖 Sayfa 62 · Siyah Saten Bir Gecelik, Oya Uysal
Ve yaşamak için bir nedeni elbette.
Ey gizli bir din gibi sessiz içimden yaşadığım aşk!
📖 Sayfa 24 · Siyah Saten Bir Gecelik, Oya Uysal
Akşam. Kanayan bir aşka adanmış,
📖 Sayfa 47 · Kimselerin Akşamı, Oya Uysal
acıtan bir şiirdir şimdi
akşam.
Söz bitti. Annem öldü. Saklanacak karanlığım kalmadı.
📖 Sayfa 19 · Kimselerin Akşamı, Oya Uysal
Aşktı... sevgiydi... şefkatti... her ne olursa adı işte,
📖 Sayfa 15 · Günaydın Sevgili Gece, Oya Uysal
anneler arıyoruz aslında boşluktaki ruhumuza.
Kalbinde acıyı barındıran aşkı bağışla bana,
📖 Sayfa 54 · Kimselerin Akşamı, Oya Uysal
acıya razı kalbimdeki bu aşkı...
"kimi sevsem çoğaltarak sevdim, gereğinden çok, fazladan."
📖 Sayfa 49 · Siyah Saten Bir Gecelik, Oya Uysal
Kendimle konuştukça ikiye bölünen ben, ben bensem, bendeki öteki kim.
Kimselerin Akşamı, Oya Uysal
Göğsünde gizli saklı hangi sırdır ki o lal ve derin, düşüyor yüzüne akşamla bir gölgesi, serin.
📖 Sayfa 15 · Kimselerin Akşamı, Oya Uysal
Durup düşündüm de bende gülümseyen bir resmi yok
📖 Sayfa 25 · Günaydın Sevgili Gece, Oya Uysal
içini çekip sokuldu yine geceye içimdeki çocuk...
Sevgilim uyurken içerde, şükredip dedim içimden;
📖 Sayfa 11 · Yolu Yalnızlığıma Düşmedi, Oya Uysal
-Bir istiridyenin kalbinde saklı inci, herkese kısmet olmayan aşk..
Oyundan atılmış çocuk öfkesiyle kapıyı vurup çıkanlar oldu hikâyemden…
📖 Sayfa 52 · Yolu Yalnızlığıma Düşmedi, Oya Uysal
“...
Yürüdüm Yanında Yağmurun, Oya Uysal
Vardım konakladım, kalktım yol aldım,
kimsem olan kim kaldı,
sevmeyen bir kalp kadar uzak değildi hiçbir yer
ve sahte cennetinde yaşarken birileri
bendeki keşiş seçti cehennemi.
Ey yedeğinde ayrılık olan sonsuz aşk! Istırap.
Yıpranmış yapraklarıyla bir başucu kitabı
kenarına notlar düştüğüm geçmiş
sureti kalbine düşmeyen ruhum seyrederken
durulan suların aynasında kendini
dalıp gidiyor uzaklara masamda sabahlayan harfler.
Yağmurlarla geldi şehrime yakışan hüznün mevsimi
soluk ışıklarla aydınlanan odada yerini değiştirdi eşyanın gölgesi.“
Terk ettiklerimden aldığım ah'dır bu beni terk eden aşk belki de…
📖 Sayfa 56 · Yolu Yalnızlığıma Düşmedi, Oya Uysal
Seviyorum geceyi, sessizliği.
📖 Sayfa 31 · Yolu Yalnızlığıma Düşmedi, Oya Uysal
Gecenin sessizliğinde kendime yürümeyi.
Benden başka kaç tane ben var daha içimde, sahi kaç tane?
📖 Sayfa 30 · Yolu Yalnızlığıma Düşmedi, Oya Uysal
Biri hayata delice âşık, biri intihara meyilli,
biri anne takıntılı çocuk, diğeri çocukluğuna anne.
Kendine verdiği sözleri yerine getiremeyen ben,
📖 Sayfa 24 · Siyah Saten Bir Gecelik, Oya Uysal
kime söz verdiysem tuttum.
Gururdan yapılmış sahipsiz çocuklardık
Mevsimini Kaybetmiş Rüzgar, Oya Uysal
ıstıraptan kandiller yaktık, ısındık.
Bir bilse herkes birbirinin benzeri,
📖 Sayfa 16 · Kimselerin Akşamı, Oya Uysal
Kendine yetecek besbelli.
Unuttun çünkü sevmedin,
📖 Sayfa 12 · Yolu Yalnızlığıma Düşmedi, Oya Uysal
kandırdın kendini kabullen. Yaralarını sevmediklerine gösterdin,
iç döktün, sır verdin,
içten içe bildin, bekledin. Hele bir acısı dinsin içinin, geçsin,
yolun sapağına gelindiğinde
yani iyileştiğinde
kalbin kenar mahallesinden kendine dönecektin.
Kararsız bir yağmurun sıkıntısı desem değil,
📖 Sayfa 21 · Kimselerin Akşamı, Oya Uysal
Bir başka şey bu, ama ne. Tanımlamak gerekirse,
Ezberini unutmuş bir çocuğun alnından öpen hüzün.
içinden yıkılan evler gibiyiz, eski,
📖 Sayfa 9 · Günaydın Sevgili Gece, Oya Uysal
sevdik, yalnızlığına giremediklerimizi.
Tehlikenin hazzıyla atılan adımlarla yaklaşılan uçurum,
Siyah Saten Bir Gecelik, Oya Uysal
beni içine çeken ikilem
cesaret ve korku mu desem, ya da
yaşamak ve ölüm
Ayrılığın bütün mevsimlerinden geçtim.
📖 Sayfa 28 · Uzak Olan Sendin, Oya Uysal
Aşkın bütün sabah ve akşamlarından...
İçe dokunan bir şeyler var uzak bakışlarında senin
📖 Sayfa 10 · Günaydın Sevgili Gece, Oya Uysal
üşümüş yüzünde hüzünlü bir güz resmi...
Derdiyle dertlendiklerim unuttu beni…
📖 Sayfa 70 · Yolu Yalnızlığıma Düşmedi, Oya Uysal
Şimdi yaprakları sararmış bir kitaptan çıkan kahraman girebilir ancak hayatıma.
Günaydın Sevgili Gece, Oya Uysal
"sen sevme beni yine sevgili, bırak kalsın bende bu içimi acıtan sevgi."
📖 Sayfa 45 · Siyah Saten Bir Gecelik, Oya Uysal
sevmeyen bir kalp kadar uzak değildi hiç bir yer
📖 Sayfa 14 · Yürüdüm Yanında Yağmurun, Oya Uysal
ve sahte cennetinde yaşarken birileri
bendeki keşiş seçti cehennemi.
Ah! Haksız yere hırpalanmış sahipsiz çocukluğum.
📖 Sayfa 30 · Kimselerin Akşamı, Oya Uysal
Sevgisini itiraf edip kaybedenlerden olan ben, nehri izleyerek buraya geldim.
📖 Sayfa 72 · Yolu Yalnızlığıma Düşmedi, Oya Uysal
Unuttum diyordum da baktım, unutuldu sanılanlarmış asıl unutulmayanlar, anladım.
- belki de yoktu dedim
📖 Sayfa 69 · Yürüdüm Yanında Yağmurun, Oya Uysal
- belki de yoktu ve ben olmayan birini sevmiştim.
Yıllar alıyor evet yıllar
Yürüdüm Yanında Yağmurun, Oya Uysal
İnsanın kendine varması
Kalbe sığmayan aşka nasıl sığdırılır ayrılık
📖 Sayfa 62 · Yürüdüm Yanında Yağmurun, Oya Uysal
birkaç satırlık ömre nasıl...
bir bölünmüşlük duygusu,
Siyah Saten Bir Gecelik, Oya Uysal
bir uzun yankı olan sessizlik sonra
yaş almak değil, aşınmak ürkütüyor insanı
Ey kusurlarımı örten iç ürperten karanlık,
📖 Sayfa 16 · Siyah Saten Bir Gecelik, Oya Uysal
beni dost bildiğim gözlerden sakın, beni sakla,
yara almış yerlerimi ört!
Yaşadın bunları, itirafı zor gelse de yaşadın. Ne düş, ne hayal, ne rüyadan artakalan görüntü.
📖 Sayfa 65 · Yürüdüm Yanında Yağmurun, Oya Uysal
Hatırlattı sana kendini. Seni sen kılan kâbusun gölgesi.
Yaşadın, yaşamak istemezdin elbet. Kabullen ve rahat bırak dolaşsın içindeki firari hayalet.
bir sırra ihanet etmekti iç dökmek bir başkasına
📖 Sayfa 47 · Yürüdüm Yanında Yağmurun, Oya Uysal
yıllar sonra okunmak içindi kalbe yazılanlar.
Kendine saklamak sırları, örtmek yaraları,
📖 Sayfa 22 · Kimselerin Akşamı, Oya Uysal
Ah! Silahlı dolaşmak arasında dostların.
Hayallerimi seyrettiğim aynadan
Kimselerin Akşamı, Oya Uysal
yüzüme vururken ışık
— Kahramanı olabildim diyorum hayatımın.