
Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı adlı eser, Bilge Karasu tarafından yazılmıştır ve ilk kez 1970'te okurlarla buluşmuştur. Bu sayfada Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı'dan seçilmiş alıntılar sayfa numaralarıyla yer alıyor.
Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı'dan En Beğenilen Alıntılar
Sevginin, kurmanın, yapmanın, sözü değil, kendi gerek; yaşanması gerek bunların...
Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı, Bilge Karasu
Ama bütün bir ömür bir bayram hazırlığıyla geçer de o bayram gelmezse...
Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı, Bilge Karasu
Oysa bir imgenin, bir resmin, yan yana gelen iki rengin, bir rengin çeşitli ayırtılarının üzerinde durmak, düşünceyi sayıklatıyor.
📖 Sayfa 65 · Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı, Bilge Karasu
Yalan da köleliğin şartıdır oysa.
📖 Sayfa 116 · Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı, Bilge Karasu
Kaçmak gerekti. Kaçmak, uzaklaşmak, hayatı yeniden başlatmak için gerekli koşulları bulacağı bir günü bekleyerek, umarak, kaçmak, uzaklaşmak...
Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı, Bilge Karasu
Yalnızım yalnızım yalnızım diyor içinden. Ya da içinde başka biri böyle söylüyormuş gibi oluyor.
📖 Sayfa 56 · Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı, Bilge Karasu
insan nasıl olsa öleceğine göre, bir şeyler yapmak daha iyi olur. Ölüm boş bir şey, ölümü beklemek, oturup beklemek, boş bir iş.
📖 Sayfa 46 · Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı, Bilge Karasu
''Gene, buz tutmuş bir geçmiş zaman yokuşunda...''
📖 Sayfa 72 · Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı, Bilge Karasu
İnsanın, gerçekleşmesini istediği bir işe önce kendi benliğini koşması, işe önce kendinden başlaması gerekir.
📖 Sayfa 48 · Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı, Bilge Karasu
Duvarın ötesine geçemedikten sonra bir ömür boyu onu süslemişti, neye yarar?
Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı, Bilge Karasu
Şimdi, öyle düşünmeli, öyle yapmalı cümleleri. Geçmiş zamanda.
📖 Sayfa 21 · Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı, Bilge Karasu
Her sözün her yerde, her çağda, bir başka gerçekliği, bir başka geçerliği…
📖 Sayfa 73 · Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı, Bilge Karasu
Yalnızlıktan, başkalarıyla ancak istediği zaman görüşmekten, istemediği zaman başkalarından kaçmaktan hoşlanıyor.
Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı, Bilge Karasu
Baş kaldırmak içinse, bir şeyi benimsemek, ciddiye almak, ona bağlanmak, o bağlılığın yükünü duymak gerekmez mi?
📖 Sayfa 127 · Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı, Bilge Karasu
İnanmalı insan. Her şeyden önce, inanmalı...
Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı, Bilge Karasu
“..Herkes temeli bırakıp çatının kiremidinden söz açıyordu. İki oluklu mu, üç oluklu mu olsundu?”
📖 Sayfa 21 · Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı, Bilge Karasu
Tuhaf değil mi, kurtarmak istediği şeyi kurtarmak için ne gerekiyorsa yaptığını sanan kişinin, ömrünün sonunda o şeyi boğmakta en büyük payı kendi eliyle getirmiş olduğunu anlaması?
📖 Sayfa 110 · Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı, Bilge Karasu
insanı insana oyuncak olsun diye yaratmamış Tanrı.
📖 Sayfa 18 · Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı, Bilge Karasu
Kendini düşünüyor; yalnızlıktan, başkalarıyla ancak istediği zaman görüşmekten, istediği zaman başkalarından kaçmaktan hoşlanıyor. Ama yalnızlıktan hoşlandığı, yalnızlığı aradığı halde, asıl sevdiği, asıl aradığı, kalabalık içinde bulunduğu, kalabalıktan uzak olmadığı bir sırada, bu kalabalıktan ayrılabilmek, yalnız kalabilmek, başkalarının yanından çekilmek, istediği için tek başına durabilmek… Farkında bunun.
Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı, Bilge Karasu

Hep başkalarının varlığı gerek bu yalnızlığa.
Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı, Bilge Karasu
Sözlerden ördüğü tükenmez bir ipi boğazına dolaya dolaya tükenmişti Andronikos.
📖 Sayfa 83 · Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı, Bilge Karasu
Ölüme karşı çarpışmak gerek. Ölüm, ancak, gelip tepene dikildiği, seni, gözünün yaşına bakmadan yanına alıp götürdüğü anda onu kabul etmelisin.
📖 Sayfa 52 · Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı, Bilge Karasu
İnsanı insana oyuncak olsun diye yaratmamış Tanrı.
Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı, Bilge Karasu
Sözlerin bir anlamı, bir değeri vardı hâlâ.
Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı, Bilge Karasu
Elimi çekiyorum ağacın gövdesinden. Bir daha bakıyorum yapraklara. İnanmak için. İnanmalı işte.
📖 Sayfa 153 · Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı, Bilge Karasu
İpi, koptuğu yerden bağlamağa çalışmalı.
📖 Sayfa 109 · Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı, Bilge Karasu
Denemeli, hiç değilse.
“Ne çabuk çıkmalı ne de ağır. Ölçüyü bulmak gerek. Bu yokuşun ölçüsünü.
📖 Sayfa 17 · Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı, Bilge Karasu
Yüreğin, şakakların atışına ayak uydurmalı, nabzın atışına. Tanrının, insanın içine yerleştirdiği tek, şaşmaz ölçüye... Değişken ama şaşmaz ölçüye.”
Mutluluk
📖 Sayfa 115 · Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı, Bilge Karasu
Yeni bir düşünce değil ya, son yol olarak mutluluğa yönelme kalıyor, diye düşüneli kaç yıl geçmişti?
Kendi suçunu, kendi kusurunu, çatlağını, gediğini bildikten sonra ne kendine kapıldı gerçekten, ne de başkalarına.
📖 Sayfa 115 · Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı, Bilge Karasu
Tanrı adına da olsa insanlar, adaleti kendi ölçüleri içinde dağıtıyorlar.
Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı, Bilge Karasu
Paylaşılan cezaların ağırlığı iki kat olurmuş.
📖 Sayfa 95 · Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı, Bilge Karasu
Bu adamın en büyük üzüntüsü, başkalarının dertlerine, üzüntülerine ortak olmaktan, onların yardımına koşmaktan kendi hayatını yaşayamaması, kendi üzüntülerine, kendi sevinçlerine dalamaması olacaktı.
📖 Sayfa 120 · Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı, Bilge Karasu
Şu anda, nereye gidebileceğini hiç mi hiç düşünemiyor, kestiremiyor. Karşı kıyı bile yok oluyor gibi gözlerinde...
📖 Sayfa 19 · Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı, Bilge Karasu
Ne olduğunu biliyor artık.
📖 Sayfa 132 · Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı, Bilge Karasu
Ne olduğunu
Yenik olduğunu
Dolayısıyla utkuya varmış olduğunu
Biliyor.
Oysa bir şeyler kurmak için inanmalı insan.
Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı, Bilge Karasu
Her şeyden önce,
inanmalı...
Unutmuş değil; hatırlanacak bir şey yok, aklını kaplamış bir karanlıktan başka.
Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı, Bilge Karasu
Ama sözlerin bir anlamı, bir değeri vardı hala.
📖 Sayfa 82 · Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı, Bilge Karasu
Onlar -- kolay kolay ölmüyor.
“İnsanın insanlar içinde iken kendi kendine konuşan bir insan görünmekten, olmaktan, öyle olduğunu bilmekten çekinmeyeceği noktaya erişmemiş, ötesinde bu çekinmeyi duymayacağı eşiği aşmamıştı daha.”
📖 Sayfa 87 · Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı, Bilge Karasu

Neye yarar başkalarını suçlu bulmak?
Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı, Bilge Karasu
İnsanın içine hiçbir elin uzanmağa hakkı yok, olmamalı.
Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı, Bilge Karasu
Sözlerden ördüğü tükenmez bir ipi boğazına dolaya dolaya tükenmişti.
Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı, Bilge Karasu
Öyle miydi gerçekten? Öyle miydi, yoksa, öyle olduğu düşüncesi, geride kalanlara, köyde olsun, kentte olsun, insanlar arasından ayrılmayanlara, kalabalığın besleyici emziğini ağzından bırakmak istemeyenlere yeterli mi görünmüştü?
📖 Sayfa 16 · Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı, Bilge Karasu
Kendini duymak, gücünü sınamak, istediğini yapmağa gücü yetebileceğini anlamak için güç yoldan gitmek, iyidir, gereklidir, insanın, gerçekleşmesini istediği bir işe önce kendi benliğini koşması, işe önce kendinden başlaması gerekir.
📖 Sayfa 48 · Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı, Bilge Karasu
Her yer o kadar sessiz ki...
Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı, Bilge Karasu
“Bu adamın en büyük üzüntüsü, başkalarının dertlerine, üzüntülerine ortak olmaktan, onların yardımına koşmaktan kendi hayatını yaşayamaması, kendi üzüntülerine, kendi sevinçlerine dalamaması olacaktı. Geçimini ondan bekleyenlere geçim, sevincini ondan bekleyenlere sevinç yetiştirmekten yorulmuş olacaktı.”
📖 Sayfa 120 · Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı, Bilge Karasu
İnsan, niye sonradan bir özellik katmaya çalışırdı bu özelliksiz, tek özelliği bir zincirin bir halkası yerini tutmak olan olaylara?
📖 Sayfa 89 · Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı, Bilge Karasu
Ölür mü bu çilenin sonunda? Bilmiyor. Bilemez.
📖 Sayfa 97 · Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı, Bilge Karasu
Ölmeğe de çalışmayacak; kendi kendini ölmeğe zorlamayacak nasıl olsa.
Gülüyor. Ölüme ıkınmak. Güldürücü bir düşünce.
İçinden çıkılamayacak bir döngüye saplanmıştı; kısır bile değil, bir dolap beygirinin kısırlığını bile düşündürmeyecek döngüsüydü bu...
Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı, Bilge Karasu
Yaşayışında kaç bininci olduğunu şaşırdığı kaçışların bu en sonuncusunu, bu en yenisini artık durdurması gerekiyor.
📖 Sayfa 70 · Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı, Bilge Karasu
Anlamaktan sonra gelen bir hal vardı: Kavramak. Anladığının bütün ağırlığını beyninde duymak, ellerinde, kollarında, damarlarında duymak..
📖 Sayfa 37 · Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı, Bilge Karasu
Şu anda, ne çocuk, ne yetişkin, ne de yaşlı.
Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı, Bilge Karasu
Heyecan duymuyor, gülmüyor, sevinçle acıdan uzak, yorumlamıyor...
Sıkça Sorulan Sorular
Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı kimin eseridir?
Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı, Bilge Karasu tarafından yazılmıştır ve ilk kez 1970'te yayımlanmıştır.
Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı kaç sayfadır?
Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı, 160 sayfadır (Metis Yayınları baskısı).
Uzun Sürmüş Bir Günün Akşamı'nın en ünlü sözü nedir?
“Sevginin, kurmanın, yapmanın, sözü değil, kendi gerek; yaşanması gerek bunların...”