Kolektif'in 2018'de yayımlanan Yeryüzü Müzesi adlı eseri, Antoloji türünün önemli örneklerindendir. Türkçe baskısı İthaki Yayınları tarafından yayımlanmıştır. Bu sayfada Yeryüzü Müzesi'den seçilmiş alıntılar sayfa numaralarıyla yer alıyor.
Yeryüzü Müzesi'den En Beğenilen Alıntılar
Iyice sivriltip keskinleştirerek bıçak haline getirdiğim metal parmaklarımla etlerini yarıp göğüs kafeslerini açtım ruhu aradım, yoktu.
Yeryüzü Müzesi, Kolektif
Oysa hayal ettiği yaşam böyle bir şey değildi.
Yeryüzü Müzesi, Kolektif
Bedeni, giysileri, evleri teknoloji ile donatılmış laboratuvar maymunlarıydık.
Yeryüzü Müzesi, Kolektif
Cehennem diğer insanlardır demişti antik bir 20. yüzyıl filozofu olan Aziz Sartre... Ne kadar da yanılmış. Cehennem diğerleri değil kendimiziz; çünkü dünyadan bile kaçmayı başardım ama kendimden kaçmayı başaramadım.
📖 Sayfa 213 · Yeryüzü Müzesi, Kolektif
İnsanların normal hali budur. Kendi zevklerinin kölesidirler. Ama bunu hiçbir zaman itiraf etmezler.
Yeryüzü Müzesi, Kolektif
Kişinin ayinesi işti, lafa bakılmazdı.
Yeryüzü Müzesi, Kolektif
İnsan dokunamadığı bir şeyi de sevebilirdi; tıpkı milyonlarca insana tanrıyı sevmesi gibi. Bir anne ve çocuğuna birbirlerine dokunmadan yaşamalarını söylemek çok acımasızcaydı.
Yeryüzü Müzesi, Kolektif
.... hâlbuki cevabın sonucu değiştirmeyeceğinin farkındaydı.
Yeryüzü Müzesi, Kolektif
Teknoloji gelişse de özünden kopamıyor insan.
Yeryüzü Müzesi, Kolektif
(Sivas sınırlarına girince ben)
Gezegeni mahvettikten sonra birlik olmak ne kadar akıllıca bilmiyorum ama durum bu
Yeryüzü Müzesi, Kolektif
Ruh, umuttu. O kadar. Ötesi yoktu.
Yeryüzü Müzesi, Kolektif
İnsanlar daima başkalarının muhteşem şeyler yaşadıklarını sanarlar ve bu da onlara acı verir. Bu nedenle başkalarının duygularını istiyorlar.
📖 Sayfa 187 · Yeryüzü Müzesi, Kolektif
Elinden ne gelirdi ki? Boşaltacaklardı onun da içini, engel olamazdı buna. Kahramanın son anda kurtulduğu bir film değildi bu, hayattı. Gerçek hayattı.
📖 Sayfa 125 · Yeryüzü Müzesi, Kolektif
Artık gelecekle ilgili hiçbir şey düşünmüyorum. Aklımda hep geçmiş var... Geçmişin güzel günleri.
Yeryüzü Müzesi, Kolektif
Para dediğin illet birileri tarafından sana 'verilen' bir şeydi. Adaletsizliğin ve eşitsizliğin ana kaynağıydı. saçmalıktı, neye göre dağıtılacağı bilinmiyordu. Paranın nasıl paylaşılacağını işi kuran veya yöneten belirliyordu. Tabii ki kazancı kendine saklayacak. Çalışanları da "dışarıda senin işini yapacak kaç işsiz var biliyor musun?" gibi tehditlerle korkutuyordu. paraya dayalı kapitalist ekonomi, adaletsiz gelir dağılımının ana sebebiydi.
Yeryüzü Müzesi, Kolektif
Özgür olduğunu düşünen birini kontrol etmek, baskı altındaki birini kontrol etmekten daha kolaydır.
Yeryüzü Müzesi, Kolektif
Sanırım hayatı boyunca pek az insanın aklına gelmiştir şu düşündüklerim; insan olarak ölebilmek...
Yeryüzü Müzesi, Kolektif
Teknoloji bizi daha iyi insanlar yapmadığı gibi, özgürleştirmemişti de.
Yeryüzü Müzesi, Kolektif
"Bütün kuğular beyazdır " önermesini dünyadaki bütün kuğuların beyaz olduğunu göstersen de doğrulayamazsın, ancak tek bir siyah kuğu yanlışlamak için yeterlidir.
Yeryüzü Müzesi, Kolektif
Karşılarına geçip onları izledim. Yeryüzüne yıkım getiren dizginlenemez türle bu iki çocuk arasında bağ kurmakta zorluk çektim. Büyüdükçe onlara ne oluyordu? İçlerine ne giriyor, onları hangi vahşi şey zehirliyordu? Kötülük yapılarında mıydı, yoksa zamanla mı dönüşüyorlardı?
Yeryüzü Müzesi, Kolektif
Yaptıklarıyla ve yapamadıklarıyla insan buydu işte.
Yeryüzü Müzesi, Kolektif
Cehalet, kötülük ve pislik içinde neşeyle debelenen aptallar sürüsü. Akıllı cihazları, yapay zekaları, biyonik implatları ve robotlaşan ruhlarıyla kendi kibrinde boğulan insanlık.
Yeryüzü Müzesi, Kolektif
Ve sonunda içinden çekip aldılar onu.
Yeryüzü Müzesi, Kolektif
Keder ve pişmanlık bir olup Puzet'in gözlerine yerleşmişlerdi.
Yeryüzü Müzesi, Kolektif
Burada varılacak bir liman yok
Yeryüzü Müzesi, Kolektif
Her şey bir gün biter. İnanmakta zorlandığım tek şey o bitşe denk gelmiş olmak.
Yeryüzü Müzesi, Kolektif
"Insan ne ise o olmayı reddeden tek yaratıktır." Gerçekten de doğru galiba. Umarım bir gün yeniden insan olmanın yolunu bulurlar
Yeryüzü Müzesi, Kolektif
Renkleri aynı şekilde görüyor, sesleri aynı şekilde duyuyor, tatları aynı şekilde alıyoruz; öyleyken insanlar arasındaki bu uçurum nedir? Anlamakta güçlük çekiyorum.
Yeryüzü Müzesi, Kolektif
insanın kendini klonlaması biyolojinin bir zaferi ise, psikolojinin bir fiyaskosudır.
Yeryüzü Müzesi, Kolektif
Ne garip, insanlar hep kendinde olmayana öykünüyor. Kuş gibi uçmak, balık gibi yüzmek için binbir çeşit icadın ardından tekrar İnsan gibi olmak. Artık aklım bu gibi şeylere kavramakta aciz kalıyor, olduğu gibi kabul ediyorum ben de. Ama İnsanlar kendilerini oldukları gibi kabul etmiyor.
Yeryüzü Müzesi, Kolektif
Aklıma gelen düşüncenin cüretinden korkuyorum bir an
Yeryüzü Müzesi, Kolektif
Çuçu : "Dünyada da akıllı yaşamın olduğu söylenemez hani."
Yeryüzü Müzesi, Kolektif
Herkes güldü. Yüreğimiz acı içinde ona hak verdik
.. hiçbir şey eskisi gibi olmayacaktı.
Yeryüzü Müzesi, Kolektif
.... zamansızlık içinde yalnızlık çok sıkıcıydı. Ölemiyordu, kendini yok da edemiyordu.
Yeryüzü Müzesi, Kolektif
Kırmızı halıyla karşılamayı beklemiyordu zaten ama hayalindeki ilk temasta cesetler de yoktu
Yeryüzü Müzesi, Kolektif
Asıl hedefimiz insan ruhunun labirentleridir. Başkalarının ruhuna dokunabilmek istiyoruz. Bir bilim adamının kesif anındaki heyecanına tanık olmak, bir kadının doğum yaptığında çocuğuna karşı hissettiklerini paylaşmak istiyoruz. Aşk denen o duyguyu hayatında gerçekten bulabilen bir insanın zihninde birkaç saat geçirmek için kim neler vermez ki! Benim en çok merak ettiğim şeylerden biri de milyonlar tarafından hayranlıkla izlenmenin nasıl bir şey olduğudur. İşte bunu gerçekten de yaşamak isterdim. Saderce o anı, diyelim konser veren büyük bir sanatçının duygularını hissetmek isterdim.
Yeryüzü Müzesi, Kolektif
Dünya, insanın adım atmasıyla cennetten cehenneme dönüşmüş..
Yeryüzü Müzesi, Kolektif
Düşünsenize. Milyarlarca yıl sonrasına mesaj bırakmamız gerekiyor. Gezegenlere de kazısak yok olabilir. Bu süre içinde yıldızlar, galaksiler bile uçup gidebilir ama evrimleşerek her ortama uyum sağlayabilen limitsiz yayılma kudreti ve arzusu olan canlıların genlerine yerleştirmek belki de en garanti yöntemdir.
Yeryüzü Müzesi, Kolektif
Kız, kötü anıları unutmak için yakın zamanda belleğinin bir kısmını sildirmişti ancak kafasının içini çizgi filmlerle doldursa bile, bedeni gibi zihni ve ruhu hasarlıydı
Yeryüzü Müzesi, Kolektif
Geçmiş uygarlıkları umutsuzluk yıkmıştı, bizim sonumuzu da yalnızlık duygusu getirecek.
📖 Sayfa 184 · Yeryüzü Müzesi, Kolektif
Elbette İçimizden bazıları insanları aptallaştırdığımızı ve zekalarını çaldığımızı söylüyor. Ne saçmalık! Kaç insan beynini evrenin gizemlerini keşfetmek için kullanıyor? Kaç kişi dünya barışı için yoruyor kafasını? işin aslı, kitlelerin beyin gücü atıl bir şekilde durmaktadır.
Yeryüzü Müzesi, Kolektif
70.000 yıl önce buzul çağında sadece birkaç bin insan kalmıştı Dünya'da. Eğer onlardan sadece biri daha ölmüş olsaydı şu an medeniyet çok farklı bir haldeydi. Ya da Cengiz Han mesela... Çocukken hayatını kaybetseydi insanlığın gelişimine nasıl etkileneceği muamma. Uzaya çıkma gibi hayallerimiz hiçbir zaman olmayabilirdi ya da çok uzak bir geleceğe ertelenebilirdi
Yeryüzü Müzesi, Kolektif
Gizlilik vardı sadece... Delicesine korunan bir gizlilik.
Yeryüzü Müzesi, Kolektif
Lukianos ile anılan Samsat (Samasota) kenti, bugün Adıyaman iline bağlı küçük bir ilçedir. Yani dünyanın bilinen ilk bilimkurgu yazarı bu topraklardan çıkmıştır.
📖 Sayfa 9 · Yeryüzü Müzesi, Kolektif
Çözüm basit. Dediğim gibi. Anlaşma yapacağız. Her şeyi unutacağız ama hayatta kalmayı sürdüreceğiz.
Yeryüzü Müzesi, Kolektif
Ateşin soğuk mağara diplerinde daha iyi yanması gibi, belki de yoğun duyguların sakin kalplere ihtiyacı vardır.
📖 Sayfa 182 · Yeryüzü Müzesi, Kolektif
Cehennem diğer insanlardır demişti antik bir 20.yy filozofu olan Aziz Sartre... Ne kadar da yanılmış. Cehennem diğerleri değil kendimiziz ; çünkü dünyadan bile kaçmayı başardım ama kendimden kaçmayı başaramadım
Yeryüzü Müzesi, Kolektif
Belki gidip bir göl kıyısında yaşayamayacağım ama yine de yazacağım. Kimsenin yazdıklarım okuyabileceğini sanmasam da en azından bu hayalimi gerçekleştireceğim.
Yeryüzü Müzesi, Kolektif
Bu evrende yaşamın mutluluğunu acının dolayımıyla tatmayan tek bir canlı yoktu.
Yeryüzü Müzesi, Kolektif
Köşebaşı İskendercisinde döner kesen robotu görünce donakaldım. İskendercide robotun ne işi var la?
Yeryüzü Müzesi, Kolektif
İçim daralıyor, çünkü dışım kalabalık.
📖 Sayfa 214 · Yeryüzü Müzesi, Kolektif
Dünyanın ışıklarını söndürüp gidiyorduk. Çıkarken ışıkları kapatıp gidiyorduk.
Yeryüzü Müzesi, Kolektif
Kimsenin "Ben" olmadığı bir yerde, herkesin herkese "O" olduğu bir karşıtlıkta, aynada bakılan yüze bile "Sen" diyesi geliyordu insanın.
📖 Sayfa 205 · Yeryüzü Müzesi, Kolektif
Dua etmeye uzun bir ara vermiş olsam da inancımı hiç yitirmedim. Sanırım bugün dua etmek için güzel bir gün.
Yeryüzü Müzesi, Kolektif
İnsanlar daima başkalarının muhteşem şeyler yaşadıklarını sanırlar ve bu da onlara acı verir.
Yeryüzü Müzesi, Kolektif
"İnsan ne ise o olmayı reddeden tek varlıktır."
📖 Sayfa 141 · Yeryüzü Müzesi, Kolektif
Her yazar kendi yaşantısını damıtır. Bizleri kendine çeken de yazarın yaşamından damıtabildiği o lezzerttir zaten. O yüzdendir ki bazı yazarları bir başka severiz
Yeryüzü Müzesi, Kolektif
Artık kimse kimseyle gerçek bir bağ kurmuyor, kurmak da istemiyor. Bu yönümüz sakat bırakılmış gibi.
📖 Sayfa 184 · Yeryüzü Müzesi, Kolektif
Hâlâ çıplak parkeli salonun ortasındaki koltukta oturuyordu. Sanki oraya ait değildi artık. Koltuktan kalkmaya çalışsa yok olup gidecekti. Hiçliğe karışacaktı bir anda.
Yeryüzü Müzesi, Kolektif
İyi ama bir biyokimyager neden bakkalık yapar ki?
Yeryüzü Müzesi, Kolektif
Neden yapmasın? Biyokimyager olmak, halka başka yollarla hizmet etmenin önünde engel midir? Sonuçta Bakkaliye toplumsal bir ihtiyaç. Toplumun bireyler olarak onların varlığını sürdürmek hepimizin görevi.
Sıkça Sorulan Sorular
Yeryüzü Müzesi kimin eseridir?
Yeryüzü Müzesi, Kolektif tarafından yazılmıştır ve ilk kez 2018'de yayımlanmıştır.
Yeryüzü Müzesi kaç sayfadır?
Yeryüzü Müzesi, 312 sayfadır (İthaki Yayınları baskısı).
Yeryüzü Müzesi'nin en ünlü sözü nedir?
“Iyice sivriltip keskinleştirerek bıçak haline getirdiğim metal parmaklarımla etlerini yarıp göğüs kafeslerini açtım ruhu aradım, yoktu.”