Rabih Alameddine kalemiyle yazılan eserler, okurların favorisi olmayı sürdürüyor. Aşağıda 100 söz, alındığı kitapla birlikte yer alıyor.
En Beğenilen Rabih Alameddine Sözleri
Uzun zaman önce tüm benliğimi, kelimelere duyduğum kör bir tutkuya adadım. Edebiyat benim kum havuzum. İçinde oyunlar oynuyor, kaleler, duvarlar inşa ediyor, şahane zaman geçiriyorum.
📖 Sayfa 14 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Güneşi ve tüm yıldızları döndüren o sevgi ile bazen bu yeter der, şükrederim.
📖 Sayfa 111 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Umutlarla yatar, yalanlarla uyanırız.
📖 Sayfa 50 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Ölüm, insan yaşamının ölçüp biçilebileceği tek gözlem noktasıdır.
📖 Sayfa 24 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Dünyayla bağlantı halinde olmak bana hiçbir açıdan çekici gelmiyor.
📖 Sayfa 133 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Dünya bir rüyadan ibaret..
📖 Sayfa 63 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Beni unuttun mu yoksa?
📖 Sayfa 197 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Şimdi gözlerine o kadar mı çirkin görünüyorum?
Yalnızlık umudumu kırıyor; yanımda birilerinin olması üzerime ağırlık yapıyor.
📖 Sayfa 162 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
– adilliğin, yozlaşmanın uğursuz, ahlaksız karışımı. Uluslar nasıl da Çöker intikam Aptal’ın emrine kulak verince.
📖 Sayfa 70 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Kitapçılık para getiren bir iş değil. Bu sevgi işi.
📖 Sayfa 41 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
O benim tahtım ve ben de onun tacıyım.
📖 Sayfa 150 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
“ Sadece alçaklar sözünden döner. Bir insanın sözü onu hayvanlardan ayıran tek şeydir.”
📖 Sayfa 141 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Bir ölü gördüğümde, ölümü, bir gidiş anına benzetirim. Ceset ise, üzerimizden çıkardığımız giysileri hatırlatır. İçimizden biri çekip gitmiş, hem de o benzersiz, biricik giysisini yanına almadan.
📖 Sayfa 148 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Uyurken hepimiz oluruz.
Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Sürdüğün ojenin rengini düzenli olarak değiştiriyorsun değil mi? Ama onu nasıl sürdüğün değişmiyor. Tek bir sistemin var ama aynı rengi kullanmıyorsun.
📖 Sayfa 274 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Umut, gençken hoş görülür bir şeydir değil mi? Herhangi bir ironi şüphesi olmadan, bir damla kuşkuya yer bırakmadan, deniz kızlarının şarkısıyla bizi tuzağına düşürür. Benim de aldanışlarım oldu..
📖 Sayfa 234 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Belki de kitap okumak ve kitap yazmak insanın onurunu korumak için geride kalan son savunmasıdır...
Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Gülmek en büyük birleştirici güçtür derler.
📖 Sayfa 47 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Bugünlerde eğer karşıma bir bahçe çıkarsa
Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Ben de sevinçten çiçek açarım.
Bu sabah da geçecek— acınası bir salyangoz temposuyla ama geçecek. Yarın ve sonraki yarın ve bir yarın daha bu zavallı tempoyla sürünecek.
📖 Sayfa 159 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Hiç kibirlenme ölüm, anca bir toz zerresidir öldürdüğün.
📖 Sayfa 170 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Pek çok düşmanlığın temelinde birbirleriyle asla bağdaşmayan benzerlikler yatar. Yüzyıllarca İsa ilah şeklinde bir insan mı yoksa insan şeklinde bir ilah mı diye savaşlar verilmiştir. İnanç, ölüm saçar.
📖 Sayfa 243 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Belki de kitap okumak ve kitap yazmak insanın onurunu korumak için geriye kalan son savunmasıdır. Çünkü sonunda, bize bir zamanlar Tanrı’nın, bu amansız utanç çağında buhar olup uçmadan önce hatırlattığı şeyleri hatırlatırlar-sadece insandan ibaret olmadığımızı, ruhlarımızın da olduğunu. Ve dahası, çok daha fazlasını.
📖 Sayfa 9 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Kitaplar benim sütüm, balım oldular. Kitaplar soluduğum havadır..
📖 Sayfa 244 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Ah, insan denen et ve kanın acınacak kibri,
📖 Sayfa 115 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Görmüyor musun, zerre kadar önemin yok!
Edebiyat bana hayat veriyor, hayat beni öldürüyor.
📖 Sayfa 14 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Ben ailemin kitabındaki ek bölümdüm; lüzumsuz bir uzantı..
📖 Sayfa 22 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
On altı yaşında evlendirildim. Daha olgunlaşmadan, okuldan, sahip olduğum tek yuvadan koparıldım ve kapımızda beliren ilk uyduruk damat adayına, hem bedenen hem de ruhen küçük bir adama hediye edildim.
Gülmek, en büyük birleştirici güçtür.
Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Kitap okurum— hep okur, okurum; insan kitaplardan her şeyi öğrenebilir.
📖 Sayfa 224 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Dünya ben yaptıklarımı yapsam da yapmasam da dönmeye devam edecek.
📖 Sayfa 109 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Biz travmaları çok güzel bastırırız.
Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Üzerimize çöken boğucu karanlığı hep erteleriz.
Etrafımdaki trafik savaşı devam eder ve kargaşa hüküm sürerken (unuttuysan hatırlatayım, burası Beyrut ) neden düzenli, açıklanabilir bir dünyada yaşamak isteğiyle umutsuzca yanıp tutuştuğumuza dair bir teori geliyor aklıma..
📖 Sayfa 98 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Ben zararsızlığın vücut bulmuş haliyim. İnsanların beni sevmesini , benden hoşlanmalarını ya da bana karşı en ufak bir şey hissetmelerini beklemiyorum. hiçbir zaman düşman edinecek kadar önemli biri olmak istemedim.
📖 Sayfa 209 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
"Mutlu olmak için illa bir sebep mi lazım?" diye sordu
📖 Sayfa 237 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
İlerlemek zorundasın, yaşamak zorundasın. Ancak hayat, illa da hayaletler kadar düşünceli ya da şefkatli değildir..
📖 Sayfa 53 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Ne de adil.
Bu ifadeyi bir düşün..
📖 Sayfa 179 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Lüzumlu insan nedir?
Sabrım da bu dünyada kalan sürem gibi giderek azalıyor.
📖 Sayfa 176 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Çünkü ben boyum kadar değil,
Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Gördüklerim kadarım.
Uzun zaman önce tüm benligimi, kelimelere duyduğum kör bir tutkuya adadım.
Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Ben eşsizim, bir bireyim, sadece kendine özgü değil, aynı zamanda olağandışıyım.
📖 Sayfa 183 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
İnsan, anlatılmayanı, sözcüklerin ötesinde olanı yetersiz kılan kelimelerle nasıl tasvir edebilir?
Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Uzun zaman önce tüm benliğimi, kelimelere duyduğum kör bir tutkuya adadım. Edebiyat benim kum havuzum. İçinde oyunlar oynuyor, kaleler, duvarlar inşa ediyor, șahane zaman geçiriyorum. Beni asıl zorlayan oyun bahçesinin dışındaki dünya.
Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Duygulanmıştım.
Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Coşkumu ve gözyaşlarımı saklamak için yüzümü yastığa gömdüm.
Kalbim bir anlığına havan tokmağını bulmuştu.
Düğmeye basınca ampulün mutlaka yanacağına ve yanmaya devam edeceğine, arabaların trafik ışıklarında duracağına ve bu ışıkların günde birkaç kez bozulmayacağına güvendiğiniz bir ülkede yaşamanın nasıl bir şey olduğunu okuduğum kitaplardan öğrendim.
📖 Sayfa 58 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Madem öyle istedi, o düşünsün.
Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Ben düşünmeyecektim,
Aşkın gizemi ruhlarda büyüse de
Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Kitabı bedenlerde yazılır.
Ben yalnız biriyim.
Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Bu seçimi ben yaptım; gerçi az sayıdaki seçenek arasından yapılmış bir tercihti.
' Neden uykunun iyileştirici gücüne en çok ihtiyaç duyduğumuz yaşlar uyumakta en zorlandığımız yaşlardır? '
📖 Sayfa 29 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Şimdi karanlıkta oturmuş, ondan daha da kara olan çayımı yudumlarken uzun yıllar önce, çocukluğumdaki bir akşama gidiverdi aklım.
📖 Sayfa 57 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Bu akşamı kısa tutacağım çünkü yorgunum. Yine de kitap okuyacağım ama. Akıl sağlığımı korumayı, üç aşağı beş yukarı akşam okumalarıma borçluyum.
📖 Sayfa 249 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Tamamen umutsuz vaka değilim.
Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Sonuçta işlev gösterebilen bir insanım.
"Yalnızlığın çaresi tecrittir."
Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
-Marianne Moore,
Belki de kitap okumak onurunu korumak için geriye kalan son savunmasıdır.
Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Mesela, evliliğin okuldan ayrılacağım anlamına geldiğini bilmiyordum. Bilseydim, sınıftaki zamanımı iyi değerlendirir, birkaç soru daha sorardım öğretmenime.
📖 Sayfa 199 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Bu aralar başkalarının varlığı beynimi yakıyor. Ne düşünebiliyorum ne doğal davranabiliyorum ne de sadece olduğum gibi olabiliyorum.
Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Dilimde bakır tadı var ki aşırı nefes aldığım anlamına geliyor.
Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Ya kaçmaya ya da kavgaya hazırlanıyorum.
Ya kılıcımı çekeceğim ya da atıma atlayacağım.
Soluklarımı yavaşlatıyorum, kendimi sakinleştirmeye odaklanıyorum.
Mızraklar bedenimde susuzluğunu giderirken
Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Ve beyaz kılıçlardan kanım damlarken seni hatırladım,
Bana, dudaklarındaki gülümsemenin ışıltısını anımsatan
O kılıçları öpmek için can atıyordum.
Dalga dalga kaygılar, sinirlerimin kumsallarını dövüyor.
📖 Sayfa 157 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
' İnsan geçmişle ilgili yazarken çizdiği her harfle yalan söyler, hatta kahrolası virgülle bile. '
📖 Sayfa 127 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Garip bir şekilde, varlığını yanımda hissediyor ama artık burada benimle olmadığı duygusuna kapılıyordum. Başka bir deyişle, hala vücuduna sahipti ama ruhuna değil. Anlatabili yor muyum?
📖 Sayfa 235 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
"Köyümden evreni, senin yeryüzünden görebildiğin kadar görüyorum ben de.
Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Öyleyse köyüm, herhangi bir toprak parçası kadar büyük; Çünkü ben, boyum kadar değil, Gördüklerim kadarım."
-Alberto Caeiro adıyla Fernando Pessoa,
-sanırım Nuriddin Farah yazmıştı, emin değilim- yazar, romanlardan aklımızda kalanın sadece sahneler, daha doğrusu imgeler olduğunu söylüyordu.
📖 Sayfa 128 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
"Başkaları gibi resim yapmamak hayatım boyunca beni üzmüştür."
Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Yorgun hissediyorum ama yatmak için daha çok erken
📖 Sayfa 29 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Burada, dünyanın sessiz sınırında hiçbir şey o kadar sessiz değil.
Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Babasını istediği her şeye, makul olmak koşuluyla tabii, ikna edebiliyordu. Babasının taleplerini öneriden ibaret görüyordu. Çok etkili bir silahı vardı: Babası onu o kadar çok seviyordu ki tek yapması gereken dudaklarını büküp aşağı sarkıtarak kısık gözlerini adama dikmekti. Adamcağız artık her ne öneride bulunduysa anında geri adım atardı.
📖 Sayfa 81 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Biz, bir birlerinin varlığıyla sürekli tazelenen bir lütuftan faydalanan iki yalnız ruhtuk; birbirini besleyen iki yalnız ruh.
📖 Sayfa 203 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Vücudumun beni mahrum bırakmaya başladığı o güzelim zevklerin arasında en değerli olanı, özlemini çektiğim en kutsal lütuf, uyku.
Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Benim evim, benim yuvam; içinde yaşadığım, gezindiğim ve varlığımı sürdürdüğüm yer.
Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Dostlarım, bizler durmuş yas tutarken, gelin de bakın, șu
Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
yıldırımı
görüyor musunuz?
Kümelenen kalın bulutların arasında bır çıft ele benzeyen
ışıltısını görün.
Keşişlerin ellerindeki, fitilleri gazyağına bulanmış lamba-
lar gibi
ihtişamla parlıyor
Dostlarımla oturdum, yıldırımı ve yaklaşan fırtınayı seyrettim.
...Üzerimde bıraktığı izler silinemez oldu.
Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
İnsan hiçbir şeyin kaybını, 'olabilirdi 'lerin kaybı kadar derinden duyumsamaz.
📖 Sayfa 153 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Aman Tanrım," diye haykırıyor Joumana. "Bunlar da ne böyle?" Yavaşça kendi etrafında dönerek bir aşağı bir yukarı bakıyor. Yüzü parlayıp canlanıyor. "Neler saklıyormuşsun sen burada?"
📖 Sayfa 85 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
diyorum.
"Belki de kitap okumak ve kitap yazmak insanın onurunu korumak için geriye kalan son savunmasıdır. Çünkü sonunda, bize bir zamanlar Tanrının, bu amansız utanç çağında buhar olup uçmadan önce hatırlattığı şeyleri hatırlatırlar - sadece insandan ibaret olmadığımızı, ruhlarımızın da olduğunu. Ve dahası, çok daha fazlasını."
Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
-Richard Flanagan, Gould's Book of Fish
Ölümün uyku hali olduğunu sanmak da düşünen bir varlığa hiç yakışmıyor, diye yazmıştır Pessoa. Uyumanın en temel özelliği uykudan uyanmamızdır. O halde uyanmak da diriliş mi oluyor?
📖 Sayfa 29 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Belli bir yaşa gelmiş her Beyrutlu, yürüyüşe çıkarken bir daha evine dönebileceğinden pek de emin olmaması gerektiğini öğrenmiştir; sebep sadece sizin başınıza bir şey gelebilecek olması değil, evinizin de yok olabileceği ihtimalinin yüksekliğidir.
📖 Sayfa 171 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
"Don Kişot'un başındaki talihsizlik hayal gücü değil, Sancho Panza'dır."
📖 Sayfa 9 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
-Franz Kafka, Dearest Father: Stories and Other Writings
Uzun zaman önce tüm benliğimi, kelimelere duyduğum kör bir tutkuya adadım.
📖 Sayfa 14 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Alnındaki incecik çizgilerde düş kırıklığı saklanıyordu, ağzının kenarlarında öfke.
📖 Sayfa 44 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Bir süre sonra kendinizi korkuya karşı alıştırmakla, onu kabullenip dayanılır görmeye başlamakla kalmıyor, aynı zamanda sindiriyorsunuz da. Ben korkuyu sindirdim. Artık o bana aitti ve ben de ona. Birbirine sadık dostlar, korkum ve ben, kız kardeşler.
Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Sanatın beni daha iyi bir insana dönüştüreceğini düşünüyordum ama aynı zamanda başkalarından daha üstün kılacağına da inanıyordum.
Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Daha üstün?
Ah, insan denen et ve kanın acınacak kibri,
Sartre, diye yazmıştır ki buna elbette katılıyorum
📖 Sayfa 80 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Başka birinin herhangi birinin varlığı elimi ayağıma dolar; sanki artık ben ben değilimdir. Her zaman böyle olmamıştı elbette.
Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Dinlendirici bir uykunun sadece isi kaldı benim için geriye. Bölük pörçük uyuyorum; o da uyuyabilirsem.
📖 Sayfa 29 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Bendeki tek şey yalnızlık.
Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Okuma koltuğuma yerleşip bacaklarımı uzatıyorum.
Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Uzun, haz dolu bir yolculuk olacak.
Narin sayfaları, telaşsız, ölçülü bir tempoyla çeviriyorum;
tembel bir metronom ritmi. Kendimi kitabın hülyalı topraklarında kaybediyorum.
İster kitaplarda isterse hayatımızda olsun, nedenselliğe duyduğumuz bitmek tükenmek bilmeyen ihtiyaca dair bir ihtimali ele almak istiyorum. Kendimi, edebiyatta nedensellik beklememek veya nedenselliğe dayalı çıkarımlarda bulunmamak konusunda eğittim.
📖 Sayfa 99 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Gözümün önünde gerçekleşen mucizeleri kaçırıyorum: Sönen bir yıldıza odaklanırken koskoca takımyıldızını göremiyorum. İpte çamaşırım var mıydı diye endişelenmekten büyüleyici fırtınaları seyretmiyorum.
📖 Sayfa 52 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Adım Ozymandias, Krallar Kralıyım,
Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Ey yüce varlık, başardıklarımı gör de yan haline!
Bu daha hoş bir düşünce.
Gözümün önünde gerçekleşen mucizeleri kaçırıyorum: Sönen bir yıldıza odaklanırken koskoca takım yıldızını göremiyorum. İpte çamaşırım var mıydı diye endişelenmekten büyüleyici fırtınaları seyretmiyorum.
Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Kardeş kardeşi öldürüyorsa, öyleyse herhangi biri ve bütün herkes şüpheli demekti.
📖 Sayfa 43 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Yaşadı geceleri, gündüzleri içti
Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Ukulele çalarken göçtü gitti
Bu seçimi ben yaptım; gerçi az sayıdaki seçenek arasından yapılmış bir tercihti. O yıllarda Beyrut'ta boşanmış, çocuksuz kadınlar pek sevilmezdi.
📖 Sayfa 16 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Okuma koltuğuma yerleşip bacaklarımı uzatıyorum.
📖 Sayfa 118 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Uzun, haz dolu bir yolculuk olacak.
"Herkesin yüreğinde koruduğu bir kraliyet odası vardır,"
Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
"Savaş zamanında nasıl o kadar tek başına kalabildiğini hep merak etmişimdir. Dur dur, buldum. Lübnan kana doymazken sen kitaba doymuyordun."
📖 Sayfa 88 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
' Cama vuran yağmur yorgun anılarımı ve beni sadece bir nebze yatıştırabiliyor. Kulaklarım yağmurun patırtısıyla nemleniyor, zihnim serinliyor. '
📖 Sayfa 143 · Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Hatırlamak, şu ânımı yiyerek ziyafet çeken habis bir tümör.
Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
"Kitabın kahramanı kahraman değildi, bir sürü kertenkeleyi öldürüyordu."
Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine
Eğer Kafka bile bir böcek olmayı kabullenebiliyorsa, o bile fırtına birliklerinin postallarıyla ezdikleri bir ot sapı olmayı kabullenebiliyorsa, benim bundan fazlasını olmak istemem yakışık alır mı?
Lüzumsuz Kadın, Rabih Alameddine