
Nuri Pakdil'in 2014'te yayımlanan Umut adlı eseri, Edebiyat türünün önemli örneklerindendir. Türkçe baskısı Edebiyat Dergisi Yayınları tarafından yayımlanmıştır. Aşağıda, Umut'u okuyanların en çok paylaştığı cümleler yer alıyor.
Umut'tan En Beğenilen Alıntılar
Göklerin, yerin, dağların yüklenmekten çekindikleri sorumluluğu yüklenmiş insan. Eziliyor bunun altında. Ama O... (Göğe bakar) taşıyabileceğimizden fazlasını da yüklememiş omuzlarımıza.
📖 Sayfa 70 · Umut, Nuri Pakdil
Sürekli direnen toprak.
📖 Sayfa 30 · Umut, Nuri Pakdil
Bir o çürümüyor.
Özür dilerim, mutlu topluluğunuzu tedirgin etmek istemezdim bu kelimeyle. Ama, büyük küçük, yoksul zengin, yöneten yönetilen, savaş yapan barış isteyen, kim olursak olalım, hepimizin ilgi duyması gereken bir kelime değil mi?
📖 Sayfa 23 · Umut, Nuri Pakdil
Yeryüzü ile güneşin arasında pişiyor insan.
📖 Sayfa 91 · Umut, Nuri Pakdil
Kent, doğaya ters düşmeye başladı mı anlamsızlaşıyor...
📖 Sayfa 31 · Umut, Nuri Pakdil
İnsanın konumu ıssızlık oluyor böyle bir kentte...
Oysa insan ıssızlığı gidermek için geldi dünyaya.
Biri gözetiyor bizi. İki kişi beni gözetiyor yalnız. Çok nârin iki kişinin omuzlarıma oturmuş olduklarını duyuyorum. Bir hışırtı geliyor sürekli. Kağıt hışırtısı. Yaptıklarımı yazıyorlar, sanırım.
📖 Sayfa 72 · Umut, Nuri Pakdil
Sığınalım altına. Güz yağmurunun.
📖 Sayfa 26 · Umut, Nuri Pakdil
Özgürlükle tutsaklık arasında ince bir zar var.
📖 Sayfa 38 · Umut, Nuri Pakdil
Her eylemden sonra, döneceği bir yeri olmalı insanın.
📖 Sayfa 9 · Umut, Nuri Pakdil
Evine dönüp kapısını kapatan kurtuldum sanıyor.
📖 Sayfa 59 · Umut, Nuri Pakdil
Bir parça yetiyor bize. Doymak için. İnsan eti.
📖 Sayfa 70 · Umut, Nuri Pakdil
Gündüz, gecenin içinde gizleniyor.
📖 Sayfa 86 · Umut, Nuri Pakdil
Önce, içini astılar insanın. Anlamını.
📖 Sayfa 26 · Umut, Nuri Pakdil
Zaman, iyice yığılmış üzerine insanın.
📖 Sayfa 87 · Umut, Nuri Pakdil
Unutuyoruz... gereğini... yakarmanın.
📖 Sayfa 68 · Umut, Nuri Pakdil
Yalnız O'na.

Hep bir kelime var dilimin ucunda söylemek istediğim. Yapışmış kalmış orda. Düşmüyor ki.
📖 Sayfa 21 · Umut, Nuri Pakdil
Bak, güvercinim... düşününce...anlıyoruz...
📖 Sayfa 107 · Umut, Nuri Pakdil
Kafamın içi ıhlamur ormanı.
📖 Sayfa 14 · Umut, Nuri Pakdil
Özür dilerim, hiçbirimizin bilincini ölçecek aygıt daha bulunamadı.
📖 Sayfa 14 · Umut, Nuri Pakdil
Yürümek iyi geliyor bana. İçimde bir koşu atı. Durmadan sürüyorum.
📖 Sayfa 87 · Umut, Nuri Pakdil
Her şeyin üstündeyim. İnsanım ben. Bunun için güçlüyüm ya. Unutmuş kentliler insanın içinde kabaran fetih coşkusunu. Yenmeliler insanı çürüten put korkusunu. Kanala akıtmalı içimizdeki bu korkuyu.
📖 Sayfa 74 · Umut, Nuri Pakdil
Bitler çok büyük... kanını emen insanın. Çok büyük bitler. Görkemli, ütülü giysiler içindeler şimdi.
📖 Sayfa 109 · Umut, Nuri Pakdil
İnsan , kaç bin yıldır dayanıyor hâlâ yaşamaya .
Umut, Nuri Pakdil
Açlık değil de, karanlıkta kalmak korkutur bizi.
📖 Sayfa 78 · Umut, Nuri Pakdil
Donmuş insanın içi. Buzul.
📖 Sayfa 70 · Umut, Nuri Pakdil
Nasıl, insan, belli yıllarla sınırlı olabilir?
📖 Sayfa 21 · Umut, Nuri Pakdil
Bir engel kaldı aşamadığımız. Bilinçsizlik.
📖 Sayfa 14 · Umut, Nuri Pakdil
İnsan duyuyor mu yüreğinin olduğunu?
📖 Sayfa 74 · Umut, Nuri Pakdil
Bay: (Bayanın ellerinden tutarak) Kadınların taşıdıkları yük erkeklerinkinden ağır.
📖 Sayfa 54 · Umut, Nuri Pakdil
Tükenecek insan soyu. Çünkü çok geçtik sınırı.
📖 Sayfa 66 · Umut, Nuri Pakdil

Bilincimiz de sürekli beslenmeli. Bol vitaminli kitaplarla.
📖 Sayfa 38 · Umut, Nuri Pakdil
Özgür müyüz sanıyordun, güvercinim? Şaşırmayan kaldı mı? İnsan olmamak gerekiyor şaşırmamak için.
📖 Sayfa 38 · Umut, Nuri Pakdil
Çürüme, diş çürümesine benzetilse de, sonuç çok farklı. Çürük bir diş çekilip atılıyor. Çürümüş kişiliğinizden kurtulabiliyor musunuz?
📖 Sayfa 14 · Umut, Nuri Pakdil
"Nasılsınız?" deyin. Bu, sorularınızdan birisi olsun. Ne yitirirsiniz?
📖 Sayfa 14 · Umut, Nuri Pakdil
İçeriği tüketildikçe, insanın dayanma gücü de azaldı.
📖 Sayfa 26 · Umut, Nuri Pakdil
Kentte nüfus arttıkça aramızdaki boşluk yoğunlaşıyor, Sayın Bayım.
📖 Sayfa 15 · Umut, Nuri Pakdil
“duvarlar yalnızca evleri değil insanları da ayırdı birbirinden”.
Umut, Nuri Pakdil
Doğayla ilişki kopunca, insanlar başlıyorlar bir bir değişmeye. İçeriksiz. Özsüz...
Umut, Nuri Pakdil
— Şiir okunursa iyileşir mi bunlar?
📖 Sayfa 49 · Umut, Nuri Pakdil
— Tam taşlaşmamışlarsa.
Duvarlar değil evleri ayıran. Öfke yalnızca.
📖 Sayfa 15 · Umut, Nuri Pakdil
bir gün ...bir çocuk....hepimiz adına düşünebilir.
📖 Sayfa 73 · Umut, Nuri Pakdil
Acaba... Kendi de biliyor mu... Çok... Güzel olduğunu. İnsan kendi kendini bilmezmiş de. Öyle duymuştum.
📖 Sayfa 56 · Umut, Nuri Pakdil
Ben asıl bu ülkenin acısına yeryüzü nasıl dayanıyor , ona şaşırıyorum .
Umut, Nuri Pakdil
Umutsuz değiliz de, pek halimiz kalmamış gibi.
Umut, Nuri Pakdil
Burnumuza gülden yapılma bir süzgeç taksak yine girer mi bu Kötü Ruh içimize?
Umut, Nuri Pakdil

Yabancılaşıyorduk.
Umut, Nuri Pakdil
Ruhumuza.
Paralardaki değil de, zamandaki değerdüşürümü korkutuyor bizi.
📖 Sayfa 106 · Umut, Nuri Pakdil
Anne dün. Çocuk yarın. Biz bügünüz.
Umut, Nuri Pakdil
" Hüzün hissedilmesi kolay olmayan,
Umut, Nuri Pakdil
çok narin ince bir sestir. "
- Düş, çok verimli bir tarladır.
📖 Sayfa 46 · Umut, Nuri Pakdil
- Kısıtlayamadıkları özgürlüğümüzü orada koruruz.
Kentte nüfus arttıkça aramızdaki boşluk yoğunlaşıyor.
Umut, Nuri Pakdil
Sıkça Sorulan Sorular
Umut kimin eseridir?
Umut, Nuri Pakdil tarafından yazılmıştır ve ilk kez 2014'te yayımlanmıştır.
Umut kaç sayfadır?
Umut, 116 sayfadır (Edebiyat Dergisi Yayınları baskısı).
Umut'un en ünlü sözü nedir?
“Göklerin, yerin, dağların yüklenmekten çekindikleri sorumluluğu yüklenmiş insan. Eziliyor bunun altında. Ama O... (Göğe bakar) taşıyabileceğimizden fazlasını da yüklememiş omuzlarımıza.”